Nic tak nie boli jak zraniona miłość własna. Kiedy rzeczywistość brutalnie niszczy wyidealizowany obraz nas samych cierpimy oraz mamy możliwość poznania naszych braków i pracy nad nimi. Jako katolicy żyjący w XXI wieku. może nawet bardziej niż kiedyś, towarzyszyć nam osamotnienie moralne, czyli życie wśród ludzi którzy nie rozumieją nas, nie podzielają tych samych wartości i gustów, a także nie są w stanie nam pomóc. Lecz ten stan wyobcowania jest znakiem, że Bóg chce być naszym jedynym przyjacielem oraz chce całej naszej uwagi, a nie ich skrawków.