Miesiąc: czerwiec 2026

Św. Barnaba, choć nawrócił się wcześniej, całe życie był niejako w cieniu św. Pawła, a potem Ewangelisty św. Marka.

Św. Małgorzata uciekła wraz ze swoim bratem do Szkocji unikając w ten sposób zamordowania. Wyszła z Malkolma przypuszczalnie nie z romantycznej miłości, ale z obowiązku. Męża stopniowo nawróciła, urodziła sześcioro dzieci i podniosła duchowo i cywilizacyjnie cały naród. Więc “kobiety na stanowisku” z Bożą pomocą potrafią niejedno. Cechą postępu duchowego jest dostrzeganie w sobie coraz więcej błędów, co tłumaczy, że św. Małgorzata napominała swojego spowiednika, by był dla nie surowszy. W przeciwieństwie do wielu innych kobiet św. Małgorzata nie winiła wszystkich naokoło, ale błędów szukała u siebie.

Prześladowca zastosował wobec braci męczenników zasadę “dziel i rządź”, chcąc ich skłócić i przynajmniej jednego pozyskać. A tymczasem anioł objawiał jednemu, co się z drugim dzieje. Są więc kanały komunikacji, które w wyjątkowych wypadkach są uruchamiane.

Dowiadujemy się, że św. Medard wprowadził rodzaj anty-wyborów miss. Wybierana była dziewica najbardziej obyczajna, przy czy oceniana była nie tylko ona sama, ale ich jej rodzina. Z pewnością tego rodzaju wybory wpłynęły na “umoralnienie niewiast”, bo młode kobiety chcą się podobać. I jeśli w danej społeczności obowiązuje ideał cnotliwej mniszki, to się do tego stosują, a jeśli nastoletniej prostytutki, to stosują się do tego. Zmieńmy obyczaje, a zmienią się kobiety.

Św. Paweł wcześnie zaczął karierę kościelną, aby znieść trudy swojej posługi, która polegała na ciągłym ukrywaniu się, interweniowaniu i awanturowaniu się. A czy był on tylko przywiązany do swojego stołka? Nie, był przywiązany do prawowierności, bo ariański biskup szerzył poglądy ariańskie, a katolicki katolickie. Niekiedy posadza służy też sprawie, a nie jest tylko celem samym w sobie. Zginął uduszony swoją kapłańską stułą, co dobrze o nim i jego kapłaństwie świadczy. Jeśli biskup w czasach ariańskich nie był prześladowany i wypędzany, to znaczy, że był heretykiem.

“Gdym szukał łaciny, znalazłem zbawienie”, rzekł pochodzący z heretyckiej rodziny Jan Zamoyski, którzy przeszedł na katolicyzm. I oczywiście, że tak jest. To, co narodowe jest zawsze partykularne, a łacina jest uniwersalnym językiem uniwersalnego Kościoła.

Św. Norbert chciał przed nawróceniem wszystko pogodzić, bo dał się wyświęcić na subdiakona, co go teoretycznie obligowało do celibatu, ale wiódł wesołe i świeckie życie. Czy celibatu wtedy przestrzegał nie wiemy, może interpretował to tak, jak wielu “że nie może się żenić, a wszystko inne, owszem”. Nawrócił się z założył zakon trwający do dziś i być może powinien być patronem wszystkich, którzy chcą żyć religijnie “tak trochę, bez przesady, na państwowy etc”. Niestety tak się nie da.

Chociaż św. Bonifacy był z pochodzenia Brytyjczykiem, to organizację kościelną ustanowił z niemieckim porządkiem i z niemiecką precyzją. Sprowadził całą swoją świętą rodzinę, bo taką miał. Poniósł śmierć z rąk Fryzyjczyków z Północy, bo nie wszystkie szczepy germańskie były chrześcijaństwu przychylne,

Św. Franciszek Caracciolo dopiero wyzdrowiawszy z śmiertelnej choroby pomyślał i kapłaństwie. Bywa i tak.

Czytania Brewiarza Trydenckiego na Boże Ciało.

Start w życie miała św. Klotylda nie najlepszy, bo jej wuj wymordował jej ojca, matkę i dwóch braci. Pragnęła zostać zakonnicą, ale wyszła za poganina, który dzięki jej nawrócił siebie i Francję względnie Franków. Można też było pytać: “Co ten Pan Bóg sobie myślał?”, bo pierwsze ochrzczone dziecko umarło, drugie po chrzcie było bliskie śmierci, więc Chlodwig myślał, że to wszystko przez chrzest. Było więc trudno, wolno i mozolnie i żaden “Triumf Niepokalanego Serca” nie nastąpił. I dlaczego te piękne chrześcijanki wychodziły za tym dzikich pogan w skórach? Właśnie po to, żeby ich nawrócić i zyskać zasługi przed Bogiem i po to, by nie jedna zamężna katoliczka mogła się z nimi utożsamić i do nich o wspomożenie modlić. Wybór świętych żon z ciężkimi mężami jest i to spory.

Dla pierwszych chrześcijan pytanie nie brzmiało: “Czy ludzie uznają mnie za dewotkę, bo zrobię znak krzyża przed jedzeniem w restauracji?” tylko “Czy zniosę tortury czy też pod ich wpływem zaprę się Chrystusa?” Św. Blandyna, choć słaba i chorowita, zniosła i się nie zaparła.