Lekcja 4
Z kazań św. Bernarda, opata (z Clairvaux)

2. na Dzień Wszystkich Świętych

Drodzy bracia, skoro w tym dniu czcimy pamięć wszystkich świętych – pamięć tak radosną i godną wszystkich naszych myśli – wydaje mi się, że warto, z pomocą Ducha Świętego, skierować do waszej łaskawej uwagi kilka uwag na temat szczęścia, którym wszyscy oni cieszą się w błogim spoczynku, oraz na temat ostatecznego spełnienia, na które czekają. Prawdziwe jest to słowo i godne wszelkiego uznania, że jeśli tak uroczyście ich czcimy, powinniśmy naśladować przykład ich życia; jeśli ogłaszamy ich tak błogosławionymi, powinniśmy z całych sił dążyć do osiągnięcia tej samej błogosławieństwa; jeśli z radością słuchamy ich pochwał, powinniśmy stawać się lepsi dzięki ich modlitwom.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Przyszedł Poprzednik Pana, o którym On sam daje świadectwo:
* Między narodzonymi z niewiast nie masz większego nad Jana Chrzciciela.
℣. Oto jest bowiem Prorok i więcej niż Prorok, o którym Zbawiciel powiedział:
℟. Między narodzonymi z niewiast nie masz większego nad Jana Chrzciciela.

Lekcja 5

Co to znaczy dla świętych, że ich wychwalamy? Co to dla nich znaczy, że ich wielbimy? Czym jest dla nich nasze święto? Czym są dla nich ziemskie zaszczyty, skoro – zgodnie z wierno obiecanym przez Syna – Ojciec Jego ich czci? Czym są dla nich nasze pochwały? Są one w pełni nasyceni. Zaprawdę, umiłowani bracia, święci nie potrzebują naszych dóbr, a nasze oddanie wobec nich nic dla nich nie znaczy. To, że czcimy ich pamięć, dotyczy nas samych, a nie ich. Czy chcecie wiedzieć, co to ma wspólnego z nami? Wyznaję, że na ich wspomnienie ogarnia mnie żarliwa tęsknota, a nawet potrójna tęsknota.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Oto są ci, którzy, żyjąc w ciele, zbudowali Kościół na krwi swojej:
* Kielich Pański wypili i stali się przyjaciółmi Boga.
℣. Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, ich słowa aż po krańce świata.
℟. Kielich Pański wypili i stali się przyjaciółmi Boga.

Lekcja 6

Często mówi się, że co z oczu, to z serca. Pamięć jest rodzajem widzenia, a myślenie o świętych oznacza przywoływanie ich przed okiem umysłu. Taka jest nasza część w krainie żyjących, ale nie jest to mała część, jeśli miłość – tak jak powinna – łączy się z pamięcią; właśnie w tym sensie musimy powiedzieć, że nasze życie toczy się w niebie. Flp 3, 20. Zupełnie inaczej niż w przypadku świętych. Oni bowiem są tam rzeczywiście, podczas gdy my jesteśmy tam jedynie w pragnieniu; oni w rzeczywistej obecności, my zaś jedynie w myślach.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Święci moi którzy w ciele będąc potyczkeście mieli
* Nagrodę prac waszych ja wam oddam.
℣. Pójdźcie błogosławienie Ojca mego, obejmijcie królestwo.
℟. Nagrodę prac waszych ja wam oddam.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Nagrodę prac waszych ja wam oddam.

Lekcja 7
Czytanie Ewangelii świętej według Mateusza
Mt 5:1-12

Onego czasu: Jezus, widząc rzesze, wstąpił na górę i gdy usiadł, przystąpili ku Niemu uczniowie Jego. A otworzywszy usta swoje, nauczał ich mówiąc: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem synami Bożymi będą nazwani. Błogosławieni, którzy prześladowanie cierpią dla sprawiedliwości, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą i prześladować was będą, i ze względu na mnie wiele złego mówić będą kłamliwie przeciw wam. Radujcie się, a weselcie, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech».

Homilia św. Augustyna, biskupa Hippony.

Księga I o Kazaniu Pańskim. Rozdział 4

W związku z tym, jeśli potraktujemy błogosławieństwa jako stopnie prowadzące w górę, pierwszym z nich jest bojaźń Boża; drugim – pobożność; trzecim – wiedza; czwartym – niezłomność; piątym – rada; szóstym – rozum; siódmym – mądrość. Bojaźń Boża należy do pokornych, jak jest powiedziane: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie”, to znaczy do tych, którzy nie są nadęci, do tych, którzy nie są dumni, jak również mówi Apostoł: „Nie bądźcie wyniosłymi, ale bójcie się” (Rz 11, 20), to znaczy: „Nie bądźcie nadęci”. Pobożność dotyczy cichych; albowiem ten, kto dąży do pobożności, czci Pismo Święte, a gdy znajdzie w nim coś, czego jeszcze nie rozumie, nie obwinia Pisma Świętego ani nie sprzeciwia się mu. A to właśnie oznacza być cichym. Dlatego powiedziano tutaj: „Błogosławieni cisi, albowiem oni odziedziczą ziemię”.

℣.Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Niechaj biodra wasze będą przepasane i pochodnie gorejące w rękach waszych.
* A sami bądźcie podobni do ludzi oczekujących powrotu pana swego z godów weselnych.
℣. Czuwajcie tedy, bo nie wiecie, o której godzinie przybędzie Pan wasz.
℟. A sami bądźcie podobni do ludzi oczekujących powrotu pana swego z godów weselnych.

Lekcja 8

Wiedza ta dotyczy tych, którzy opłakują, którzy już z Pisma Świętego dowiedzieli się, w jakie zło są uwikłani, nawet w tych sprawach, które niegdyś w swojej niewiedzy uważali za dobre i pożyteczne. O takich powiedziano: „Błogosławieni jesteście, którzy teraz płaczecie”. Łukasz 6, 21. Wytrwałość należy do tych, którzy łakną i pragną sprawiedliwości. Są to ci, którzy dzielnie się trudzą, ożywieni tęsknotą za radością, jaką daje prawdziwe błogosławieństwo, i dlatego starają się odwrócić swoją miłość od tak zwanych radości, których źródło jest czysto ziemskie i cielesne. O nich powiedziano: „Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości”. Rada należy do miłosiernych, gdyż jedyną drogą ucieczki przed okropnościami kary za naszą własną winę jest to, byśmy przebaczali tak, jak sami mamy nadzieję, że nam zostanie przebaczone, i pomagali innym tak bardzo, jak tylko możemy, tak jak sami chcielibyśmy otrzymać pomoc w tym, w czym sami nie możemy nic uczynić. A o takich, którzy tak postępują, powiedziano: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią od Boga”.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. W północy stało się wołanie:
* Oto Oblubieniec idzie, wynijdźcie przeciwko Niemu.
℣. Dziewice roztropne, oczyśćcie lampy wasze.
℟. Oto Oblubieniec idzie, wynijdźcie przeciwko Niemu.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Oto Oblubieniec idzie, wynijdźcie przeciwko Niemu.

Lekcja 9

Zrozumienie należy do czystych sercem, gdyż to właśnie oni swoim jasnym wzrokiem dostrzegają to, czego oko cielesne nie widziało, czego ucho nie słyszało, ani co nie przyszło do głowy człowiekowi, by to pojąć; i dlatego o nich powiedziano: Błogosławieni czysti sercem, albowiem oni ujrzą Boga. Mądrość należy do tych, którzy czynią pokój, a mianowicie do tych, w których wszystko jest dobrze uporządkowane, a namiętności nie buntują się już przeciwko rozumowi, lecz wszystko podlega ludzkiemu zdrowemu rozsądkowi, tak jak ten z kolei podlega Bogu. I o takich powiedziano: Błogosławieni, którzy czynią pokój. Jednak za wszystkie te formy błogosławieństwa przewidziana jest jedna i ta sama nagroda, choć różnie nazywana, a nagrodą tą jest królestwo niebieskie.

Modlitwy {z Sanktorału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.

Módlmy się.
Wszechmogący i wieczny Boże, który nam dozwalasz jedną uroczystością czcić zasługi wszystkich Świętych Twoich, daj nam, pokornie prosimy, dostąpić łask tem obfitszych, im liczniejszych do miłosierdzia Twego wzywamy pośredników.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.

Chcesz czytać wszystko?

Wykup abonament.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki