Ponieważ fragmenty św. Tomasza są bardzo treściwe, dlatego poniższy artykuł przedstawiany jest w odcinkach.

Summ. theol. III q. 83 a. 3

CZY TEN SAKRAMENT NALEŻY CELEBROWAĆ W ŚWIĄTYNI, KORZYSTAJĄC Z NACZYŃ ŚWIĘTYCH?

Na pozór nie, skoro:

1. Sakrament Eucharystii uzmysławia Mękę Pańską. Chrystus zaś nie został umęczony w świątyni, lecz za bramą miasta. W liście do Hebrajczyków czytamy: „Jezus, aby uświęcić lud przez własną Krew, poza bramą miasta został umęczony” (Hbr 13, 12). Wydaje się więc, że omawianego sakramentu nie należy celebrować w gmachu, lecz pod gołym niebem.

Komentarz: Czy oddanie historycznej Męki Chrystusa 1:1 w świątyni jest możliwe? Nie jest. A Ostatniej Wieczerzy? Też nie. Więc czemu służy ów archeologizm ganiony w Mediator Dei? Destrukcji kultu.

2. Celebrując ten sakrament Kościół powinien naśladować sposób postępowania Chrystusa Pana i Apostołów. Dom, w którym Chrystus po raz pierwszy sprawował ten sakrament, nie był konsekrowany. Był to według relacji Łukasza (Łk 22, 11 n) jakiś pospolity wieczernik[1], przygotowany przez pewnego gospodarza. W Dziejach Apostolskich zaś czytamy (Dz 2, 46), że apostołowie „trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach spożywali go z radością”. Więc i teraz gmachy, w których celebrujemy sakrament Eucharystii, niekoniecznie muszą być konsekrowane.

Komentarz: Odnośnie historycyzmu i archeologizmu patrzy powyżej. Ale ciekawym zabiegiem zarówno reformatorów protestanckich, jansenistów oraz reformatorów posoborowych było dążenie do ogólnego wyeliminowania sacrum. Jak już Msza w budynku kościelnym, to koniecznie niepoświęconym. I potem mamy Msze na kajakach, na stadionach, gdziekolwiek bądź aż do wcale, jak obecnie.

3. Niczego nie powinno się czynić na próżno w Kościele, którym kieruje Duch Święty. Lecz – jak się wydaje – czymś bezcelowym jest konsekrowanie ołtarzy, kościołów i tym podobnych martwych przedmiotów, które nie mogą przyjąć łaski ani mocy duchowej (susceptiva gratiae vel spiritualis virtus). Nie ma więc sensu dokonywanie w Kościele tego rodzaju konsekracji.

Komentarz: Więc najwyraźniej martwe przedmioty potrafią przyjąć moc duchową (spiritualis virtus), skoro to złym duchom inspirującym reformatorów przeszkadzało.

[1] {Wieczernik – duży pokój przeznaczony dla gości w górnej części prywatnego domu.}