Lekcja 1
Początek Drugiego Listu św. Piotra Apostoła
2 P 1:1-4
1 Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.
2 Łaska i pokój niech się wam wypełni w uznaniu Boga i Chrystusa Jezusa, Pana naszego,
3 Jako wszystko nam Boskiéj mocy jego, co do żywota i pobożności, darowano jest przez poznanie tego, który nas wezwał własną sławą i cnotą,
4 Przez którego największe i kosztowne obietnice nam darował, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiego przyrodzenia, odbieżawszy skażenia téj pożądliwości, która jest na świecie.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Po swéj męce, przez czterdzieści dni się im ukazując, i mówiąc o królestwie Bożem, alleluja.
* I widzieli, jak podniesion jest, alleluja: a obłok wziął go od oczu ich, alleluja.
℣. A z nimi jedząc rozkazał im, aby nie odchodzili z Jeruzalem; ale czekali obietnice Ojcowskiéj.
℟. I widzieli, jak podniesion jest, alleluja: a obłok wziął go od oczu ich, alleluja.

Lekcja 2
2 P 1:5-9
5 A wy pilności wszelakiéj przykładając, dodawajcie w wierze waszéj cnotę, a w cnocie umiejętność,
6 A w umiejętności powściągliwość, a w powściągliwości cierpliwość, a w cierpliwości pobożność,
7 A w pobożności braterstwa miłość, a w miłości braterstwa umiłowanie.
8 Albowiem jeźli to przy was się najduje i obfituje, wystawi was nie próżnymi ani niepożytecznymi w poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa.
9 Bo kto tego nie ma, ślepy jest, i rękoma macający, zapamiętawszy oczyszczenia od starych grzechów swoich.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. The Lord hath set His beauty above the stars;
* His loveliness is in the clouds of heaven, and His Name endureth for ever. Alleluia.
℣. His going forth is from the end of the heaven, and His circuit unto the ends of it.
℟. His loveliness is in the clouds of heaven, and His Name endureth for ever. Alleluia.

Lekcja 3
2 P 1:10-15
10 A przeto więcéj, bracia, starajcie się, żebyście przez dobre uczynki pewne czynili wezwanie i wybranie wasze; albowiem to czyniąc nigdy nie zgrzeszycie.
11 Bo tak hojnie wam sprawione będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.
12 Przetóż pocznę was zawsze upominać około tego, chociaż wiedzących i utwierdzonych was w teraźniejszéj prawdzie.
13 I zda mi się słuszna, abym was, (pókim jest w tym przybytku), pobudzał przez napominanie,
14 Pewnym będąc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego, jako i Pan nasz Jezus Chrystus oznajmił mi.
15 A starać się będę i często, mieć was po zejściu mojem, abyście na te rzeczy pamiętali.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Podnieś się, Panie, alleluja,
* W mocy twojéj, alleluja.
℣. Wyniosła się wielmożność twoja, nad niebiosa Boże.
℟. W mocy twojéj, alleluja.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. W mocy twojéj, alleluja.

Lekcja 4

Z kazań papieża św. Leona Wielkiego.

Druga na Wniebowstąpienie Pańskie.

Drodzy bracia, ta tajemnicza rzecz, nasze zbawienie, którą Stwórca wszechświata uznał za wartą nabycia własną drogocenną krwią, była celem Jego pokory od chwili, gdy narodził się w ciele, aż do momentu, gdy pod koniec męki krzyknął na krzyżu: „Wykonało się”. Chociaż spod postaci sługi jaśniało wiele znaków Jego Boskości, to jednak w całości dzieło tych trzydziestu trzech lat miało na celu objawienie prawdziwości człowieczeństwa, które Syn Boży przyjął na siebie. Ale kiedy cierpienie dobiegło końca, a więzy śmierci zostały zerwane (tej śmierci, która utraciła wszelką moc, próbując związać Tego, który nie znał grzechu), wtedy słabość zamieniła się w siłę, śmiertelność w nieśmiertelność, zniewaga w tę chwałę, którą Pan Jezus Chrystus przy tak wielu okazjach objawiał poprzez tak liczne i nieomylne dowody, aż nadszedł dzień, w którym ta triumfalna procesja zwycięstwa, którą On poprowadził z królestw zniszczonej śmierci, podążyła za Nim z niewyobrażalną pompą do niebios.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.

℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Nadeszła godzina, abym powrócił do Tego, który Mnie posłał, mówi Pan. Nie smućcie się i niech się serce wasze nie trwoży.

* Proszę Ojca o was, aby was strzegł. Alleluja, Alleluja.

℣. Jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was; tam, gdzie Ja pójdę, poślę Go do was.

℟. Proszę Ojca o was, aby was strzegł. Alleluja, Alleluja.

Lekcja 5

W uroczyste święto Paschy powodem naszej radości było to, że Chrystus zmartwychwstał. Dzisiaj radujemy się, ponieważ On wstąpił do nieba. Przypominamy sobie i słusznie świętujemy ten dzień, w którym nasza pokorna natura została w Osobie Chrystusa wyniesiona wysoko ponad wszystkie zastępy niebieskie, ponad wszystkie kręgi aniołów, ponad wyżyny wszystkich mocy, aż tam, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Ojca. Nasze fundamenty są położone, a nasz dom zbudowany na tej ciągłości dzieł Bożych, a Jego łaska staje się tym bardziej cudowna, że choć widzialny przedmiot kultu został usunięty spośród ludzi, wiara Kościoła nie słabnie, ani jego nadzieja nie chwieje się, ani miłość nie stygnie.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.

℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Niech się nie trwoży serce wasze; idę do Ojca, a gdy odejdę od was, poślę wam, alleluja,

* Ducha Prawdy, a serca wasze będą się radować. Alleluja.

℣. Będę prosił Ojca, a On da wam innego Pocieszyciela.

℟. Ducha Prawdy, a serca wasze będą się radować. Alleluja.

Lekcja 6

To właśnie stanowi kręgosłup silnego umysłu i oko wiernej duszy – bez wahania wierzyć w to, czego nie widać fizycznymi oczami, i skupiać całą miłość tam, gdzie nie ma miejsca na wiedzę opartą na doświadczeniu. To właśnie jest jedyną rzeczą, jaką możemy posiadać z pobożności, bo jakże człowiek mógłby zostać usprawiedliwiony przez wiarę, gdyby przedmioty zbawienia były przedmiotami widzialnymi? Był pewien człowiek, który nie chciał uwierzyć w Zmartwychwstanie Chrystusa, dopóki nie zbadał wzrokiem i nie dotknął śladów Męki Pańskiej na Boskim Ciele, a Pan rzekł do niego: „Ponieważ Mnie ujrzałeś, uwierzyłeś; błogosławieni są ci, którzy nie widzieli, a jednak uwierzyli”. J 20, 29.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Wstąpiwszy Chrystus na wysokość, wiódł więźnie poimane.
* I dał dary ludziom, alleluja, alleluja, alleluja.
℣. Wstąpił Bóg przy okrzykach radosnych, i Pan przy odgłosie trąb.
℟. I dał dary ludziom, alleluja, alleluja, alleluja.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. I dał dary ludziom, alleluja, alleluja, alleluja.

Lekcja 7
Czytanie Ewangelii świętej według Marka
Mk 16:14-20

Onego czasu: Ukazał się Jezus jedenastu, gdy siedzieli u stołu, i ganił niedowiarstwo ich i twardość serca, że nie uwierzyli tym, którzy Go widzieli zmartwychwstałego. I rzekł im: «Idąc na cały świat, głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony. A tym, którzy uwierzą, takie cuda towarzyszyć będą: w imię moje będą czarty wyrzucać, nowymi językami mówić będą, węże będą brać, i choćby coś trującego pili, szkodzić im nie będzie; na chorych ręce kłaść będą, a wyzdrowieją». A Pan Jezus potem, gdy do nich przemówił, wzięty był do nieba i zasiadł na prawicy Bożej. Oni zaś wyruszywszy, przepowiadali wszędzie, a Pan im dopomagał i utwierdzał mowę przez cuda w ślad za nimi idące.

Homilia św. Grzegorza Wielkiego.

Tak samo jak poprzednio.

„Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony”. Być może ktoś pomyśli sobie: „Już uwierzyłem, a zatem będę zbawiony”. Dobrze powiedziałeś, jeśli swoją wiarę okazujesz uczynkami. Prawdziwą wiarę ma tylko ten, którego życie nie zaprzecza jego wyznaniu. Stąd Paweł mówi o niektórych, którzy byli fałszywie wierni: „Wyznają, że znają Boga, ale w uczynkach Go zaprzeczają”. Tyt. 1, 16. Podobnie Jan mówi: „Kto mówi: «Znam Go», a nie przestrzega Jego przykazań, jest kłamcą”. 1 J 2, 4.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Ja prosić będę Ojca i innego Pocieszyciela da wam,
* Aby pozostał z wami na zawsze, Ducha prawdy, alleluja.
℣. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was, a jeśli odejdę, poślę Go do was.
℟. Aby pozostał z wami na zawsze, Ducha prawdy, alleluja.

Lekcja 8
O skoro tak jest, to właśnie w naszym życiu musimy szukać dowodu na prawdziwość naszej wiary. Tylko wtedy jesteśmy prawdziwie wiernym ludem Chrystusa, gdy nasze uczynki są wypełnieniem naszego wyznania. W dniu, w którym zostaliśmy ochrzczeni, zobowiązaliśmy się wyrzec się wszelkich dzieł starego wroga i wszystkich jego pochlebstw. Dlatego niech każdy z was skieruje teraz swoje wewnętrzne oko na swoje własne zachowanie, a jeśli od czasu chrztu dotrzymał obietnicy, którą złożył przed nim, niech wie, że jest w prawdzie jednym z wiernych Chrystusa i niech się raduje.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Chmury czynisz Twoim rydwanem, o Panie,
* Przechadzasz się na skrzydłach wiatru, alleluja.
℣. Odziałeś się w majestat i piękno, światłem okryłeś się jak płaszczem.
℟. Przechadzasz się na skrzydłach wiatru, alleluja.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Przechadzasz się na skrzydłach wiatru, alleluja.

Lekcja 9
Jeśli jednak całkowicie złamał swoją obietnicę, jeśli odszedł od drogi prawości, by popełniać nieprawość i pożądac światowych blichtrów, zobaczmy, czy teraz potrafi zapłakać nad swoim odstępstwem. Przez miłosiernego Sędziego ten człowiek nie jest karany jako krzywoprzysięzca, który w końcu mówi prawdę, nawet jeśli najpierw kłamał. Ponieważ Wszechmogący Bóg, w swojej czułej dobroci, tak przyjmuje nasze skruchy, że w swoim sądzie nie uznaje nas za winnych tego, co uczyniliśmy źle.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

Modlitwy {z Temporału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.
Daj nam, prosimy Cię, Wszechmogący Boże, abyśmy, którzy w cudowne wniebowstąpienie Syna Twego Jednorodzonego, a Odkupiciela naszego wierzymy, sercem i myślą z Nim w niebie przebywali.
Przez tegoż naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.