Miesiąc: kwiecień 2024

Św. Herman Józef, dzisiaj całkowicie nieznany, jest rzadkim przykładem zaślubin mistycznych z Maryją. Mamy wiele opisów zaślubin mistycznych kobiet z Chrystusem lub mężczyzn z Chrystusem, którzy opisują swoją duszę jako ona (św. Bernhard z Clairvaux i św. Jan od Krzyża), a zaślubin mężczyzn z Maryją jest mało. Dlaczego? Ponieważ wymaga to niebywałej czystości i specjalnej łaski.

„Jeżeli Bóg dozwoli spaść klęskom na Kościół święty, to też zsyła zawsze mężów wielkich duchem, nauką i poświęceniem.” – czytamy u o. Prokopa Leszczyńskiego. Więc albo na tym mężów poczekamy, albo sami się nimi staniemy.

Św. Izydor z Sewilli jest ostatnim Ojcem Kościoła Zachodu i encyklopedystą, gdyż miał wiedzę doprawdy encyklopedyczną. A tutaj dowiadujemy się, że uciekł ze szkoły, w której być może się nudził. Oddał się nauce, ale musiał z celu klasztornej wyjść i objąć biskupstwo w burzliwych czasach. Biskupem został przymuszony przemocą, ale został.

Śledząc żywoty wielu świętych angielskich biskupów trudno nam uwierzyć, jak bardzo katolicka była niegdyś Anglia i jak to właśnie angielscy biskupi przodowali w przeciwstawianiu się monarchom.

Drogę św. Franciszka z Paoli zapoczątkowali jego rodzice, którzy oddali go do klasztoru. Widocznie dzieci mieli więcej, bo z jedynakiem by prawdopodobnie tak nie postąpili.

Za czasów św. Hugona „księża jawnie wstępowali w związki małżeńskie, trudniąc się nadto lichwą i kupiectwem”. I skąd my to znamy? Św. Hugon swoje biskupstwo uznał za karę, chciał od niego uciekać, więc wszystko w normie. Ponieważ sam był święty, toteż rozpoznał świętość św. Brunona, którego przybycie miał objawione we śnie. I dlatego go Pan Bóg w tak młodym wieku 27 lat powołał, żeby przez długie życie, a zmarł mając lat 80, diecezję do porządku doprowadzić. A miał co robić.