Błogosławieństwo kobiety tuż po porodzie

Data

Posłuchaj

Oceń post
Madonna-and-Child-Mariotto-Albertinelli-30505

Niniejszym prezentujemy Benedictio super mulierem post partum – „Błogosławieństwo kobiety po porodzie” z Rituale klasztoru w Biburgu,[1] który podaje, że błogosławieństwa tego udziela się w domu, zatem u łóżka położnicy, a w dzisiejszych czasach w szpitalu. Winno ono być zatem udzielone wtedy, gdy kobieta jest jeszcze zbyt słaba, by wstać z łóżka i udać się do kościoła.

Chociaż ks. von Arx bardzo pieczołowicie przedstawił zapis kodeksu, to jednak nie uzupełnił on przewidzianych tu modlitw, ani nie zrekonstruował tego obrzędu. Stąd uczyniliśmy to sami, zakładając, że  jest to mały rytuał składający się z:

  • Psalmu 112
  • Psalmu 127
  • Kyrie eleison
  • Ojcze nasz
  • Antyfony złożonej z fragmentu psalmu 19 oraz z wersetów własnych
  • Modlitwy własnej
  • Prologu Ewangelii wdł. Św. Jana
  • Modlitwy własnej na zakończenie z błogosławieństwem.
  • Należy przypuszczać, iż położnica winna być pokropiona wodą święconą, jak przy wszystkich błogosławieństwach.

Ponieważ według Rituale romanum z 1614 każde sakramentalium zaczyna się od niżej podanego wezwania, toteż je tu umieściliśmy:
I kropi wodą święconą.

V. Adiutorium nostrum in nomine Domine

R. Qui fecit caelum et terra

V. Dominus vobiscum

R. Et cum spiritu tuo

V. Wspomożenie nasz w imię Pana

R. Który stworzył niebo i ziemię

V. Pan z wami

R. I z duchem twoim.

Ps 112

Laudate pueri Dominum laudate nomen Domini

sit nomen Domini benedictum ex hoc nunc et usque in saeculum

a solis ortu usque ad occasum laudabile nomen Domini

excelsus super omnes gentes Dominus super caelos gloria eius

quis sicut Dominus Deus noster qui in altis habitat

et humilia respicit in caelo et in terra

suscitans a terra inopem et de stercore erigens pauperem

ut colocet eum cum principibus cum principibus populi sui

qui habitare facit sterilem in domo matrem filiorum laetantem.

Ps 112

Chwalcie, słudzy [dzieci] Pańscy, chwalcie imię Pana:

Niech imię Pańskie będzie błogosławione odtąd i aż na wieki!

Od wschodu słońca aż po zachód jego niech imię Pańskie będzie pochwalone!

Pan jest wywyższony ponad wszystkie ludy, Jego chwała sięga ponad niebiosa.

Któż jak nasz Pan Bóg, co siedzibę ma w górze,

co w dół spogląda na niebo i na ziemię?

Podnosi nędzarza z prochu, a dźwiga z gnoju ubogiego,

by go posadzić wśród książąt, wśród książąt swojego ludu,

Ten, co niepłodnej każe mieszkać w domu jako pełnej radości matce synów.

Ps 127

Beati omnes qui timent Dominum qui ambulant in viis eius

labores manuum tuarum quia manducabis beatus es et bene tibi erit

uxor tua sicut vitis abundans in lateribus domus tuae filii tui sicut novella olivarum in circuitu mensae tuae

ecce sic benedicetur homo qui timet Dominum

benedicat te Dominus ex Sion et videas bona Jerusalem omnibus diebus vitae tuae

et videas filios filiorum tuorum pax super Israel

Ps 127

Szczęśliwy każdy, kto boi się Pana, który chodzi Jego drogami!

Bo z pracy rąk swoich będziesz pożywał, będziesz szczęśliwy i dobrze ci będzie.

Małżonka twoja jak płodny szczep winny we wnętrzu twojego domu. Synowie twoi jak sadzonki oliwki dokoła twojego stołu.

Oto takie błogosławieństwo dla męża, który boi się Pana.

Niechaj cię Pan błogosławi z Syjonu, oglądaj pomyślność Jeruzalem przez całe swe życie.

Oglądaj dzieci twoich synów. Pokój nad Izraelem!

Kyrie eleison

Christe eleison

Kyrie eleison

Pater noster

Kyrie eleison

Christe eleison

Kyrie eleison

Ojcze nasz

Ps 19, 2-3

Exaudiat te Dominus in die tribulationis protegat te nomen Dei Iacob

mittat tibi auxilium de sancto et de Sion tueatur te

Et anima tua illi vivat.

Et semen tuum serviat ei in aeternum

Ps 19, 2-3

Niech Pan cię wysłucha w dniu utrapienia, niech ciebie chroni imię Boga Jakuba.

Niech ześle tobie pomoc z świątyni i niech cię wspiera z Syjonu.

A dusza Twoja niech Jemu żyje

A potomek Twój niechaj Mu służy na wieki.

Oremus:

Domine, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus, qui bene+dictionis tuae gratiam aegris infundendo corporibus facturam tuam multiplici pietate custodis, ad invocationem tui nominis benignus assiste et hanc famulam tuam aegritudine liberatam et sanitati donatam dextera tua erigas, virtute tuearis, potestate confirmes, Ecclesiae tuae sanctisque altaribus cum omni desiderata prosperitate restituas.

Per Dominum Jesum Christus Filium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus per omnia saecula saeculorum.

Amen.

Oremus:

Panie, Ojcze święty, wszechmogący wieczny Boże, który poprzez błogo+sławieństwo Twej łaski, którą wlewasz ciałom cierpiącym strzeżesz stworzenie swoje mnogością swej troski, na wezwanie Twojego imienia łaskawie stań przy nas i tę służebnicę Twoją wyzwoloną z niemocy i zaopatrzoną w zdrowie swą prawicą podnieść, mocą podtrzymać, siłą umocnić raczył, a u ołtarzy świętych Twojego Kościoła z wszelkim pożądanym powodzeniem przywrócić raczył.

Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, która z Tobą żyje i króluje w jegności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

V. Dominus vobiscum

R. Et sum spiritu tuo.

V. Initium sancti Evangelii secundum Joannem

R. Gloria tibi Domine.

V. Pan z wami.

R. I z duchem twoim.

V. Początek świętej Ewangelii według Jana.

R. Chwała Tobie Panie.

J 1, 1-14
In principio erat Verbum et Verbum erat apud Deum et Deus erat Verbumhoc erat in principio apud Deumomnia per ipsum facta sunt et sine ipso factum est nihil quod factum estin ipso vita erat et vita erat lux hominumet lux in tenebris lucet et tenebrae eam non conprehenderuntfuit homo missus a Deo cui nomen erat Iohanneshic venit in testimonium ut testimonium perhiberet de lumine ut omnes crederent per illumnon erat ille lux sed ut testimonium perhiberet de lumine

erat lux vera quae inluminat omnem hominem venientem in mundum

in mundo erat et mundus per ipsum factus est et mundus eum non cognovit

in propria venit et sui eum non receperunt

quotquot autem receperunt eum dedit eis potestatem filios Dei fieri his qui credunt in nomine eius

qui non ex sanguinibus neque ex voluntate carnis neque ex voluntate viri sed ex Deo nati sunt

et Verbum caro factum est et habitavit in nobis et vidimus gloriam eius gloriam quasi unigeniti a Patre plenum gratiae et veritatis.

J 1, 1-14

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo.

Ono było na początku u Boga.

Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało.

W Nim było życie, a życie było światłością ludzi,

a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.

Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię.

Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego.

Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o światłości.

Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi.

Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał.

Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli.

Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego –

którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili.

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.

Oremus:

Bene+dicere et sancti+ficare dignare, Domine, famulam tuam, ut mundes eam ab omni inquinamento corporis caelesti benedictione in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen.

Módlmy się:

Racz pobłogo+sławić i u+święcić, Panie, służebnicę Twoją, byś oczyścił ją ze wszelkiej zmazy ciała błogosławieństwem niebieskim w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

I kropi wodą święconą.

Et aspergatur aqua benedicta.

Jak widać jest to mały obrzęd, którego przebieg zrekonstruowaliśmy. Więcej szczegółów wyjaśnić może lektura 1400 stron książki Adolfa Franza na temat błogosławieństw średniowicznych,[2] do czego kiedyś przystąpimy. Zgodnie z wytycznymi Rituale romanum przyjąć należy, że ksiądz winien być ubrany w białą stułę oraz w superpeliceum. Dobrze byłoby, gdyby stolik przy łóżku położnicy przykryty był białym obrusem, a na nim stały zapalone dwie poświęcone świece. Ponieważ jest to błogosławieństwo, toteż położnica winna być pod koniec pokropiona wodą święconą. Skoro błogosławieństwo to odnosi się do matki, to dziecko nie jest nim błogosławione. Można pobłogosławić dziecko błogosławieństwem niemowlęcia.

Obrzęd zaczyna się dwoma psalmami sławiącymi szczęście domowe i potomstwo, przy czym łacińskie pueri – oznacza „chłopców, małe dzieci”, a nie „sługi”, jak tłumaczy Biblia Tysiąclecia. Ponieważ ostatni werset tego psalmu mówi o radościach macierzyństwa, to  właśnie przypuszczalnie z tego powodu został on w tym kontekście wybrany. Kolejny psalm 127 także sławi szczęście domowe, pod koniec którego odmawia się Kyrie eleison oraz Ojcze nasz. Następnie przewidziana jest krótka antyfona złożona z fragmentu psalmu 19 oraz prośbę o powodzenie dla semen – dosł. „nasienia”, to jest „potomka”. Przypuszczalnie każda kobieta po porodzie czuje się in die tribulationis – „w dniu utrapienia”, z względu na bóle i jak to dobrze, że Kościół takie błogosławieństwo kiedyś przewidywał. Następnie kapłan odmawia modlitwę własną, w której prosi o zdrowie dla ciała położnicy oraz wsparcie jej fizycznych i duchowych sił. W ostatnim zdaniu, gdzie mowa o prosperitas – „bogactwo, powodzenie materialne” chodzi albo o to bogactwo, którymi są dzieci lub w ogóle o ziemskie powodzenie, jednakże w pobliżu ołtarzy Kościoła. Po tej modlitwie odmawiany jest Prolog Ewangelii św. Jana, ten sam, którego słuchamy na zakończenie Mszy Trydenckiej, któremu przypisywano działanie egzorcystyczne, gdyż znajduje się on także w Wielkim Egzorcyzmie. Jest to bardzo piękna i odpowiednia refleksja nad Słowem, które stało się Ciałem, tak iż poród kobiety, nad którą odmawiane jest ww błogosławieństwo, włączany jest w misterium Wcielenia Chrystusa, które uświęciło wszystko, co cielesne dając mu szansę na przyjęcie łaski. Jest to wzruszające i ukazuje wielką godność narodzin. Co ciekawe ww modlitwa nie zawiera żadnych egzorcyzmów albo tym egzorcyzmem jest właśnie Prolog św. Jana. Pod koniec następuje prośba o oczyszczenie ciała i błogosławieństwo dla położnicy.

Modlitwa ta jest bardzo piękna, głęboka, teologiczna i godna, stąd trzeba się jej domagać i z niej korzystać.

Błogosławieństwo w formacie pdf.

Błogosławieństwo kobiety tuż po porodzie

[1] Arx, Walter von, Das Klosterrituale von Biburg (Budapest, Cod. Lat. m. ae. Nr. 330, 12. Jhd), Freiburg in Br. 1970,  286-287

[2] Franz, Adolph, Die kirchlichen Benediktionen im Mittelalter, Tom I i II, Freiburg i. Br. 1909.

 

Pełen dostęp do treści i komentarzy dla subskrybentów. Zaloguj się lub przejdź do Rejestracji.

 

Nasze subskrypcje

Miesięczna

Indywidualna

29,90 zł

7 dniowy zniżkowy okres próbny
Subskrybuj

Roczna

Indywidualna

299 zł

7 dniowy zniżkowy okres próbny
Subkskrybuj

Rodzinna miesięczna

Do 6 osób

49,90 zł

7 dniowy zniżkowy okres próbny
Subskrybuj

Rodzinna roczna

Do 6 osób

499 zł

7 dniowy zniżkowy okres próbny
Subskrybuj

Przelewem za 3 Miesiące

Indywidualna

90,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 6 Miesiący

Indywidualna

180,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Przelewem za 12 Miesięcy

Indywidualna

330,00 zł

Ustaje automatycznie, przyłączenie przez administratora
Subskrybuj

Więcej
wpisów

You cannot copy content of this page
pl_PLPolski
×
×

Koszyk

Tradycja i Wiara