Lekcja 4

Patryk, zwany Apostołem Irlandii, urodził się w Wielkiej Brytanii. Jego ojciec nazywał się Calphurnius, a matka Conchessa. Mówi się, że była ona krewną świętego Marcina, biskupa Tours. Kiedy Patryk był chłopcem, został kilkakrotnie wzięty do niewoli przez dzikusów, a będąc w ich rękach, był zatrudniony jako pasterz, już wtedy wykazywał oznaki przyszłej świętości. Jego duch był przepełniony wiarą, miłością i bojaźnią Bożą, tak że wstawał przed świtem, w śniegu, mrozie i deszczu, aby modlić się do Boga, będąc przyzwyczajonym do zwracania się do Boga w modlitwie sto razy każdego dnia i sto razy każdej nocy. Po uratowaniu z trzeciej niewoli został umieszczony wśród duchowieństwa i przez długi czas oddawał się świętej nauce. W tym celu podróżował z wielkim trudem przez Galię, Włochy i wyspy Morza Tyrreńskiego, ale w końcu został powołany przez Boga do pracy na rzecz zbawienia Irlandczyków, a otrzymawszy od błogosławionego papieża Celestyna polecenie głoszenia Ewangelii, a także został konsekrowany na biskupa, udał się do Irlandii.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Znalazłem Dawida, sługę mego: pomazałem go olejkiem świętym moim:
* Bo mu ręka moja będzie pomagała.
℣. Nic nie żyszcze na nim nieprzyjaciel: i syn nieprawości nie przyda szkodzić mu
℟. Bo mu ręka moja będzie pomagała.

Lekcja 5

W wypełnianiu swego powołania jest zadziwiające, jak wiele zła, cierpień i trudu oraz jak wielu przeciwników musiał znosić apostoł Patryk. Niemniej jednak, dzięki dobroci Bożej, ta wyspa, która do tego czasu była oddana służbie bożkom, została przez głoszenie Patryka tak zmieniona, że wkrótce przyniosła owoce, które przyniosły jej nazwę Wyspy Świętych. Patryk sprawił, że wielu jej mieszkańców narodziło się na nowo przez obmycie odrodzenia; wyświęcił wielu biskupów i duchownych; ustanowił zasady dla dziewic i wdów żyjących w bezżenności. Z upoważnienia biskupa Rzymu ustanowił stolicę w Armagh stolicą prymasowską całej Irlandii i wzbogacił Kościół relikwiami świętych przywiezionymi z Rzymu. Ponadto Patryk był tak wybitnie ozdobiony niebiańskimi wizjami, darem proroctwa oraz wielkimi znakami i cudami od Boga, że sława o nim rozprzestrzeniała się coraz bardziej z dnia na dzień.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Położyłem wspomożenie w mocnym, i wywyższyłem wybranego z ludu mojego:
* Bo mu ręka moja będzie pomagała.
℣. Znalazłem Dawida, sługę mego: pomazałem go olejkiem świętym moim.
℟. Bo mu ręka moja będzie pomagała.

Lekcja 6

Oprócz codziennej troski o wszystkie kościoły Irlandii, nigdy nie pozwolił, by jego duch znużył się nieustanną modlitwą. Powiadają, że jego zwyczajem było powtarzanie każdego dnia całej Księgi Psalmów wraz z Pieśniami i Hymnami oraz dwustoma Modlitwami; że zginał kolana przed Bogiem w uwielbieniu trzysta razy każdego dnia i że czynił na sobie znak krzyża sto razy w każdej z siedmiu godzin nabożeństwa [brewiarzowego]. Noc dzielił na trzy części; podczas pierwszej powtarzał pierwsze sto psalmów i zginał kolana dwieście razy; podczas drugiej pozostawał zanurzony w zimnej wodzie, z sercem, oczami i rękami wzniesionymi do nieba, i w tym stanie powtarzał pozostałe pięćdziesiąt psalmów; podczas trzeciej brał krótki odpoczynek, leżąc na gołym kamieniu. Był wielkim praktykiem pokory i na wzór Apostoła zawsze kontynuował pracę własnymi rękami. W końcu zasnął w Panu w skrajnej starości, odświeżony Boskimi Tajemnicami, zmęczony nieustanną troską o Kościoły i chwalebny zarówno w słowie, jak i dziele. Jego ciało spoczywa w Down w Ulsterze. Zmarł w piątym wieku po udzieleniu zbawienia przez Chrystusa.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. To jest ten, który czynił wielkie cuda przed Bogiem, a cała ziemia jest pełna jego nauki

* Niech się modli za wszystkich ludzi, aby im były odpuszczone grzechy ich.

℣. To jest ten, który nie umiłował swego życia na tym świecie i osiągnął królestwo niebieskie.

℟. Niech modli się za wszystkich ludzi, aby ich grzechy zostały im odpuszczone.

℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.

℟. Niech się modli za wszystkich ludzi, aby grzechy ich były im odpuszczone.

Módlmy się.
Boże, któryś ku głoszeniu chwały swojej poganom, błogosławionego Patrycego Wyznawcę i Biskupa posłać raczył: daj nam przez zasługi i za wstawiennictwem jego, abyśmy wspierani zmiłowaniem Twojem, mogli wykonywać, to, coś czynić rozkazał.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.