Zestawiając tradycyjne intencje papieskie potrzebne do uzyskania odpustu zupełnego, patrz tu i tu, z posoborowym nauczaniem i intencjami powszechnymi i misyjnymi posoborowych papieży łatwo dojść do wniosku, że Vetus Ordo i Novus Ordo to dwie różne religie.

Piszący te słowa długo nie rozróżniał

(1) stałych (obiektywnych) intencji papieskich obowiązujących nawet podczas sediswakancji od

(2) intencji miesięcznych każdego konkretnego papieża.

Ponieważ nie jest z tym sam, toteż w niniejszym wpisie odróżnimy i wyszczególnimy. Oto odpowiedzi AI:

1. Stałe (obiektywne) intencje papieskie

Historycznie, aby zyskać odpust zupełny (który wymaga m.in. modlitwy w intencjach Ojca Świętego), wierni nie muszą znać aktualnego wezwania na dany miesiąc. Kościół przyjmuje, że modlitwa ta zawsze obejmuje 6 tradycyjnych, obiektywnych intencji papieża:

1. Wywyższenie Kościoła świętego (Sanctae Matris Ecclesiae exaltatio) – rozwój i obrona Kościoła na świecie.
2. Rozkrzewienie wiary katolickiej (Fidei catholicae propagatio) – wsparcie dla dzieła misyjnego i ewangelizacji.
3. Wykorzenienie herezji (Haeresum extirpatio) – obrona czystości doktryny i prawdy ewangelicznej.
4. Nawrócenie grzeszników (Peccatorum conversio) – modlitwa za zbawienie dusz i pokutę.
5. Pokój i zgoda między chrześcijańskimi władcami (Pax et concordia inter principes christianos) – w wymiarze współczesnym: pokój między narodami i sprawiedliwość społeczna.
6. Zbawienie i pomyślność ludu chrześcijańskiego / Zachowanie ludu chrześcijańskiego (Christiani populi salus et felicitas / Conservatio populi christiani) – pomyślność i uświęcenie wiernych.

2. Tradycyjny system miesięczny (Powszechna + Misyjna)

Przez dekady (od XIX wieku do 2016 roku) za sprawą Apostolstwa Modlitwy papieże wyznaczali na każdy miesiąc dwie odrębne intencje:

• Intencja powszechna: Dotyczyła ogólnych problemów Kościoła, społeczeństwa, etyki czy wyzwań współczesnego świata (np. za bezrobotnych, za rodzinę, o mądre korzystanie z mediów).
• Intencja misyjna (ewangelizacyjna): Skupiała się ściśle na terenach misyjnych, wsparciu misjonarzy, wolności religijnej na konkretnych kontynentach oraz ewangelizacji narodów.

Reforma z 2017 roku:
Papież Franciszek zmienił ten system, łącząc je w jedną intencję na miesiąc, która naprzemiennie dotyka spraw powszechnych oraz ewangelizacyjnych. Tradycję tę kontynuuje obecnie papież Leon XI.

Zauważmy, że tradycyjne intencje papieskie są po prostu nie do pogodzenia z posoborowym nauczaniem, które przyspieszyło od czasów Bergoglio.

Wywyższenie Kościoła świętego? Po co, skoro każda religia jest równie dobra. Rozkrzewienie wiary katolickiej? Dlaczego? Przecież to szkodliwy prozelityzm. Wykorzenienie herezji? A na co? Ekumenizm jest wartością nadrzędną i każdy ma prawo do swojej własnej tradycji.

Wyliczankę można by kontynuować, ale nie jest ona konieczna, gdy przyjrzymy się bergogliańskim intencjom na poszczególne miesiące 2025 roku:

• Styczeń (Prawo do nauki): O szacunek dla prawa migrantów, uchodźców i ofiar wojen do edukacji.
• Luty (Powołania kapłańskie i zakonne): O wsparcie wspólnot dla młodych rozeznających powołanie.
• Marzec (Rodziny w kryzysie): O uzdrowienie ran w rodzinach rozbitych poprzez przebaczenie.
• Kwiecień (Nowe technologie): Aby technologia sprzyjała relacjom, a ich nie zastępowała.
• Maj (Warunki pracy): O godną pracę dającą spełnienie i wsparcie rodzinom.
• Czerwiec (Współczucie dla świata): O czerpanie z Serce Jezusa wzoru miłości do świata.
• Lipiec (Rozeznanie): O umiejętność dokonywania dobrych wyborów życiowych.
• Sierpień (Wspólne współistnienie): O powstrzymanie się od konfliktów etnicznych, politycznych i religijnych.
• Wrzesień (Relacje ze stworzeniem): O troskę o stworzenie na wzór św. Franciszka.
• Październik (Współpraca religijna): O działania wyznawców różnych religii na rzecz pokoju.
• Listopad (Zapobieganie samobójstwom): O wsparcie i miłość dla osób w kryzysie psychicznym.
• Grudzień (Chrześcijanie w konfliktach): Za chrześcijan w strefach wojen, by byli świadkami nadziei.

Oczywiście szybko pojawia się pytanie, co te intencje mają wspólnego z katolicyzmem lub w ogóle w religią?

Ale nie-papież Leon nie jest lepszy, sądząc po intencjach, które wyznaczył na każdy miesiąc 2026 roku:

• Styczeń (Modlitwa Słowem Bożym): O głębsze zaangażowanie wiernych w codzienne czytanie i modlitwę Pismem Świętym.
• 👶 Luty (Nieuleczalnie chore dzieci): O duchowe, medyczne i ludzkie wsparcie dla nieuleczalnie chorych dzieci oraz ich rodzin przeżywających trudne chwile.
• 🕊️ Marzec (Rozbrojenie i pokój): O odrzucenie przemocy, zaprzestanie zbrojeń nuklearnych oraz wybór dialogu jako jedynej drogi do trwałego pokoju.
• ✝️ Kwiecień (Kapłani w kryzysie): Za księży, którzy przeżywają kryzysy powołania, samotność czy zniechęcenie, aby znaleźli oparcie we wspólnocie.
• 🌾 Maj (Dostęp do pożywienia): O sprawiedliwy podział zasobów, walkę z głodem na świecie oraz zaprzestanie marnowania żywności.
• ⚽ Czerwiec (Wartość sportu): Aby sport był narzędziem budowania pokoju, integracji społecznej, braterstwa i zdrowego dialogu między kulturami.
• 🤰 Lipiec (Szacunek dla ludzkiego życia): O ochronę i poszanowanie godności oraz świętości każdego życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci.
• 🌆 Sierpień (Ewangelizacja w miastach): Za wspólnoty chrześcijańskie w wielkich metropoliach, aby potrafiły nieść Ewangelię w nowoczesnych, zurbanizowanych środowiskach.
• 💧 Wrzesień (Troska o wodę): O mądre, sprawiedliwe i zrównoważone zarządzanie zasobami wodnymi, by każdy człowiek miał dostęp do czystej wody pitnej.
• 🧠 Październik (Duszpasterstwo zdrowia psychicznego): Za osoby zmagające się z chorobami i kryzysami psychicznymi, aby Kościół otaczał je pełną miłości opieką i zrozumieniem.
• 💰 Listopad (Właściwe wykorzystanie bogactw): O mądre zarządzanie dobrami materialnymi i zasobami przez zamożnych na rzecz dobra wspólnego i ubogich.
• 🏠 Grudzień (Rodziny samotnych rodziców): O wsparcie społeczne i kościelne dla osób samotnie wychowujących dzieci oraz o miłość w ich domach

O ile intencje tradycyjne są krótkie, łatwe do zapamiętania oraz mające na celu zbawienie wieczne, posoborowe intencje miesięczne są nudnym wodolejstwem pełnym politycznego koniunkturalizmu.

Już w czasach Jana Pawła II piszący te słowa zastanawiał się, dlaczego to takie rozwlekłe i świeckie, ale zakładał wówczas, że papież wie lepiej. Teraz tego nie czyni, bo żadnego papieża od śmierci Benedykta XVI już nie ma.

Pamięta jednak, jak dla pozyskania odpustu sprawdzał intencje miesięczne, zakładając, że tymi są intencje papieskie, by modlić się dokładnie o to, czego chce Kościół. Owszem, to podejście legalistyczne, ale tak po prostu trzeba. Pozyskanie odpustu jest rodzajem transakcji. Nie handlowej, ale teologicznej. Kościół określa warunki i te należy spełnić, by zmarły w czyśćcu miał lepiej. Stąd pytanie, jakie to konkretne intencje nie jest chybione.

Okazuje się, że wystarczy znać jedynie sześć tradycyjnych intencji papieskich, by spełniając inne wymagania, odpust zupełny uzyskać.

Uzyskanie go jest i tak trudne ze względu na wymagany brak przywiązania do lekkiego grzechu, bo kto już to może o sobie powiedzieć?

W Rękopisie z czyśćca dusza czyśćcowa mówi do modlącej się za nią zakonnicy, że odpusty zupełne istnieją, ale mało kto je faktycznie pozyskuje.

Co do odpustu zupełnego – mogę ci powiedzieć, że mało, bardzo mało ludzi w pełni go zyskuje. Potrzebne jest w tym celu tak doskonałe przygotowanie serca i takie nastawienie woli, że rzadko się zdarza – rzadziej, niż się przypuszcza – by ktoś wypełnił wszystkie warunki konieczne do całkowitego darowania kary za wszystkie grzechy.

Widocznie tak jest, ale jeśli nawet na odpust zupełny nie starcza, pozyskuje się każdorazowo odpust cząstkowy.

Reasumują stwierdzić można, że pozyskiwanie odpustów zupełnych jest możliwe nawet w czasach sediswakancji, gdy znamy tradycyjne intencje papieskie i spełniamy inne warunki.

Chcesz czytać wszystko?

Wykup abonament.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki