Tradycja i Wiara

Poulain SJ: Rozdział XXII. Objawienia i wizje (31). § 2. Siedem rodzajów wiadomości, jakie zdobyć należy o osobie, która przypisuje sobie tego rodzaju łaski.

Posłuchaj
Oceń post

 

22.

6. Czy owa osoba przechodziła jakieś większe próby przed objawieniem, czy po nim, jak choroby, sprzeciwy, niepowodzenia w pewnych sprawach, leżących jej bardzo na sercu itp.?

Życie świętych pełne jest takich doświadczeń; nie zdaje się, żeby krzyże nie towarzyszyły nadzwyczajnym łaskom. Jedne i drugie bowiem są znakiem przyjaźni Bożej i jedne przygotowują do drugich. Gdyby więc osoba, mająca opinię osoby o niezwykłych łaskach, nie doświadczyła żadnych krzyżów, byłaby raczej podejrzaną w swoich widzeniach.

23. Jest szczególnie jeden rodzaj doświadczeń, który jakby z konieczności towarzyszy takim nadzwyczajnym łaskom. Ci, którym zwierzają się takie osoby, a tym bardziej szersze masy, słysząc o nich, zajmują zwykle stanowisko sceptyczne lub wprost niechętne.

„Dlaczego – mówią – miałoby to przypaść tej o tej osobie, a nie innym, cnotliwszym? Po co sobie zawracać głowę takimi sprawami? Wszystko pochodzi z czczej wyobraźni”.

Te krytyki i zarzuty stanowią doskonały kamień probierczy dla przekonania się o pokorze widzących, o ich cierpliwości i ufności w Bogu. Kto z nich mało jeszcze postąpił w cnocie, da się unieść niecierpliwości albo znów popadnie w zniechęcenie; kto zaś rzeczywiście otrzymuje łaski Boże, zachowa spokój, nie będzie się dziwił powolności Bożej i będzie ufał, że prędzej czy później wypełnią się zamiary Boże.

24. Piękny przykład tego długiego oczekiwania daje nam Julianna z Cornillon, przeorysza cystersek spod Liège (1192 – 1258). Wybrał ją Bóg do wprowadzenia w całym Kościele święta Bożego Ciała. Można powiedzieć, że całe jej życie minęło na oczekiwaniu godziny Bożej, na oczekiwaniu, jak się zdawało, bezskutecznym. Widzenia dotyczące tej sprawy zaczęły się w dwa lata po jej wejściu do nowicjatu, w r. 1208, gdy miała dopiero lat 16. W 22 lata później, około r. 1230, odważyła się przedstawić swój projekt gronu uczonych teologów. Ci myśl te pochwalili, ale jej przeciwnicy, mszcząc się za wprowadzane reformy, podburzyli ludność do złupienia klasztoru. W 16 lat później, w r. 1246, biskup z Liège wprowadził święto w swojej diecezji. Umarł jednak tego samego roku i jeden tylko kościół, kolegiata św. Marcina, posłuchał jego nakazu. Klasztor został znowu złupiony, a Błogosławiona ścigana oszczerstwami, musiała mury jego opuścić. Przez dwadzieścia ostatnich lat życia tuła się po różnych miejscach i w 66 roku życia umiera po blisko półwiecznym oczekiwaniu tego, co było słońcem jej myśli i uczuć. Wszystko zdawało się stracone; zaistniał jednak fakt, że dawny archidiakon z Liège, jeden ze wspomnianych wyżej teologów, został obrany papieżem pod imieniem Urbana IV. W sześć lat po śmierci Błogosławionej bullą z r. 1264 ustanowił święto Bożego Ciała dla całego chrześcijaństwa i polecił św. Tomaszowi z Akwinu opracowanie odpowiedniego oficjum. Ale nie był to jeszcze koniec. Na skutek wojen, które wówczas trwały we Włoszech, puszczono bulle w niepamięć. Dopiero Jan XXII zainaugurował uroczyste obchody owego święta. Wiek z góra upłynął od początku objawień! (Życiorys, przez Le Pas, Desclée, 1893).

Bł. Grignion de Montfort, głośny misjonarz Bretanii i Wandei w XVIII wieku, okazał również heroiczną ufność w Bogu. Od dawna wiedział, że ma założyć dwie kongregacje: Córek Mądrości dla obsługi szpitala i nauczania biednych dzieci oraz Towarzystwo Maryi, złożone z misjonarzy. Otóż stało się to dopiero na rok przed jego śmiercią, i to dla pierwszej z nich zdołał pozyskać tylko cztery osoby, dla drugiej zaś dwóch kapłanów i kilku braci. Zdawało się, że dziecko się nie uda. Ale Błogosławiony wiedział, że drzewo się rozrośnie, W istocie z początkiem XX wieku Córek Mądrości było około 5000 w 44 domach.

25. Święte dusze, którym Bóg powierza jakąś pożyteczną misje, nie zawsze muszą przechodzić mękę długiego czekania. Nie brak im jednak innych doświadczeń.

Siostra Labouré, szarytka, w r. 1832 ujrzała pierwszy cudowny medalik, który dwa lata przedtem został jej objawiony, a przez 44 lata, do roku 1876, była świadkiem olbrzymiego rozpowszechnienia tego sposobu kultu Maryi.

Podobnie rzecz się miała z drugą szarytką, Apoliną Andriveau. W roku 1846 miała objawienie szkaplerza Męki Pańskiej. W roku następnym Pius IX go zatwierdził, a potem przez 47 lat patrzała Siostra na ogromne powodzenie tego kultu.

Translate

Reklama

Ostatnie wpisy

Komentarze

Najnowsze komentarze

Popularne

Czy Desiderio desideravi szykuje Nową Ekumeniczną Mszę? (1 z 3)
Jezuityzm ojca Remigiusza Recława SJ (4 z 4)
O. Wojciech Gołaski OP odchodzi do FSSPX lub "gdy zabraknie cukierków".
W demonologicznym lesie przyfrontowym – plusy dodatnie i ujemne (74). Zakonnice za granicę lub naga prawda
Kard. Bona, "Feniks odrodzony czyli ćwiczenia duchowne", (7) Ćwiczenia duchowe (i) Wstęp i wskazówki
„Teologia ciała” Jana Pawła II – prekursorem Amoris laetitia. Wstęp do krytyki.

Archiwa

Hierarchicznie
Chronologicznie

Podziel się

Reklama

Nasze Produkty

Datki

Darowizna przez Paypal

Chcesz pomóc przez Paypal? Wybierz dowolną kwotę. Jeśli możesz, przejmij opłaty Paypal, to więcej do nas dotrze. Dobroczyńców zapewniamy o modlitwie. Bóg zapłać!

20,00 PLN

Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.

Miesięczna

Indywidualna

29,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Roczna

Indywidualna

299 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subkskrybuj

Rodzinna miesięczna

Do 6 osób

49,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Rodzinna roczna

Do 6 osób

499 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Przelewem

Przelewem za 3 Miesiące

Indywidualna

90,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 6 Miesiący

Indywidualna

180,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 12 Miesięcy

Indywidualna

330,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

You cannot copy content of this page

pl_PLPolski
Tradycja i Wiara