Tradycja i Wiara

Dekret abpa Jędraszewskiego lub każdy ksiądz potencjalnym sprawcą seksualnym

Bulwersująca Reguła abp. Jędraszewskiego, która ukazuje nam, co wszystko w Archidiecezji Krakowskiej miało miejsce, a co jest obecnie zakazane.
Posłuchaj
5/5 - (7 głosy)

Wiadomość gruchnęła na koniec roku, a jej ciężar gatunkowy jest taki, że informują o niej nawet zagraniczne media. Abp krakowski, Marek Jędraszewski wydał dekret zawierający nowe zasady dla duchownych obowiązujący od 1 stycznia 2022. Dekret o nazwie „Reguła poszanowani godności i dóbr osobistych bliźniego, szczególnie dzieci i młodzieży oraz osób bezradnych, w archidiecezji krakowskiej” (=Reguła), który w całości przeczytać można tu, każe po prostu traktować każdego księdza z 4160 kapłanów Archidiecezji Krakowskiej, jak potencjalnego sprawcę seksualnego rzucającego się na najsłabsze ofiary, to jest na:

– dzieci,

– nieletnich,

– osoby bezradne, to jest dorosłe, ale np. upośledzone.

Już samo wydanie tego dekretu w tej archidiecezji, za którą przypuszczalnie pójdą inne, świadczy o tym, że nadużycia seksualne wśród księży osiągnęły taką skalę, że archidiecezja chce zabezpieczyć się przed roszczeniami finansowymi w przyszłości. Dlatego też każe każdemu księdzu podpisać przyjęcie do wiadomości tegoż dekretu do 15 stycznia 2022.

A czy jak podpisze, to będzie się stosował?

Przypuszczalnie nie będzie, jak nie zechce, ale za jego przestępstwa odpowiedzialna nie będzie już archidiecezja, ale on sam. Jest to postępowanie przejęte z USA, gdzie np. wykładowcy akademiccy muszą na niektórych uniwersytetach podpisywać zobowiązanie do niewchodzenie w kontakty seksualne z współpracownikami lub ze studentkami. Gdy regułę tę pogwałcą, mogą zostać zwolnieni, a uniwersytet zabezpiecza się w ten sposób przez potencjalnym pozwem.

Reguła arcybiskupa Jędraszewskiego ukazuje nam, co robili księża jego archidiecezji przypuszczalnie od lat i dziesięcioleci, bo tak szczegółowe zakazy mogą brać się jedynie z dokładnego przestudiowania akt personalnych duchownych. Jest naprawdę przerażające, kto do tych seminariów trafia i kogo na księży święcą, by w ogóle tego rodzaju przepisy były konieczne. Księży trzeba po prostu od dzieci, nieletnich i osób bezradnych izolować i trzymać na smyczy jak wściekłego psa, bo inaczej się rzuci, pomolestuje lub zgwałci, o czym wiemy z przeszłości. Najwyraźniej archidiecezji bardziej opłaca pisanie się takich ogólników niż wydalenie księży sprawców z kapłaństwa, przypuszczalnie dlatego, że jest ich tak wielu, że są „grupą trzymającą władzę”, że szantażują innych. Być może Reguła jest również krokiem w kierunku wydalenia niektórych księży w sposób dyskretnych, skoro podpisują wszyscy, a pułapka zastawiona jest na konkretnych, których żadna Reguła nie powstrzyma.

A co miało miejsce Archidiecezji Krakowskiej, co jest obecnie zakazane?

Przeczytajmy naprawdę szokujący Art. 4 b z naszm wytłuszczeniem:

b. dobro sfery psychicznej i emocjonalnej osób gwarantuje obowiązujący w Archidiecezji Krakowskiej zakaz stosowania przemocy psychicznej i emocjonalnej w postaci m. in. psychomanipulacji, naruszania dobrego imienia, pomawiania, składania fałszywych oskarżeń, stalkingu (uporczywego nękania innej osoby), mobbingu (uporczywego nękania pracownika), gorszenia złym przykładem, uzależniania emocjonalnego, szantażu, gróźb, powoływania się na wpływy, wymuszania decyzji, intryg, uwodzenia, izolowania od innych, złego traktowania ze względu na narodowość, rasę, wygląd, wykształcenie, poglądy polityczne lub przymioty osobowości, tworzenia środowisk o charakterze sekty, faworyzowania i bezzasadnego obdarowywania upominkami lub środkami materialnymi oraz przyjmowania ich, nieuzasadnionych żądań finansowych,

namawiania do łamania prawa państwowego lub kanonicznego, nieproporcjonalnego do winy oraz nieprzewidzianego w statutach karania i naznaczania pozasakramentalnych pokut, poniżania, wyśmiewania, nieuzasadnionej krytyki, upokarzania i udzielania pomocy nieadekwatnej do potrzeb bliźniego, stawiania wymagań ponad możliwości oraz kompetencje, braku lub złej organizacji wspólnej pracy, niewypełniania ważnie zawartych umów, łamania przewidzianej w prawie tajemnicy duszpasterskiej, niezgodnego z wewnętrznymi statutami wykluczania z życia wspólnot, nieuzasadnionego zobowiązywania do zachowania tajemnicy, umniejszania autorytetu przełożonych i opiekunów, nierespektowania czasu wolnego i odpoczynku, podejmowania kontaktu poza godzinami uznanymi za właściwe, przyjmowania niedostosowanego do sytuacji, wyzywającego wyglądu zewnętrznego lub podejmowania prowokacyjnych zachowań, publicznego komentowania wyglądu zewnętrznego innych,

naruszania granic opisanych w art. 4 c), rozmów oraz podtekstów i żartów o charakterze erotycznym, prezentowania i propagowania zachowań oraz postaw niezgodnych z katolicką wizją osoby, używania wulgaryzmów, podnoszenia głosu bez wystarczającej przyczyny, wyśmiewania rzeczy świętych, prezentowania i przesyłania materiałów zawierających treści erotyczne, pornografię, sceny przemocy lub zachowań aspołecznych, podglądania, podsłuchiwania i niezgodnego z prawem wykorzystywania nagrań, podszywania się pod innych, udzielania przedstawicielom środków przekazu bez zgody przełożonego informacji o bliźnich, ukrywania stanu duchownego w złym zamiarze, śledzenia połączeń internetowych, używania danych kontaktowych osób bez zachowania kościelnych i państwowych przepisów o ochronie danych osobowych, a także łamania tajemnicy korespondencji i tajemnicy urzędowej.

Ze szczególną uwagą należy traktować własność intelektualną innych osób, a także respektować i używać zgodnie z prawem przynależnych im tytułów i godności.
[…]

Czy takie zachowania rozkwitły w czasach Don Stanislao czy trwały już przedtem?

Nie wiemy, ale czytajmy dalej, Nr. 4:

c. dobro natury fizycznej osób zabezpiecza w Archidiecezji Krakowskiej bezwzględny zakaz przekraczania granic intymności fizycznej w postaci podejmowania jakiejkolwiek formy kontaktu cielesnego, o ile nie wymaga tego zdrowie i życie osoby, lub o ile nie jest związane ze zgodnym z liturgią Kościoła sprawowaniem świętych obrzędów oraz przyjętymi społecznie i przez prawo Kościoła godziwymi moralnie obyczajami.

Równocześnie zabronione są szczególnie: stosowanie jakiejkolwiek przemocy, kar cielesnych i wrogich gestów, niezgodne z obowiązującym prawem utrwalanie wizerunku osób, umożliwianie oraz zachęta i dawanie przykładu zachowań mających negatywny wpływ na zdrowie lub życie, w tym palenia tytoniu, nadużywania alkoholu i używania środków psychoaktywnych, diet, terapii lub leków niezgodnie lub bez zalecenia lekarza oraz braku dbałości o higienę osobistą. Zabrania się także przewożenia osób środkami transportu bez posiadania odpowiednich uprawnień oraz prowadzenia treningu sportowego bez posiadania uprawnień.

Podczas obowiązków pełnionych w Archidiecezji Krakowskiej osobom duchownym poleca się używanie właściwego ich stanowi stroju duchownego.

Ze szczególną uwagą, poszanowaniem i sprawiedliwością należy traktować własność materialną innych osób oraz wspólną, nie dopuszczając do jej niszczenia, kradzieży, wyłudzania lub przeznaczania na inne niż założone cele. Jednocześnie zarządcy dóbr kościelnych mają obowiązek utrzymywania ich w stanie, który zapewnia pełne bezpieczeństwo osób korzystających z nich.

„O Boże”, pomyśli niejeden ksiądz, „to już nic człowiekowi nie wolno!”

Na to rzeczywiście wygląda, gdyż art. 5 nakłania do „natychmiastowej reakcji osób posiadających o nich wiedzę”. Co działo się przy męskich małoletnich? To co z wódką w pobliżu alkoholika. Na nęcący owoc zakazany należy się rzucić, skonsumować go, zostawić sobie na potem i podzielić się z kolegami. Poczytajmy dalej:

9. Osobom nie będącym rodzicami bądź opiekunami prawnymi dziecka w kontaktach indywidualnych i wspólnotowych z małoletnimi:

a. zabrania się, bez zgody właściwego przełożonego, sprawowania sakramentów świętych oraz praktykowania innych rodzajów pobożności i modlitwy poza miejscem i formą przewidzianą do tego w przepisach kościelnych;

b. zabrania się bez uzasadnionej potrzeby duszpasterskiej zwielokrotniania i przedłużania spotkań z małoletnimi oraz organizowania ich poza przyjętym wcześniej harmonogramem zawierającym informacje o czasie i miejscu spotkania;

c.  zabrania się podejmowania opieki nad małoletnimi bez posiadania wymaganych do tego kompetencji i umiejętności, a także pozostając pod wpływem alkoholu lub środków odurzających;

d. zabrania się wyciągania wobec małoletnich sprawiających trudności wychowawcze konsekwencji dyscyplinarnych nieproporcjonalnych do przewinień i nie wynikających z ogólnie przyjętych norm psychopedagogicznych;

e. zabrania się zapraszania i przyjmowania małoletnich w mieszkaniach duchownych, wyłączając spotkania o charakterze rodzinnym, a także te, które są odbywane w obecności rodziców lub opiekunów prawnych;

f. zabrania się duchownym odbywania wizyt sam na sam w miejscu zamieszkania i pobytu małoletnich, wyłączając wizyty o charakterze rodzinnym, wizyty za wiedzą i zgodą rodziców lub opiekunów prawnych oraz wynikające ze spełniania powierzonych zgodnie z prawem obowiązków wychowawczych;

g. zabrania się przewożenia małoletnich własnym środkiem transportu poza sytuacją relacji rodzinnych, potrzebą wykonywania zleconych obowiązków wychowawczych, posiadania pisemnej zgody rodziców lub opiekunów prawnych lub poza okolicznościami wymagającymi ochrony życia lub zdrowia małoletniego;

h. zabrania się uprawiania z małoletnim indywidualnych form sportu i rekreacji, jeśli nie jest to związane z oficjalnie prowadzonym treningiem sportowym lub nie występuje za zgodą rodziców bądź opiekunów prawnych;

i. zabrania się zobowiązywania małoletnich do zachowania tajemnicy poza wypadkiem tajemnicy spowiedzi lub innym przewidzianym w prawie;

j. zabrania się prowadzenia rozmów na tematy związane z dojrzewaniem i płciowością lub doświadczeniami w tej dziedzinie, wykraczających poza przewidziane dla danego wieku zatwierdzone programy edukacyjne, wychowawcze i formacyjne, a także poza potrzebą wynikającą z warunków sprawowania sakramentu pokuty z zachowaniem właściwych norm;

k. zabrania się dzielenia z małoletnim wiedzą o własnych doświadczeniach w dziedzinie seksualności, a także zachowań aspołecznych i stanowiących wykroczenia przeciw prawu kanonicznemu i państwowemu;

l. zabrania się namawiania osób małoletnich do podjęcia wobec innych osób czynności zabronionych w art. 4 niniejszej Reguły;

m. zabrania się, poza wypadkami przewidzianymi w prawie, utrwalania wizerunku małoletnich bez zgody ich rodziców bądź opiekunów prawnych;

n. poza wypadkiem zagrożenia zdrowia lub życia zabrania się duchownym, a osobom świeckim, o ile nie są odpowiednio przygotowane i nie posiadają zgody rodziców lub opiekunów prawnych, asystowania małoletnim w ich czynnościach natury osobistej, a także o ile małoletni jest w stanie obyć się bez ich pomocy;

o. zabrania się uniemożliwiania rodzicom i opiekunom prawnym wglądu w treści oraz formy pracy duszpasterskiej i wychowawczej z małoletnimi.

Małoletnich nie należy też nękać korespondencją erotyczną:

10. W prowadzeniu korespondencji z małoletnimi w jakiejkolwiek formie (rozumianej jako nawiązywanie kontaktu innego niż osobisty) zalecane jest, o ile to możliwe, korzystanie z kont i numerów służbowych. Osobom nie będącym rodzicami bądź opiekunami prawnymi dziecka w korespondencji z małoletnim zabrania się:

a. uzyskiwania indywidualnych adresów i numerów telefonu osób małoletnich bez zgody ich rodziców bądź opiekunów prawnych;

b. namawiania małoletniego do ukrywania bądź kasowania zawartości korespondencji;

c. udostępniania osobom małoletnim bez ważnej przyczyny osobistych środków komunikacji, takich jak połączenia internetowe, telefony i urządzenia mobilne, etc.

d. podejmowania bez uzasadnienia zbyt częstych kontaktów korespondencyjnych z małoletnimi;

e. podejmowania tematów związanych z dziedzinami opisanymi w art. 9 i, j, k, l niniejszej Reguły;

f. podejmowania kontaktów z małoletnimi w godzinach późnowieczornych i wczesnorannych, poza wypadkiem zagrożenia zdrowia lub życia bądź posiadania zgody rodziców lub opiekunów prawnych.

Zasady stosujące się do małoletnich stosować należy też do bezradnych (nr. 13-18), a każdy obecnie lub w przyszłości zatrudniony w Archidiecezji Krakowskiej ma tę Regułę podpisać (Nr. 20 – 21). W sumie nie wiadomo czy śmiać się, czy płakać, bo jest to niesamowite obnażenie moralności naszego duchowieństwo. Są to przecież przepisy stosowne do wypuszczonych świeżo z aresztu skazanych sprawców seksualnych, co do których terapeuci stracili wszelką nadzieję na poprawę. Przecież normalny człowiek takiej Reguły nie musi podpisywać, bo takich rzeczy odruchowo nie czyni, skoro nie jest zboczeńcem. Można z niej łatwo wydedukować modus operandi księży zboczeńców, których jest tak wielu, że wszyscy w archidiecezji abpa. Jędraszewskiego muszą podpisywać taką deklarację. Gdyby piszącemu te słowa oferowano pracę w diecezji, która wymagałaby podpisywania tego rodzaju Reguły wówczas on zrezygnowałby z takiej oferty, bo uważałby, że rzeczy ujęte w Regule są w danej diecezji tak na porządku dziennym, że nie chciałby mieć z tego rodzaju ludźmi nic wspólnego. Ale przypuszczalnie jest tak we wszystkich innych diecezjach, tylko Kraków postanowił wystąpić przed szereg i jakoś sobie z tym poradzić.

Przecież Reguła ta traktuje każdego księdza jak wściekłego psa, którego trzeba unikać, a skoro wydał ją arcypasterz, to widać ten wie, co robi. Może za jakiś czas przeczytamy podobnie szczegółową Regułę z Archidiecezji Krakowskiej dotyczącą właściwego traktowania zakonnic lub seminarzystów: nie gwałcić, nie molestować, nie bić po twarzy, nie kopać, nie poniżać etc. Być może jest to jakiś nakaz Franciszka jeszcze większego obnażenia obecnej nędzy Kościoła, bo każdy wierny chciałby wykrzyknąć, że takie rzeczy nie są możliwe, nie w jego diecezji. Niestety są możliwe i to w każdej diecezji. Jak przykre być to musi dla tych księży, którzy zboczeńcami nie są i słusznie czują się obrażeni, bo zakładamy, że i tacy są. Kto jeszcze wstąpi do krakowskiego seminarium, skoro po jego ukończeniu podpisywać będzie musiał tego rodzaju zobowiązanie? Czyżby przyszłych księży, jak w osławionym Orchard Lake, wybierano w Archidiecezji Krakowskiej pod kątem ich zboczeń, by krakowska lawendowa mafia miała dopływ „świeżego mięsa”? Przypuszczalnie tak, ale Reguła uświadamia nam, że nie zadawalano się własnym towarzystwem, a korzystano z dzieci, małoletnich i osób bezradnych. Co za hańba!

Darowizna przez Paypal

Podoba Ci się ten blog, masz konto Paypal-Konto i chcesz pomóc? Możesz wybrać dowolną kwotę mnożąc ją przez 20 zł. Bóg zapłać!

20,00 zł

Translate

Reklama

Ostatnie wpisy

Komentarze

Popularne

Rod Dreher się rozwodzi lub o religijnych mężczyznach
Kard. Bona, "Feniks odrodzony czyli ćwiczenia duchowne", (1) Wstęp
Monachijska ekspertyza bezlitośnie nokautuje Benedykta XVI.
Rozmyślania na każdy dzień maja – DZIEŃ 15

Archiwa

Hierarchicznie
Chronologicznie

Podziel się

Reklama

Nasze Produkty

Datki

Darowizna przez Paypal

Podoba Ci się ten blog, masz konto Paypal-Konto i chcesz pomóc? Możesz wybrać dowolną kwotę mnożąc ją przez 20 zł. Bóg zapłać!

20,00 PLN

Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.

You cannot copy content of this page
pl_PLPolski
Tradycja i Wiara