Tradycja i Wiara

Czyściec istnieje. (5) Czyściec w Tradycji Kościoła. Świadectwa patrystyczne (1).

Posłuchaj
Oceń post

Dowody patrystyczne

Jak już wielokrotnie pisaliśmy na tym blogu katolicyzm to nie sola Scriptura. Nie opiera się on wyłącznie na osobistej lekturze Pisma Świętego, ale Kościół uczy i wychowuje wiernych poprzez Tradycję, to jest poprzez to, co sam czyni, bo w to wierzy. Sobór Watykański II, który zawiera także dobre rzeczy, bo tradycyjne, określa Tradycję w sposób następujący:

„Stąd Apostołowie, przekazując to, co sami otrzymali, upominają wiernych, by trzymali się tradycji, które poznali czy to przez naukę ustną, czy też przez list (por. 2 Tes 2,15) /…/ Tradycja ta, wywodząca się od Apostołów, rozwija się w Kościele pod opieką Ducha Świętego. Wzrasta bowiem zrozumienie tak rzeczy, jak słów przekazywanych, już to dzięki kontemplacji oraz dociekaniu wiernych, którzy je rozważają w sercu swoim (por. Łk 2,19 i 51), już też dzięki głębokiemu, doświadczalnemu pojmowaniu spraw duchowych, już znowu dzięki nauczaniu tych, którzy wraz z sukcesją biskupią otrzymali niezawodny charyzmat prawdy. Albowiem Kościół z biegiem wieków dąży stale do pełni prawdy Bożej, aż wypełnią się w nim słowa Boże.” (Dei Verbum 2)

Natomiast relacja Pismo Święte-Tradycja wygląda zdaniem tego Soboru następująco:

„Tradycja święta zatem i Pismo święte ściśle się ze sobą łączą i komunikują. Obydwoje bowiem, wypływając z tego samego źródła Bożego, zrastają się jakoś w jedno i zdążają do tego samego celu. Albowiem Pismo św. jest mową Bożą, utrwaloną pod natchnieniem Ducha Świętego na piśmie, a święta Tradycja, słowo Boże, przez Chrystusa Pana i Ducha Świętego powierzone Apostołom, przekazuje w całości ich następcom, by oświeceni Duchem prawdy, wiecznie je w swym nauczaniu zachowywali, wyjaśniali i rozpowszechniali. Stąd to Kościół osiąga pewność swoją co do wszystkich spraw objawionych nie przez samo Pismo święte. Toteż obydwoje należy z równym uczuciem czci i poważania przyjmować i mieć w poszanowaniu. Święta Tradycja i Pismo św. stanowią jeden święty depozyt słowa Bożego powierzony Kościołowi. (Dei Verbum 9-10)

Zatem dla katolika fakt, że Kościół już na samym początku swoich dziejów pewne rzeczy, jak modlitwę za zmarłych w intencji ulżenia ich doli praktykował, jest ważkim argumentem. Gdyż taka tradycja by nie powstała, gdyby nie wywodziła się przynajmniej od Apostołów, jeśli nie od Chrystusa, którego nie wszystkie słowa zostały przecież spisane, o czym mówi końcowy fragment Ewangelii św. Jana, Apostoła i umiłowanego ucznia Chrystusa, który przecież przy tym był, widział i opisał.

Jest ponadto wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał, a które, gdyby je szczegółowo opisać, to sądzę, że cały świat nie pomieściłby ksiąg, które by trzeba napisać. (J 25, 21)

Chrystus mnóstwo kwestii przekazał Apostołom wyłącznie ustnie, a Apostołowie pierwszym chrześcijanom i stąd znaczenie Tradycji Apostolskiej właśnie.

Nieprawdą jest to, co twierdzą protestanci i zdaje się także neokatechumenat, że pierwsi chrześcijanie nie znali czyścca. Znali, a naukę tę musieli jakoś otrzymać od Apostołów, gdyż o czyśccu mówi tradycja patrystyczna czyli piszarzy okresu poapostolskiego i Ojców Kościoła.

Acta Pauli – Dzieje św. Pawła

Pierwsza wzmianka o czyśccu pochodzi z Acta Pauli (Dziejów św. Pawła) od łać. Paulus, Gen. Sg. masc. Pauli, czyli dopełniacz „Pawła” od Paweł, nie od polsk. „Paula”, Gen. Sg. fem. „kogo, czego” Pauli. Jest to dzieło apokryficzne z roku ca. 160 opisujące dzieje św. Pawła i Tekli. Chociaż apokryfy nie stanowią podstawowych ksiąg wiary, to Kościół nie zabraniał ich pobożnej lektury osobom, które potrafiły te dzieła właściwie teologicznie zaszeregować. Zatem w naszym przypadku nie autorstwo czy kanoniczność tego dzieła jest istotna, bo autorstwo pozostaje nieznane, a dzieło jest niekanoniczne, ale opisane w nim praktyki pobożności. Otóż wspomniana w Acta Pauli Tekla modli się za zmarłą Falkonillę, aby ta

„została przeniesiona w miejsce sprawiedliwych” oraz „żyła na wieki”. [1]

Zwróćmy uwagę, że Tekla modli się za osobą nieżyjącą pragnąc przekazać jej jakieś duchowe dobra, gdyż taki cel ma modlitwa wstawiennicza. Zatem Tekla wierzy w istnienie po śmierci nieśmiertelnej duszy. Ale prośba, by Falkonilla „została przeniesiona w miejsce sprawiedliwych” sugeruje, że zmarła w tym miejscu jeszcze nie jest oraz tak naprawdę przynajmniej pełnią życia na wieki nie żyje.

Tertulian

Tertulian (ca. 150 – po 220) interpretuje w swym dosyć wczesnym dziele O duszy (De anim. 35.38) oraz w piśmie O zmartwychwstaniu (De resurrectione 42) wspomniane już więzienie z Mt 5, 25-26:

„Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz.” (Mt 5, 25-26)

jako Hades w rozumieniu krainy umarłych, natomiast „ostatni grosz” jako drobne przewinienia, które karane są odwlekaniem zmartwychwstania umarłych. Wynika z tego, że już pod koniec II i na początku III wieku chrześcijanie wierzyli w formę kary pośmiertnej dla tych, którzy byli na tyle cierpliwi, że zmartwychwstania umarłych oczekiwać mogli. Jak wiadomo Tertulian, który jest wiarygodnym źródłem wczesnego chrześcijaństwa, opisuje zastaną rzeczywistość, której sobie, przynajmniej w odniesieniu do czyścca, nie wymyśla, bo niestety pod koniec życia popadł w montanistyczną herezję. Tertulian pisze także, że nawet w Hadesie Bóg okazuje swoje miłosierdzie:

„[Chwal] Boga twojego, który powala i leczy, który sprowadza zło i czyni pokój. Boga miłosiernego nawet aż do piekieł [ad inferos]”. (Adv. Marc. III, 24)

Odnośnie terminologii greckiej i łacińskiego wiedzieć trzeba, że miejsce przebywania dusz po śmierci, zarówno będące miejscem potępienia czyli piekło (a. infernus), jak i nie będące miejscem potępienia, a jedynie obszar sił złowrogich Bogu (b. inferus) Pismo Święte nazywa „Hadesem”. Przypuszczalnie z braku lepszej terminologii. Otóż „bramy piekieł”, które Kościoła nie przemogą (Mt 16,18), czyli rozumienie b. inferus to po grecku: pylai Hadu. Wszystkie inne miejsca NT pisząc Hades mają na myśli piekło w rozumieniu a. inferus, a są nimi Mt 11,23; Łk 19,23; Dz 2,27; Ap 1,18; 6,8; 20, 13.[2] W tym terminologicznym kontekście należy rozumieć też wypowiedź Credo:

            „Zstąpił do piekieł (descendit ad inferos)”

Poprzez „piekła” (inferi) teologia rozumie miejsce pobytu dusz sprawiedliwych, w którym trwały one do Zmartwychwstania Chrystusa, skąd je wyprowadził. Zatem inferus – czyściec, miejsce pobytu dusz sprawiedliwych to nie infernus – piekło, miejsce wieczystej kaźni. Zatem jeżeli Tertulian piszę, że miłosierdzie Boga sięga aż ad inferos to jest „do piekieł”, to swobodnie można tłumaczyć to zdanie, jako:

            „miłosierdzie Boże sięga aż do czyścca”

chociaż słowo czyściec, purgatorium jest późniejsze. Nic też dziwnego, że Kościół ten termin wprowadził, żeby się ludziom piekło z piekłami a inferos z infernos nie myliło.

[1] Całość tradycji na temat czyścca referuję za Diekamp-Jüssen, Katholische Dogmatik, 1196-1199.

[2] Podaję za Schmoller, A., Handkonkordanz zum Griechischen Neuen Testament, Stuttgart 19908 ,14.

Translate

Reklama

Ostatnie wpisy

Komentarze

Najnowsze komentarze

Popularne

Czy Desiderio desideravi szykuje Nową Ekumeniczną Mszę? (1 z 3)
Jezuityzm ojca Remigiusza Recława SJ (4 z 4)
O. Wojciech Gołaski OP odchodzi do FSSPX lub "gdy zabraknie cukierków".
W demonologicznym lesie przyfrontowym – plusy dodatnie i ujemne (74). Zakonnice za granicę lub naga prawda
Kard. Bona, "Feniks odrodzony czyli ćwiczenia duchowne", (7) Ćwiczenia duchowe (i) Wstęp i wskazówki
„Teologia ciała” Jana Pawła II – prekursorem Amoris laetitia. Wstęp do krytyki.

Archiwa

Hierarchicznie
Chronologicznie

Podziel się

Reklama

Nasze Produkty

Datki

Darowizna przez Paypal

Chcesz pomóc przez Paypal? Wybierz dowolną kwotę. Jeśli możesz, przejmij opłaty Paypal, to więcej do nas dotrze. Dobroczyńców zapewniamy o modlitwie. Bóg zapłać!

20,00 PLN

Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.

Miesięczna

Indywidualna

29,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Roczna

Indywidualna

299 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subkskrybuj

Rodzinna miesięczna

Do 6 osób

49,90 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Rodzinna roczna

Do 6 osób

499 zł

3 dniowy okres próbny gratis
Subskrybuj

Przelewem

Przelewem za 3 Miesiące

Indywidualna

90,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 6 Miesiący

Indywidualna

180,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 12 Miesięcy

Indywidualna

330,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

You cannot copy content of this page

pl_PLPolski
Tradycja i Wiara