Poulain SJ: Rozdział XXII. Objawienia i wizje (36). § 3. Dziewięć środków do zdobycia informacji o objawieniu rozważanym czy to w sobie, czy w towarzyszących mu okolicznościach.

Data

44. 5. Jeśli się zbada szczegółowo wszystkie okoliczności towarzyszące objawieniu, postawę osób, gesty, słowa itd. – czy uwidacznia się w nich ta powaga i godność, jakich wymaga Majestat Boży? Czy przeciwnie, pełno tam jest dziwactw, sztuczności, konwulsji i sposobu zachowania niegodnego rozumnych i dobrze wychowanych ludzi?

a) Już to samo wystarczyłoby do osądzenia nadzwyczajnych faktów, które w połowie XVIII wieku działa się na cmentarzu św. Medarda, na grobie diakona Paris. Przemówienia rzekomo natchnione pełne były dziwactw, a towarzyszyły im torsje oraz konwulsje; uderzenia, jakich sobie wzajemnie udzielano, niby to bez czucia, uchodziły za cuda, a były tylko niedorzecznością, bez pożytku. Łączyły się z tym akty przeciwne moralności i wstrętne sceny. A jednak wielu jansenistów widziało w tym potwierdzenie Boże dane ich nauce.

b) W komunikacjach spirytystów spotykamy często trywialne wyrazy, które groziłyby w kulturalnym towarzystwie. Wielkie osobistości historyczne mówią jak na jarmarku. Jeśli słuchacze nie mają nic przeciw temu, posuwają się nawet do nieprzyzwoitości.

Niektórzy spirytyści, których te fakty wprawiają w kłopot, nie chcą jednak przyjąć istnienia złego ducha. Wolą raczej sądzić, że dusze zmarłych zabierają swe złe nawyknienia na tamten świat i dlatego ich wypowiedzi mają charakter moralnie niewłaściwy.

c) W krajach protestanckich organizuje się od czasu do czasu specjalne zebrania religijne zwane „przebudzenie”. Tłum opłakuje tam swe grzechy, ale z dziwną przesadą, jakby w upojeniu. Tkwi w tym z pewnością odrobina dobrego, pochodząca z miłości Bożej i żalu za grzechy, lecz dołącza się też jakaś niezdrowa egzaltacja (por. r. 32, § 1).

45. Gdy aniołowie i święci przyjmują ciała, aby się objawić, nigdy nie przybierają jakichś członków zniekształconych lub o wyglądzie zwierzęcym. Formy zwierzęce pojawiały się tylko w wizjach czysto symbolicznych, jak u Ezechiela i św. Jana. Dano im bardzo dobre alegoryczne wytłumaczenie.

Przeciwnie, gdy ukazuje się szatan tym, którzy go wzywają, przybiera on formy wstrętne, w których typ ludzki miesza się z typem najpodlejszych zwierząt. Suarez uważa za stwierdzone przez zeznania czarowników, że szatan nie ukazuje się nigdy w formie czysto ludzkiej, lecz po części przynajmniej monstrualnej.

Niektórzy sądzą, że Suarez rozciąga tę opinię i na takie wizje, w których zły duch chce udawać coś Bożego. On jednak o tym wcale nie mówi i byłoby to z faktami niezgodne. Gdyby wizja była choć w części monstrualna, nikt by się nią nie dał oszukać; gdyby zniekształcenia były ukryte, np. za jakaś mgłą, nie byłoby sensu w tym, żeby je szatan podejmował, a zresztą któż coś podobnego mógł kiedy stwierdzić?

[wpedon id=”24285″ align=”left”]

Nasze subskrypcje

Miesięczna

Indywidualna

29,90 zł

7 dniowy bezpłatny okres próbny
Subskrybuj

Roczna

Indywidualna

299 zł

7 dniowy bezpłatny okres próbny
Subkskrybuj

Rodzinna miesięczna

Do 6 osób

49,90 zł

7 dniowy bezpłatny okres próbny
Subskrybuj

Rodzinna roczna

Do 6 osób

499 zł

7 dniowy bezpłatny okres próbny
Subskrybuj

Przelewem za 3 Miesiące

Indywidualna

90,00 zł

Ustaje automatycznie, przełączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 6 Miesiący

Indywidualna

180,00 zł

Ustaje automatycznie, przełączenie przez administratora
Subskrybuj

Więcej
wpisów

You cannot copy content of this page

pl_PLPolski
×
×

Koszyk