Tradycja i Wiara

Dawne i nowe kanonizacje: uwagi wstępne (2 z 2)

Po Soborze zmieniono ramy teologiczne, prawne i wagę roli papieża, tak iż porównując kanonizacje przedsoborowe i posoborowe porównujemy dwa odrębne byty.
Posłuchaj
Oceń post

Nieomylność kanonizacji i problemy strukturalne

Chociaż trudno w roku Pańskim 2020 lub w siódmym roku pontyfikatu Franciszka traktować teologię i prawo kanoniczne poważnie, szczególnie te uprawiane w Watykanie, to mimo wszystko obowiązuje w tych dziedzinach logika i zdrowy rozsądek, które uczą, iż coś jest faktem, jeśli się dany fakt metodologicznie poprawnie stwierdzi. Ponieważ proces kanonizacyjny jest procesem sądowym, tyle że sądów kościelnych, to porzuciwszy przyjętą do roku 1969 metodologię i związane z nim postępowanie procesowe pewnych faktów nie da się po prostu ustalić, czego akrybicznie dowodzi prawnik Ferrara w swoich artykułach The Canonization Crisis Part 1 i Part 2. I tak niestety dzisiejszy teolog znajduje się w sprzeczności, gdyż zapytany:

– Czy zdaniem teologii tradycyjnej kanonizacje są nieomylne?

Odpowiedzieć musi:

– Tak.

Natomiast na pytanie:

– Czy zatem kanonizacje posoborowych papieży (Pawła VI, Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka) również są nieomylne?

Odpowiedzieć musi:

– Nie.

Ale nie dlatego, jak chcą sedewakantyści, ponieważ posoborowi papieże, wyjąwszy Bergoglio, nie byli papieżami, ale dlatego, że począwszy od roku 1969 to jest od Pawła VI., a szczególnie od zmian Jana Pawła II z 1983 tak bardzo zmieniono procedurę kanonizacji, iż dojście do faktów zostało utrudnione. Można zastosować tutaj sakramentalną analogię materii i formy. Sakrament jest ważny (pomijając w tym miejscu kwestię szafarza i jego intencji), gdy zachowane są jego materia i forma, natomiast przy zmianie jednej z nich sakrament staje się nieważny. Natomiast w procesie sądowym forma jest wszystkim, gdyż to ona decyduje o materii dowodowej i postępowaniu procesowym. Jeśli jakaś reforma sądownicza na tyle zmieniłaby procedurę zbierania dowodów i samych procesów, to do więzienia szliby ludzie niewinni lub uniewinniani byliby winni.

Piszący te słowa już od dłuższego czasu zbiera się do tematyki kanonizacyjnej, co nie jest łatwe, gdyż kanonizacje to specjalizacja prawa kanonicznego. I znowu także w tej dziedzinie mamy do czynienia z sytuacją, w której specjaliści ds. kanonizacji, to jest prawnicy kościelni po doktoratach rzymskich ze specjalizacją „beatyfikacja/kanonizacja” siedzą cicho, by nie utracić posady, o ile nie popadli w grzech i pijaństwo, jeśli kierują się jeszcze zasadami logiki, przez co tak misterną i nie do końca sprecyzowaną materią zajmować się muszą amatorzy, to jest świeccy blogerzy. Piszący te słowa aż takim amatorem nie jest, ale dodatkowych studiów prawa kanonicznego nie kończył, czego jednak nie żałuje. Jednakże problem z porównaniem starego i nowego systemu kanonizacji jest na meta-płaszczyźnie trojaki:

  1. Zmieniono ramy teologiczne: przedsoborowie vs posoborowie
  2. Zmieniono ramy prawne: kodeks prawa kanonicznego z 1917 vs kodeks z 1983
  3. Zmieniono wagę roli papieża: od wykonawcy decyzji kurii do głównego decydenta

Ad 1.

O ile Kościół do Vat. II wskazywał „drogę do nieba” i cenił tych, którzy byli bliżej Boga niż ziemi, o tyle posoborowy immanentyzm, to jest trwanie w tym świecie, podkreśla „ludzkie i kulturowe” znaczenie świętych, którzy się za bardzo niczym od zwykłych śmiertelników nie różnią. Ponieważ nastąpiła zmiana paradygmatów z „niebiańskiego do 1962” na „ziemski po 1962” roku, dlatego też mało który przedsoborowy święty zostałby po Soborze kanonizowany, jak i również prawie żaden posoborowy święty nie znalazłby uznania w przedsoborowych kanonizacjach.

Ad 2.

Chociaż kanonizacje zajmują mało miejsce w kodeksie prawa kanonicznego to są one z tymże spójne. I tak proces po roku 1983 jest spójny z kodeksem z tego samego roku, a niespójny z kodeksem uprzednim.

Ad 3.

Już bardzo powierzchowne spojrzenie na rolę papieża w dawnym i nowym procesie kanonizacyjnym ukazuje, że przed rokiem 1969, kiedy to Paweł VI. zaprowadził pierwsze praktyczne zmiany, papież był rzeczywiście servus servorum Dei, to jest „sługą sług Bożych”, bo podpisywał to, co po mozolnych i długoletnich procesach przedstawiała mu kuria względnie jej konkretna Kongregacja. Natomiast po roku 1983 rola papieża jest dużo bardziej aktywna. Jest rzeczą znaną, że Jan Paweł II bardzo ingerował w postępowania beatyfikacyjne lub kanonizacyjne znosząc przeszkody, zmieniając decyzje etc. Zaowocowało to masą nowych świętych, gdyż nasz Rodak na Piotrowym Tronie kanonizował więcej świętych niż jego wszyscy poprzednicy razem wzięci przez ostatnie 600 lat. Bez ustanowienia „nowej szybkiej ścieżki kanonizacyjnej” nie byłoby to możliwe. Piszący te słowa pamięta pomysły Wałęsy „szybkiej ścieżki legislacyjnej” oraz ostrzeżenia prawników, że „szybko nigdy nie jest dobrze” i w tak zawiłym procesie jak legislacja trudno jest przewidzieć wszystkie błędy i skutki uboczne, gdy robi się coś szybko. I dopiero kolejne afery unaoczniły nam, że owe „szybkie ścieżki” służyły legalizacji afer lub tworzeni ustaw na zamówienie, patrz „lub czasopisma”. I niestety wszystkie te paralele odkryć można przy porównaniu nowego i starego procesu kanonizacyjnego. O ile „szybka ścieżka legislacyjna” doprowadziła do afer, przestępstw, kradzieży, rozgoryczenia społeczeństwa aż do masowej emigracji włącznie, tak „szybka ścieżka kanonizacyjna” doprowadziła do tego, że za bardzo nie wiadomo, na czym ta świętość i jej wzorce polegają. Z jednej strony przedsoborowi święci są „mityczni, niedzisiejsi i legendarni”, z drugiej strony natomiast święci współcześni są mało święci i mocno zeświecczali ze sporą ilością pośmiertnie opublikowanych afer: Teresa Tymieniecka – mężatka i „przyjaciółka” Jana Pawła  II lub Paolo Carlini – aktor i „przyjacielPawła VI. Przyjąć zatem trzeba, że po to kanonizowano osoby wątpliwe, by po ich kanonizacji gorszyć wiernych faktami z ich życia, które przy skrupulatnym procesie dowodowym uniemożliwiłyby kanonizację według dawnych standardów.

A jakie są to standardy?

Aby nie być gołosłownym i wreszcie ruszyć to zagadnienie prezentujemy przedruk z Unam Sanctam Canonization: Old vs. New Comparison  w tłumaczeniu własnym wraz z komentarzem do samego zestawienia procesów kanonizacyjnych. Piszący te słowa jest zwykle ostrożny przy przedrukach, gdyż zwykle po badaniach własnych okazuje się, że w którymś miejscu po zerze jego własne poglądy odbiegają od poglądów przytaczanego autora, ale od czegoś zacząć trzeba, więc przed świętem Wszystkich Świętych zaczynamy.

Translate

Reklama

Ostatnie wpisy

Komentarze

Najnowsze komentarze

Popularne

Czy Desiderio desideravi szykuje Nową Ekumeniczną Mszę? (1 z 3)
Jezuityzm ojca Remigiusza Recława SJ (4 z 4)
O. Wojciech Gołaski OP odchodzi do FSSPX lub "gdy zabraknie cukierków".
W demonologicznym lesie przyfrontowym – plusy dodatnie i ujemne (74). Zakonnice za granicę lub naga prawda
Kard. Bona, "Feniks odrodzony czyli ćwiczenia duchowne", (7) Ćwiczenia duchowe (i) Wstęp i wskazówki
„Teologia ciała” Jana Pawła II – prekursorem Amoris laetitia. Wstęp do krytyki.

Archiwa

Hierarchicznie
Chronologicznie

Podziel się

Reklama

Nasze Produkty

Datki

Darowizna przez Paypal

Chcesz pomóc przez Paypal? Wybierz dowolną kwotę. Jeśli możesz, przejmij opłaty Paypal, to więcej do nas dotrze. Dobroczyńców zapewniamy o modlitwie. Bóg zapłać!

20,00 PLN

Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.

Miesięczna

Indywidualna

29,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Roczna

Indywidualna

299 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subkskrybuj

Rodzinna miesięczna

Do 6 osób

49,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Rodzinna roczna

Do 6 osób

499 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Przelewem

Przelewem za 3 Miesiące

Indywidualna

90,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 6 Miesiący

Indywidualna

180,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 12 Miesięcy

Indywidualna

330,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

You cannot copy content of this page

pl_PLPolski
Tradycja i Wiara