-
Ale diabeł, jak śpiewa w psalmie Dawid, czyhał na Antoniego i zgrzytał przeciw niemu zębami [158]. Antoni zaś, z pomocą Pana, pozostał niewzruszony wobec jego złośliwości i różnych podstępów. Gdy on czuwał, diabeł wypuszczał na niego dzikie zwierzęta. Wszystkie hieny opuściły jamy i otoczyły go, a on był w środku. Gdy każda z nich otwierała paszczę i groziła, że ugryzie, Antoni, znając sztuczki nieprzyjaciela, mówił im wszystkim: “Jeśli macie jakąś władzę nade mną, gotów jestem, żebyście mnie pożarły. Jeśli jesteście na służbie demonów, nie zwlekajcie ale odejdźcie. Ja bowiem jestem sługą Chrystusa” [159]. Gdy to powiedział, one uciekły, jakby przegnane biczem słowa.
Co może uczynić nieprzyjaciel? „Sztuczki”. No właśnie. Jego domeną jest rzeczywistość wirtualna, także ta, którą wywołuje w naszej głowie. Nie oznacza to, że sobie coś roimy, bo są to zwykle wydarzenia bardzo realne, jak te zwierzęta u św. Antoniego, które były rzeczywistymi zwierzętami, a nie omamami. Zły duch może mieć wpływ na zwierzęta, gdyż istnieją egzorcyzmy przeciwko opętanym zwierzętom lub stosowane w przypadkach, gdy na zwierzęta rzucono czary. Piszący te słowa znał kiedyś kogoś, kto pragnąc dowieść, że zwierzęta mają taką samą duszę jak człowiek powoływał się na istnienie egzorcyzmów zwierząt. Jednakże nie miał racji, bo egzorcyzmy przemawiają do demonów, nie do zwierząt lub do ludzi, którymi się w danej chwili demony posługują. Ponieważ istnieją też egzorcyzmy miejsc lub przedmiotów, to posługując się powyższą logiką, można by przypuszczać, że wszystko ma duszę nieśmiertelną, co jest bzdurą, bo wszystko to zwykle tyle, co nic.
A czy takie zwierzę usłucha, gdy się do niego przemówi?
Ono samo nie, ale demon, którym nim steruje owszem. Jednakże władza diabła jest ograniczona i doświadczenie uczy, że wszystko rozwiewa się jak dym. Możemy powiedzieć sobie:
To tylko zły duch!
przeżegnać się i działać dalej.
[158] Por. Ps 35,16.
[159] Por. Rz 1,1; Flp 1,1.
Żywot str. 121
Polski 
English
Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.