
Ojciec Surin SJ, Wypowiedź demona Lewiatana (16 z 16). Demony oddają chwałę Bogu.
Czasami cierpią wszyscy: opętani, demony i egzorcyści.

Czasami cierpią wszyscy: opętani, demony i egzorcyści.

Mimowolne czynienie dobra jest dla demonów udreką.

Długość opętania zależy od woli Boga.

Demon opisuje kontemplację wlaną i związane z nią niebezpieczeństwa.

Przez doświadczenia opętania lub dręczeń dusza utwierdza się w cnocie.

Opętać można jedynie ciało, nie duszę. Demon w ciele oddanym Bogu cierpi.

Podczas ziemskiego życia chrystusa demony nie wiedziały w pełni o Jego Bóstwie.

Sposób opętania zmienił się po Wcieleniu.

Hiob był postacią historyczną, nie literacką.

Pokusy nieczystości są bardzo skuteczne.

Demon jest zazdrosny o to, że Bóg ludziom wybaczył, a upadłym aniołom nie.

Demon pragnie, by dusza zapomniała o Bogu. Potem ma już z górki.

Demon usiłuje odebrać Bogu radość z czystych dusz.

Demon „mści się” na Bogu, którego już kochać nie potrafi.

Najwyższą chwałą demonów jest hamowanie postępu duszy pobożnej.

Wygodne życie przyciąga demony.
You cannot copy content of this page
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.