Tradycja i Wiara

Wielki Piątek: „Intercessiones” a „Modlitwa Powszechna” – zestawienie porównawcze (2 z 2)

Ciąg dalszy analizy dawnych i nowych modlitw wielkopiątkowych. Nowa religia wymaga niestety nowych próśb.
Posłuchaj
Oceń post

Chociaż wielu wiernych uważa, że Triduum, które obecnie przeżywamy w VO jest autentyczne, to zawiera ono niestety zmiany wprowadzone po reformach Wielkiego Tygodnia Piusa XII w 1955 roku. Ofiarą tych reform padła modlitwa za rządzących, którą najpierw przedstawimy w wersji po 1955-roku, a następnie w wersji dawnej, klasycznej.

Vetus Ordo od 1955Vetus Ordo od 1955Novus OrdoNovus Ordo
Wersja łacińskaWersja polskaWersja łacińskaWersja polska
 4. Pro rempublicam moderantibus4. Za rządzących państwami   9. Pro rempublicam moderantibus 9. Za Rządzących Państwami
Orémus et pro ómnibus res públicas moderántibus, eorúmque ministériis et potestátibus: ut Deus et Dóminus noster mentes et corda eórum secúndum voluntátem suam dírigat ad nostram perpétuam pacem.

S. Orémus.
V. Flectámus génua.
R. Leváte.

Omnípotens sempitérne Deus, in cuius manu sunt ómnium potestátes et ómnium iura populórum: réspice benígnus ad eos, qui nos in potestáte regunt; ut ubíque terrárum, déxtera tua protegénte, et religiónis intégritas, et pátriæ secúritas indesinénter consístat.   Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Módlmy się za wszystkich rządzących państwami, za ich urzędy i władze. Niech Bóg i Pan nasz kieruje ich umysłami i sercami według Swej woli, abyśmy zawsze żyli w pokoju.

S. Módlmy się.
V. Klęknijmy.
R. Wstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, w Twoim ręku jest wszelka władza i prawa wszystkich ludów; wejrzyj łaskawie na tych, którzy nami rządzą, aby pod opieką Twojej prawicy nieustannie religia cieszyła się nieskażonym rozwojem, a Ojczyzna bezpieczeństwem. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Orémus et pro ómnibus res públicas moderántibus, ut Deus et Dóminus noster mentes et corda eórum secúndum voluntátem suam dírigat ad veram ómnium pacem et libertatem.

Oratio in silentio. Deinde sacerdos  

Omnípotens sempitérne Deus, in cuius manu sunt hóminum corda et iura populórum: réspice benígnus ad eos, qui nos in potestáte moderántur; ut ubíque terrárum Prospéritas, pacis secúritas et religiónis  libértas te largiénte consístant. Per Christum Dóminum nostrum.
R. Amen[1]
Módlmy się, za wszystkich rządzących państwami: niech nasz Bóg i Pan kieruje ich umysłami i sercami według swojej woli, abyśmy wszyscy żyli w prawdziwej wolności i pokoju.

Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:

Wszechmogący, wieczny Boże, w Twoim ręku są ludzkie serca i od Ciebie pochodzą prawa wszystkich ludów; + wejrzyj łaskawie na tych, którzy nami rządzą, + aby na całym świecie panował trwały pokój i pomyślność narodów, a religia cieszyła się wolnością. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W. Amen.

Przed Soborem mowa była o religionis intergritas – „integralności/nienaruszonym stanie religii”, po Soborze o religionis liberatas – o „wolności religii” niekoniecznie prawdziwej. Kiedyś modlono się o powodzenie prawdziwej religii w jej nienaruszonej formie (integritas), obecnie modlimy się o wolność religijną, którą do Vat. II potępiał Kościół rozumiejąc ją jako wolność głoszenia błędów.  Po Soborze modlimy się o prosperitas – „pomyślność” w rozumieniu powodzenia na tym świecie, czego przedtem nie czyniono. Przed Soborem mowa była o patriae securitas – „bezpieczeństwie ojczyzny”, po Soborze o pacis securitas – „bezpieczeństwie pokoju” osiągniętego być może różnymi środkami. Co ciekawe modlitwa za rządzących lub za cesarza następowała przed Soborem tuż za modlitwą za stany Kościoła, gdyż władza ziemska jest siłą pomocniczą Kościoła. Natomiast po Soborze modlitwa ta pojawia się na dziewiątym, to jest przedostatnim miejscu.

Jednakże przed reformami z 1955 roku Kościół modlił się za pomyślność cesarza Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, to jest za Franciszka Józefa cesarza Austro-Węgier, który, jak wiemy miał veto przy wyborach papieskich stanowiąc jako imperium – przeciwwagę sacerdotium.  

Vetus Ordo przed 1955Novus Ordo
Wersja łacińskaWersja polska 
4. Pro Imperatore
Si non est coronatus, dicatur, elécto Imperatóre
4. Za Cesarza Jeśli nie jest ukoronowany, mówi się, za wybranego imperatora
Orémus et pro Christianíssimo Imperatóre nostro N. ut Deus, et Dóminus noster súbditas illi faciat omnes bárbaras natiónes, ad nostram perpétuam pacem.  

Orémus.
D. Flectámus génua.
R. Leváte.

Omnípotens sempitérne Deus, in cujus manu sunt ómnium potestátes, et ómnium jura regnórum: réspice ad Románum benígnus Impérium; ut gentes, quæ in sua feritáte confídunt, poténtiæ tuæ déxtera comprimántur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Módlmy się i za najbardziej chrześcijańskiego Cesarza naszego N., by Bóg i Pan nasz sprawił, by poddały mu się wszystkie barbarzyńskie narody, dla naszego wiecznego pokoju.  

Módlmy się
D. Zegnijmy kolana.
R. Powstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, w którego ręku są wszystkie władze i wszystkie prawa króli: wejrzyj łaskawie na Cesarstwo Rzymskie; by narody pogańskie, które ufają swojej dzikości, poprzez moc Twojej prawicy powstrzymane zostały. Przez Chrystusa, Pana naszego etc.
W. Amen.

Jest to także modlitwa przeciwko islamowi, gdyż to narody islamskie „ufały swojej dzikości”.  Cesarz reprezentuje w porządku ziemskim prawicę Boga, gdyż to nie raz cesarze ratowali Kościół.

Vetus OrdoVetus OrdoNovus OrdoNovus Ordo
Wersja łacińskaWersja polskaWersja łacińskaWersja polska
5. Za katechumenów5. Pro catechumenis5. Pro catechumenis5. Za katechumenów
Orémus et pro catechúmenis nostris: ut Deus et Dóminus noster adapériat áures præcordiórum ipsórum, ianuámque misericórdiæ; ut per lavácrum regeneratiónis accépta remissióne ómnium peccatórum, et ipsi inveniántur in Christo Iesu Dómino nostro.

S. Orémus.
V. Flectámus génua.
R. Leváte.

Omnípotens sempitérne Deus, qui Ecclésiam tuam nova semper prole fœcúndas: áuge fidem et intelléctum catechúmenis nostris; ut renáti fonte baptísmatis, adoptiónis tuæ fíliis aggregéntur. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Módlmy się także za naszych katechumenów: Niech Bóg i Pan nasz otworzy wnętrza ich serc i bramy Swojego miłosierdzia, aby otrzymawszy odpuszczenie grzechów przez kąpiel odrodzenia, złączyli się z nami w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

S. Módlmy się.
V. Klęknijmy.
R. Wstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty ciągle ubogacasz Twój Kościół nowym potomstwem; pomnóż wiarę i zrozumienie u naszych katechumenów, aby odrodzeni w wodzie Chrztu świętego zostali zaliczeni w poczet Twoich przybranych dzieci. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Orémus et pro catechúmenis nostris: ut Deus et Dóminus noster adapériat áures præcordiórum ipsórum, ianuámque misericórdiæ; ut per lavácrum regeneratiónis accépta remissióne ómnium peccatórum, et ipsi inveniántur in Christo Iesu Dómino nostro.

Oratio in silentio. Deinde sacerdos    

Omnípotens sempitérne Deus, qui Ecclésiam tuam nova semper prole fœcúndas: áuge fidem et intelléctum catechúmenis nostris; ut renáti fonte baptísmatis, adoptiónis tuæ fíliis aggregéntur. Per Christum Dóminum nostrum.[1]
R. Amen.
Módlmy się, za katechumenów, niech nasz Bóg i Pan otworzy wnętrza ich serc i bramy swojego miłosierdzia, aby dotrzymawszy w kąpieli odrodzenia odpuszczenie wszystkich grzechów, złączyli się z nami w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty nieustannie ubogacasz swój Kościół nowym potomstwem; + pomnóż wiarę i zrozumienie u katechumenów, * aby odrodzeni w wodzie chrztu świętego, zostali zaliczeni do grona Twoich przybranych dzieci. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W. Amen.

Obydwie modlitwy są identyczne.

Vetus OrdoVetus OrdoNovus OrdoNovus Ordo
Wersja łacińskaWersja polskaWersja łacińskaWersja polska
6. Pro tribulantis6. Za strapionych i cierpiących10. Pro tribulantis10. Za strapionych i cierpiących
Orémus, dilectíssimi nobis, Deum Patrem omnipoténtem, ut cunctis mundum purget erróribus: morbos áuferat: famem depéllat: apériat cárceres: víncula dissólvat: peregrinántibus réditum: infirmántibus sanitátem: navigántibus portum salútis indúlgeat.

S. Orémus.
V. Flectámus génua.
R. Leváte.

Omnípotens sempitérne Deus, mœstórum consolátio, laborántium fortitúdo: pervéniant ad te preces de quacúmque tribulatióne clamántium; ut omnes sibi in necessitátibus suis misericórdiam tuam gáudeant affuísse. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Módlmy się, najmilsi, do Boga Ojca wszechmogącego, aby oczyścił świat z wszystkich błędów, odwrócił choroby, oddalił głód, otworzył więzienia, rozerwał kajdany, raczył dać szczęśliwy powrót podróżującym i zdrowie chorym, a żeglujących doprowadził do bezpiecznej przystani.

S. Módlmy się.
V. Klęknijmy.
R. Wstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, pociecho strapionych i mocy cierpiących, niechaj dojdą do Ciebie prośby tych, którzy w jakimkolwiek utrapieniu wołają do Ciebie, aby wszyscy mogli się radować, że doznali w swoich potrzebach Twego miłosierdzia. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Orémus, dilectíssimi nobis, Deum Patrem omnipoténtem, ut cunctis mundum purget erróribus: morbos áuferat: famem depéllat: apériat cárceres: víncula dissólvat: peregrinántibus réditum: infirmántibus sanitátem: navigántibus portum salútis indúlgeat.

Oratio in silentio. Deinde sacerdos  

Omnípotens sempitérne Deus, mœstórum consolátio, laborántium fortitúdo: pervéniant ad te preces de quacúmque tribulatióne clamántium; ut omnes sibi in necessitátibus suis misericórdiam tuam gáudeant affuísse. Per Christum Dóminum nostrum.[2]
R. Amen.
Módlmy się, najmilsi, do Boga Ojca Wszechmogącego, aby oczyścił świat z wszelkich błędów, odwrócił od nas choroby, głód oddalił, otworzył więzienia, rozerwał kajdany, raczył dać bezpieczeństwo i szczęśliwy powrót podróżującym, zdrowie chorym, a umierających obdarzył zbawieniem.  

Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:

Wszechmogący, wieczny Boże, pociecho strapionych i mocy cierpiących, niechaj dojdą do Ciebie prośby tych, którzy w jakimkolwiek utrapieniu wołają do Ciebie, aby wszyscy mogli się radować, że doznali w swoich potrzebach Twego miłosierdzia.
R. Amen

I ta modlitwa jest identyczna, chociaż w VO pojawia się na szóstym miejscu, w NO na samym końcu.

Vetus OrdoVetus OrdoNovus OrdoNovus Ordo
Wersja łacińskaWersja polskaWersja łacińskaWersja polska
7. Pro hereticis et schimaticis7. Za heretyków i schizmatyków5. Pro unitate christianorum5. O jedność chrześcijan
Orémus et pro hæréticis et schismáticis: ut Deus et Dóminus noster éruat eos ab erróribus univérsis; et ad sanctam matrem Ecclésiam Cathólicam atque Apostólicam revocáre dignétur.

S. Orémus.
V. Flectámus génua.
R. Leváte.

Omnípotens sempitérne Deus, qui salvas omnes, et néminem vis períre: réspice ad ánimas diabólica fráude decéptas; ut omni hærética pravitáte depósita, errántium corda resipíscant, et ad veritátis tuæ rédeant unitátem. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Módlmy się także za heretyków i schizmatyków, aby Bóg i Pan nasz wyzwolił ich z wszelkich błędów i raczył z powrotem przywieść do świętej Matki Kościoła Powszechnego i Apostolskiego.

S. Módlmy się.
V. Klęknijmy.
R. Wstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wszystkich zbawiasz i nie chcesz, aby ktokolwiek zginął; wejrzyj na dusze zwiedzione przez podstęp szatana; niech serca błądzących opamiętają się i porzuciwszy heretyckie błędy, powrócą do jedności Twojej wiary. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Orémus et pro univérsis frátribus in Christum credéntibus, ut Deus et Dóminus noster eos, veritátem facientes, in una Ecclésia sua congregáre et custodíre dignétur.  

Oratio in silentio. Deinde sacerdos  

Omnípotens sempitérne Deus, qui dispérsa cóngrgas et congregáta consérvas, ad gregem Fílli tui placátus inténde, ut, quod unum baptísma sacrávit, eos et fídei iungat intégritas et vínculum sóciet caritatis. Per Christum Dóminum nostrum.[3]
R. Amen.
Módlmy się, za wszystkich braci wierzących w Chrystusa: niech nasz Bóg i Pan sprawi, aby dążyli do prawdy, niech ich zgromadzi i zachowa w swoim jednym Kościele.

Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:

Wszechmogący, wieczny Boże Ty gromadzisz rozproszonych, a zgromadzonych zachowujesz w jedności, + wejrzyj łaskawie na wyznawców Twojego Syna, * i spraw, niech wszyscy, których uświęcił jeden chrzest, złączą się w prawdziwej wierze i bratniej miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W. Amen.

Oczywiście, że modlitwa „o jedność chrześcijan” nie jest żadnym odpowiednikiem modlitwy za heretyków i schizmatyków, a jest raczej jej zaprzeczeniem. Schizma i herezja mają tam miejsce, gdzie istnieje prawda religii i jej jedność. Tam natomiast, gdzie istnieje jakiś bliżej nieokreślony „Kościół Chrystusowy”, który jest lub też nie jest tożsamy z Kościołem Katolickim możliwe jest wszystko. Tam, gdzie jest prawda jest i błąd, a gdzie występuje jedność jest i możliwość powrotu. Heretycy i schizmatycy odstąpili zwiedzeni przez szatana (diabólica fráude), który jest sprawcą ich odstępstwa. W modlitwie posoborowej nie mamy już heretyków i schizmatyków, lecz „braci wierzących w Chrystusa”. Mają oni „dążyć do prawdy”, ale nie wiadomo czyjej. Swojej własnej czy też katolickiej. Mowa jest tutaj o „jednym Kościele Chrystusa”, ale nie jest precyzowane jaki to konkretnie Kościół czy kościół. O ile heretycy są odstępcami od prawdziwej wiary, to po Soborze określani są jako „rozproszeni”, widać nie z własnej winy. W sumie jest to modlitwa o trwanie wszystkich herezji w niezmienionej formie, skoro modlimy się „wejrzyj łaskawie na wyznawców Twojego Syna”, a tych jest wielu.

Vetus OrdoVetus OrdoNovus OrdoNovus Ordo
Wersja łacińskaWersja polskaWersja łacińskaWersja polska
8. Pro perfidis Judaeis8. Za wiarołomnych Żydów8. Pro Iudeis8. Za Żydów
Orémus et pro pérfidis Iudǽis: ut Deus et Dóminus noster áuferat velámen de córdibus eórum; ut et ipsi agnóscant Iesum Christum Dóminum nostrum.

S. Orémus.
V. Flectámus génua.
R. Leváte.

Omnípotens sempitérne Deus, qui Iudǽos étiam a tua misericórdia non repéllis: exáudi preces nostras, quas pro illíus pópuli obcæcatióne deférimus; ut, ágnita veritátis tuæ luce, quæ Christus est, a suis ténebris eruántur. Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Módlmy się także za [wiarołomnych] Żydów. Aby Bóg i Pan nasz zdjął zasłonę z ich serc, by i oni poznali Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

S. Módlmy się.
V. Klęknijmy.
R. Wstańcie.

Wszechmogący wieczny Boże, który także Żydów nie odganiasz od miłosierdzia Twego: wysłuchaj naszych próśb, które zanosimy za zaślepienie owego ludu, by, poznawszy światło Twojej prawdy, którą jest Chrystus, z swoich ciemności wydobyty został. Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Orémus et pro Iudǽis, ut, ad quos prius locútus es Dóminus Deus noster, eis tríbuat in sui nóminis amóre et in sui foéderis fidelitáte profícere.  

Oratio in silentio. Deinde sacerdos  

Omnípotens sempitérne Deus, qui promissiónes tuas Abrahae eiúsque sémini contulísti, Ecclésiae tuae preces cleménter exáudi, ut pópulos acquisitiónis prióris ad redemptiónis mereátur plenitúdinem perveníre. Per Christum Dominum nostrum.[4]
R. Amen
Módlmy się, za Żydów, do których przodków Pan Bóg przemawiał, aby pomógł im wzrastać w miłości ku Niemu i w wierności Jego przymierzu.

Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:

Wszechmogący wieczny Boże, Ty dałeś swoje obietnice Abrahamowi i jego potomkom; + wysłuchaj łaskawie prośby swojego Kościoła,* aby lud, który niegdyś był narodem wybranym, mógł osiągnąć pełnię odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W. Amen.

Gwoli ścisłości przypomnieć należy, iż Benedyk XVI zmienił modlitwę za Żydów w VO z podanej powyżej na modlitwę ułożoną przez siebie, która brzmi następująco:

Módlmy się także za Żydów. Aby Bóg i Pan nasz oświecił ich serca, aby poznali Jezusa Chrystusa, zbawiciela wszystkich ludzi.

Wszechmogący wieczny Boże, który chcesz, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania Prawdy, spraw łaskawie, aby cały Izrael został zbawiony, kiedy wszystkie narody wejdą do Twego Kościoła. Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.

Otóż łaciński przymiotnik perfidus oznacza „niewierny, wiarołomny”, ale też „zdradziecki, przeniewierczy, przewrotny, nieucziwy, fałszywy”.[5] Perfidus nie znaczy to wprawdzie „perfidny”, ale komplementem też nie jest.  Żydzi sprzeniewierzyli się Mesjaszowi zesłanemu przez Boga i jak określił to św. Paweł na ich sercach dotąd spoczywa zasłona (2 Kor 3, 13-16). Ich sytuacja wyjściowa była lepsza od tej pogan, gdyż mieli oni pisma i proroków i stąd nie była to niewiedza, ale sprzeniewierzenie się. Także oni (et ipsi) mają poznać Chrystusa. Kościół modlił się o zdjęcie ślepoty z oczu Żydów, by i oni ujrzeli światło tożsame z Chrystusem, gdyż nadal znajdują się w ciemnościach. W prośbie tej nie ulega wątpliwości, że Żydzi wyznają fałszywą religię, a nie li tylko „religię alternatywną”.  Natomiast zupełnie inaczej ma się rzecz w modlitwie posoborowej. Żydzi mają „wzrastać w wierności Jego przymierzu”. Ale przecież tego przymierza już nie ma. Jest Nowe Przymierze Chrystusa. I podobnie, jak w przypadku heretyków i schizmatyków Kościół modli się o trwanie Żydów w błędzie. Jeśli modlitwa mówi: „aby lud, […] mógł osiągnąć pełnię odkupienia”. Ale jakie odkupienie mają Żydzi? Widać jakieś połowiczne, skoro dążą do pełni. Jest to całkowite odrzucenie katolickiej nauki o Odkupieniu i Usprawiedliwieniu. Jest jedno jedyne Odkupienie poprzez Krew Chrystusa i żadnego innego połowicznego nie ma.  Natomiast modlitwa Benedykt XVI przenosi nawrócenie Żydów w czasy eschatyczne, „kiedy to wszystkie narody wejdą do Twego Kościoła”, co sugeruje jakąś mimowolną formę odkupienia wszystkich na końcu czasów, apotákastasis tōn pantōn, czy się tego chce, czy też nie chce.  

Vetus OrdoVetus OrdoNovus OrdoNovus Ordo
Wersja łacińskaWersja polskaWersja łacińskaWersja polska
9. Pro paganis9. Za pogan7. Pro iis quid in Christum non credunt7. Za niewierzących w Chrystusa
Orémus et pro pagánis: ut Deus omnípotens áuferat iniquitátem a córdibus eórum; ut, relíctis idólis suis, convertántur ad Deum vivum et verum, et únicum Fílium ejus Jesum Christum, Deum et Dóminum nostrum.

Orémus.
D. Flectámus génua.
R. Leváte.

Omnípotens sempitérne Deus, qui non mortem peccatórum, sed vitam semper inquíris: súscipe propítius oratiónem nostram, et líbera eos ab idolórum cultúra; et ággrega Ecclésiæ tuæ sanctæ, ad laudem et glóriam nóminis tui.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Módlmy się także za pogan: Niech Bóg wszechmogący usunie nieprawość z ich serc, aby porzucili swoje bałwany i nawrócili się do Boga żywego i prawdziwego i do Jedynego Syna Jego Jezusa Chrystusa, Boga i Pana naszego.

S. Módlmy się.
V. Klęknijmy.
R. Wstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty zawsze zabiegasz o życie grzeszników, a nie o ich śmierć; przyjmij łaskawie naszą modlitwę i wyzwól pogan od bałwochwalstwa, a przyłącz do Twego świętego Kościoła na cześć i chwałę Twojego imienia. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Orémus et pro iis qui in Christum non credunt, ut, luce Sancti Spíritus illustráti, viam salútis et ipsi váleant introire.  

Oratio in silentio. Deinde sacerdos  

Omnípotens sempitérne Deus, fac ut qui Christum non confiténtur, coram te sincéro corde ambulántes, invéniant, veritátem, nosque, mútuo proficiéntes semper amóre et ad tuae vitae mystérium plénius percipiéndum sollícitos, perfectióres éffice tuae testes caritátis in mundo. Per Christum Dóminum nostrum.[6]

R. Amen
Módlmy się, za tych, którzy nie wierzą w Chrystusa, aby i oni napełnieni światłem Ducha Świętego, mogli wkroczyć na drogę zbawienia.

Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:

Wszechmogący, wieczny Boże, spraw, aby niewierzący w Chrystusa, postępując zgodnie z sumieniem znaleźli prawdę; + i abyśmy przez wzrost we wzajemnej miłości oraz w pełniejszy udział w tajemnicy Twego życia, * stali się w świecie doskonalszymi świadkami Twojej miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.
  8. Pro iis qui in Deum non credunt8. Za niewierzących w Boga
  Orémus et pro iis qui Deum non agnóscunt, ut, quae recta sunt sincéro corde sectántes, ad ipsum Deum perveníre mereántur.

Oratio in silentio. Deinde sacerdos

Omnípotens sempitérne Deus, qui cunctos hómines condídisti, ut te semper desiderándo quaérerent et inveniéndo quiéscerent, praesta, quaésumus, ut inter nóxia quaeque obstácula omnes, tuae signa pietátis et in te credéntium testimónium bonórum óperum percipiéntes, te solum verum Deum nostríque géneris Patrem gaudeant confiteri. Per Christum Dominum nostrum.[7]
R. Amen.
Módlmy się, za wszystkich, którzy nie uznają Boga, aby w szczerości serca postępowali za tym, co słuszne, i tak mogli odnaleźć samego Boga.

Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty stworzyłeś wszystkich ludzi, aby zawsze Ciebie szukali, a znajdując Cię, doznali pokoju; + spraw łaskawie, aby wszyscy mimo przeszkód i niebezpieczeństw, dostrzegali znaki Twojej dobroci oraz świadectwo dobrych czynów tych ludzi, którzy w Ciebie wierzą * i z radością wyznali wiarę w Ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Ojca wszystkich ludzi. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W. Amen.

Przedsoborowy Kościół nie zakładał istnienia dobrych, szczerych „światopoglądowo neutralnych” pogan, ale twierdził, iż u podstaw pogaństwa leży nieprawość (iniquitas), którą Bóg winien usunąć, tak, by przejrzeli. Z nieprawości rodzi się kult bałwanów, jak Pachamamy i odrzucenie Boga żywego. Pogaństwo jest po prostu czymś zły, z czego trzeba tych ludzi wyciągnąć i stąd istniały misje. Natomiast posoborowie rozbija modlitwę za pogan na 7. „Za niewierzących w Chrystusa” i 8. „Za niewierzących w Boga”. Co ciekawe niewierzący w Chrystusa mają być „napełnieni światłem Ducha Świętego”, co jest bardzo dziwne, bo Duchem Świętym tylko bardzo rzadko napełnieni byli poganie, jak setnik Korneliusz w Dziejach Apostolskich. Napełnieni Duchem Świętych są trwający w stanie łaski ochrzczeni, więc jaki to Duch Święty ma oświecać tych, którzy Ducha Chrystusa odrzucają? Mają oni postępować zgodnie ze swoim sumieniem, które może być całkowicie wypaczone. Przecież miłość (caritas), którą może katolik miłować niewierzącego w Chrystusa będzie zupełnie czymś innym niż to, co za miłość (eros?) uznaje ten ostatni. Więc jak może dokonywać się „wzrost wzajemnej miłości”? Podobnie sprawa ma się z ateistami. Skąd wiadomo, że akurat oni „postępują w szczerości serca”? Przedsoborowie mówi, że to niemożliwe, gdyż u podstaw pogan leży nieprawość i oczywiście grzech pierworodny, który zmywa chrzest. Przecież „to, co słuszne”, jak błogosławienie związków homoseksualnych, w których przoduje diecezja piszącego te słowa (to niestety nie żart), każdy interpretuje różnie, zależnie od przyjętej hierarchii wartości. Więc jakiego boga oni już odnajdą? Albo anty-boga to jest szatana, albo zakładamy monizm i brak wolnej woli, przez co wszyscy chcąc czy nie chcąc do prawdziwego Boga trafią. W sumie wielkopiątkowe modlitwy Novus Ordo mówią wszystkim, oprócz katolików, jest dobrze, niech zostaną tam, gdzie są, żadne nawrócenie lub konwersja na katolicyzm nie są potrzebne. I dlatego Bergoglio jest boleśnie posoborowo konsekwentny, gdy naucza, że „prozelityzm to bzdura” i głosi równorzędność wszelkich religii.

Trzeba niestety przyznać, że reformatorzy liturgii byli wbrew pozorom agnostycyzmu „skrajnymi liturgicznymi realistami”, co znaczy, że wierzyli, iż otrzymuje się to, o co się w liturgii prosi. Jeśli bowiem od 1970 modlimy się o to, by heretycy, schizmatycy, Żydzi i poganie nadal trwali w swoich błędach, to nie powinniśmy się dziwić, że się tak dzieje. Być może łatwiej zrozumieć zmianę modlitw z Novus Ordo, mówionych w języku narodowym przodem do ludu, które wszyscy rozumieli. Ale nie oszukujmy się, kto kiedykolwiek stał przez całe Triduum z mszalikiem i śledził każde słowo oraz jego przekład? Moda na mszaliki nastała dopiero w latach 1910-1920, o czym pisze Carol Byrne, a przedtem trzeba założyć, że nawet niektórzy celebrujący księża nie wiedzieli za bardzo, co tam czytają, gdyż tekstów na Triduum jest multum i odbywa się ono tylko raz do roku. Po co więc zmieniać było teksty łacińskie, których nie rozumiał prawie nikt z ludzi? (A demony owszem.) Nie skróciło to obrzędów, gdyż dodano nowe, dotychczas nieznane. Było to z pewnością przygotowanie do Novus Ordo, gdyż za reformą Mszy stali ci sami ludzie, co za reformą Wielkiego Tygodnia. Po prostu wiedzieli oni, że modlitwa Kościoła działa i jak Kościół w swoje największe święta modlić się o coś przestanie, to to, co pominięte, nie zaistnieje, najpierw w przestrzeni duchowej, a potem realnej.

Piszący te słowa latami wierzył, że uczestnicząc w Triduum obchodzi to samo, co katolicy poprzednich wieków, aż odkrył, że to zupełnie nowy ryt wymyślony przy stoliku około roku 1970. Modlimy się o co innego, a nawet myślałby normatywne modlitwy po łacinie przekłamywane są w językach narodowych, jak dowiedziono powyżej. Gdybyśmy przejrzeli tłumaczenia w różnych językach odkrylibyśmy istną wieżę Babel wiodącą do „katolickich kościołów narodowych” kierujących się własnym językiem i własnym obrządkiem. I niestety nie był to „wypadek przy pracy”, ale działanie zamierzone. Wszystko zmierzało do pustych kościołów i niby-pandemii.


[1] Missale Romanum, 312.

[2] Tamże, 315.

[3] Tamże, 313.

[4] Tamże, 313.

[5] Plezia, Słownik łacińsko-polski, T. IV P-R, Warszawa 1999, 95.

[6] Missale Romanum, 314.

[7] Tamże, 314.


[1] Tamże, 315.

Translate

Reklama

Ostatnie wpisy

Komentarze

Najnowsze komentarze

Popularne

Czy Desiderio desideravi szykuje Nową Ekumeniczną Mszę? (1 z 3)
Jezuityzm ojca Remigiusza Recława SJ (4 z 4)
O. Wojciech Gołaski OP odchodzi do FSSPX lub "gdy zabraknie cukierków".
W demonologicznym lesie przyfrontowym – plusy dodatnie i ujemne (74). Zakonnice za granicę lub naga prawda
Kard. Bona, "Feniks odrodzony czyli ćwiczenia duchowne", (7) Ćwiczenia duchowe (i) Wstęp i wskazówki
Ponowne święcenia kapłańskie ks. Jacka Bałemby SDB. Czy jego ślub był ważny? (3 z 4)

Archiwa

Hierarchicznie
Chronologicznie

Podziel się

Reklama

Nasze Produkty

Datki

Darowizna przez Paypal

Chcesz pomóc przez Paypal? Wybierz dowolną kwotę. Jeśli możesz, przejmij opłaty Paypal, to więcej do nas dotrze. Dobroczyńców zapewniamy o modlitwie. Bóg zapłać!

20,00 PLN

Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.

Miesięczna

Indywidualna

29,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Roczna

Indywidualna

299 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subkskrybuj

Rodzinna miesięczna

Do 6 osób

49,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Rodzinna roczna

Do 6 osób

499 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Przelewem

Przelewem za 3 Miesiące

Indywidualna

90,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 6 Miesiący

Indywidualna

180,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 12 Miesięcy

Indywidualna

330,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

You cannot copy content of this page

pl_PLPolski
Tradycja i Wiara