Być może nie wszyscy doceniamy tutaj inicjatywę Hieronima prezentowania oracji mszalnych. Niektórzy być może myślą, że to ładne i pobożne, ale co to ma ze  mną wspólnego? Otóż wiele. Piszący te słowa kartkował podczas mszy Novus Ordo swój mszalik i odkrył coś, czego dotychczas nie znał. Otóż okazuje się, iż istnieje cały zestaw modlitw zawierających:

• Oratio
• Secretę
• Postcommunio

którą ksiądz może dodawać  do rubryk, odmawianych w różnych intencjach. Mszał określa to jako Orationes diversae dicendae ad libitum juxta rubricas. Niektóre z tych oracji są odmawiane dodatkowo w niektórych okresach liturgicznych, większość z nich jednak nie jest.

A jakie to oracje?

1. Ad poscenda suffragia Sanctorum – Dla uproszenia wspomożenia świętych
2. Alia Oratio ut supra – Inna modlitwa jak wyżej
3. Pro omni gradu Ecclesiae – Dla wszelkiego stanu Kościoła
4. Pro Papa – Za papieża
5. Pro Imperatore – Za cesarza
6. Pro Rege – Za króla
7. Pro Praelatis, et congregationibus eis commisis – Za prałatów i zgromadzenia im powierzone
8. Pro congregatione et familia – Za zgromadzenie i rodzinę zakonną
9. Pro concordia in congregatione servanda – O zachowanie zgody w zgromadzeniu
10. Contra persecutores Ecclesiae – Przeciwko prześladowcom Kościoła
11. Contra persecutores et mala agentes – Przeciwko prześladowcom i zło czyniącym
12. Pro quacumque necessitate – W jakiejkolwiek potrzebie
13. Pro quacumque tribulatione – W jakimkolwiek utrapieniu
14. Tempore famis – W czasie głodu
15. Tempore terraemotus – W czasie trzęsienia ziemi
16. Ad petendam pluviam – Dla uproszenia deszczu
17. Ad postulandam serenitatem – Dla uproszenia dobrej pogody
18. Ad repellendas tempestates – Dla przegonienia burzy
19. Pro peste animalium – Przy zarazie zwierząt
20. Pro seipso Sacerdote – Kapłan sam za siebie
21. Pro petitione lacrimarum – Dla uproszenia łez
22. Pro remissione peccatorum – Dla odpuszczenia grzechów
23. Pro publice paenitentibus – Za pokutujących publicznie
24. Pro tentatis et tribulatis – Za kuszonych i prześladowanych
25. Ad repellandas malas cogitationes – W celu odpędzenia złych myśli
26. Ad postulandam continentiam – W celu uproszenia powściągliwości
27. Ad postulandam humilitatem  – W celu uproszenia  pokory
28. Ad postulandam patientiam – W celu uproszenia cierpliwości
29. Ad postulandam caritatem – W celu uproszenia miłości
30. Pro devotis amicis – Za oddanych przyjaciół
31. Pro inimicis – Za nieprzyjaciół
32. Pro constituto in carcere, vel in captivitate – Za osadzonego w więzieniu lub w niewoli
33. Pro navigantibus – Za żeglujących
34. Pro salute vivorum – Za zbawienie żywych
35. Pro vivis et defunctis – Za żywych i umarłych

Numeracja jest o tyle ważna, ponieważ modlitwy te znajdują się we wszystkich mszalikach tuż za mszami wotywnymi, o których będzie jeszcze kiedyś mowa. Otóż nie każdy wie, że za codzienne odmawianie kolekty dnia można uzyskać odpust częściowy. Przypuszczalnie obejmuje to także Oratio Mszy Trydenckiej.  Skoro Kościół obdarza jakąś praktykę odpustem, to jest ona bardzo łaskonośna. I dlatego piszący te słowa pomyślał, że skoro tyle tych modlitw i można odmawiać je podczas mszy, to muszą być one bardzo skuteczne. Zaczął więc odmawiać modlitwy 25, 28 i 29 oraz kilka innych, po kilka razy dziennie, za zakończenie brewiarza i może powiedzieć, że rzeczywiście złych myśli (Nr. 25) ma dużo mniej, a ostatnio w sumie wcale, co jest niebywałym cudem, bo zmagał się z niektórymi z nich od lat, jeśli nie od dziesięcioleci.  Jak jest z innymi cnotami okazać się musi w relacjach i sytuacjach, ale nagły brak złych myśli może stwierdzić sam. Ponieważ nic się w jego życiu nie zmieniło, to zmianę tę, oby trwałą, należy przypisać regularnemu odmawianiu modlitwy nr. 25. Czuje się, jakby po latach wyszedł z jakiejś gradowej chmury, co jest niebywale pozytywnym przeżyciem, bo ta także zawsze nad nim nie wisiała. Zatem te modlitwy rzeczywiście działają! Ponieważ nie wiemy, czy czytelnicy mają dostęp do ich tłumaczenia, dlatego zachęcamy do odmawiania potrzebnej modlitwy jako aktu strzelistego, oczywiście po łacinie oraz o nadsyłanie świadectw. A poniżej modlitwa nr. 25.

Zatem każdy może zajrzeć do mszalika, odmówić co trzeba, zakładamy, że polskie tłumaczenie w tymże mszaliku znajdzie, odczekać i ewentualnie się podzielić.

Wydaje się, że rzeczą wskazaną byłoby odmawiać wybrane modlitwy także podczas mszy w odpowiednich jej częściach, odmawiając także Sekretę i Postcommunio. Nawet podczas Novus Ordo. Marcin z Cochem pisze, że odmawianie własnych modlitw i intencji podczas Mszy Św. jest bardzo owocne. Oczywiście, jak mamy jakiegoś księdza, który niezależnie od intencji, może je dodatkowo odmówić, to będzie bardzo dobrze, a jak nie, to sami. I okazuje się, że prawie żadna „modlitwa spontaniczna” nie jest konieczna, bo Kościół ma tyle modlitw liturgicznych, a to, co się znalazło w mszale przed 1962 ma najwyższy probierz jakości. Bardzo jestem ciekawy, czy inni podzielą moje doświadczenia. I tak w małżeństwie, w razie demonicznych skarpetek, można modlić się o cierpliwość dla siebie, o miłość (caritas), poza tym zależnie od okoliczności.

I dlaczego samemu trzeba zawsze do tego dochodzić?