Bez kategorii

Tomasz z Akwinu, Suppl. Q. 96. (10 z 13). Aureole. (10). Czy ciału należy się aureola?

By Traditio et Fides
24 lipca, 2026

O tym, dlaczego ciału się aureola nie należy.

Utrzymywanie obecności w internecie kosztuje. Nic nie jest darmowe, lecz opłacane przez kogoś innego. Czytasz ten post za darmo, ponieważ inni za niego płacą. Rozważ subskrypcję lub jednorazowy datek dla twórców. Wśród pierwszych pięciu dawców co miesiąc rozlosujemy kody rabatowe na subskrypcję lub produkty z naszego sklepika. Zwycięzca zostanie ogłoszony na stronie. Bóg zapłać!

Posłuchaj

Artykuł 10

CZY RÓWNIEŻ I CIAŁU NALEŻY SIĘ AUREOLA?

Zdaje się, że również i ciału należy się aureola, bo:

1. Nagroda istotna jest ważniejsza niż przypadłościowa. Lecz posag, który należy do nagrody istotnej, jest nie tylko ozdobą duszy, ale także i ciała. A więc i aureola, która należy do nagrody przypadłościowej.

2. Za grzech popełniony poprzez ciało należy się kara zarówno duszy jak i ciału. A więc i za zasługę dokonaną poprzez ciało należy się nagroda zarówno duszy jak i ciału. Lecz zasługa na aureolę dokonuje się poprzez ciało. A więc także i ciału należy się aureola.

3. W ciałach męczenników ukaże się jakieś piękno ich mocy ducha i to w samych ich bliznach. Augustyn tak tę myśl wyraża[1]: „Sam nie wiem, czemu pałamy taką miłością do świętych męczenników, że w tym królestwie chcielibyśmy oglądać na ich ciałach blizny ran otrzymanych za wyznanie imienia Chrystusa. I chyba będziemy je widzieć. Nie będzie w nich bowiem zniekształcenia, ale dostojeństwo, oraz jaśnieć będzie jakieś piękno w ich ciele: nie ciała, ale mocy ducha”. A więc aureola męczenników będzie chyba również i w ich ciele.

Wbrew temu:

1. Dusze, które obecnie są w raju, mają aureole. Nie mają jednak ciał. A więc właściwym podmiotem aureoli nie jest ciało, ale dusza.

2. Wszelka zasługa pochodzi od duszy. Zatem i cała nagroda powinna być w duszy.

Odpowiedź: Aureola właściwie jest w duszy. Jest bowiem radością z tych dzieł, za które ona się należy. Lecz jak radość z nagrody istotnej zwanej złotą ze swojej nadobfitości przelewa na ciało jakąś piękność, która jest jakąś jego chwałą, tak i radość z aureoli przelewa na ciało jakieś piękno. Widać z tego, że aureola jest głównie w duszy, ale na skutek jakiegoś przelewania się błyszczy także w ciele.

W świetle tego jasna jest odpowiedź na zarzuty.

Należy jednak zaznaczyć, że owo piękno ran, które ukażą się w ciałach męczenników, nie może zwać się aureolą. Niektórzy przecież męczennicy nie będą mieć blizn, a będą mieć aureolę, np. utopieni w morzu albo zmarli w więzieniu z głodu i brudu.

[1] 22 de Civ. Dei 19 : PL 41,782.