Lekcja 4
Lekcja pochodzi z kazań św. czcigodnego Bedy, kapłana

Tym więc niech będzie dla nas radością dążenie do tej nagrody, jaką jest dobre życie. Swobodnie i z radością starajmy się w tym wyścigu, biegnąc pod okiem Boga i Chrystusa. Zajęliśmy już pozycję ponad przemijającymi i ziemskimi sprawami, więc nie pozwólmy, by miłość do rzeczy ulotnych utrudniała nam bieg. Jeśli w dniu ostatecznym okażemy się zwinni i szybcy w wyścigu dobrego życia, nigdy nie będziemy musieli narzekać, że nasz Pan skąpo wynagradza nasze uczynki.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Przyszedł Poprzednik Pana, o którym On sam daje świadectwo:
* Między narodzonymi z niewiast nie masz większego nad Jana Chrzciciela.
℣. Oto jest bowiem Prorok i więcej niż Prorok, o którym Zbawiciel powiedział:
℟. Między narodzonymi z niewiast nie masz większego nad Jana Chrzciciela.

Lekcja 5

Ten, który przyznaje czerwoną koronę za cierpienia poniesione w czasie prześladowań, ten sam przyznaje białą koronę tym, którzy w czasach pokoju odnoszą zwycięstwa w walkach o sprawiedliwość. Ani Abraham, ani Izaak, ani Jakub nie zostali zabici, a mimo to – w uznaniu za wiarę i sprawiedliwość – zajęli pierwsze miejsce wśród patriarchów, i właśnie po to, by zasiąść wraz z nimi w królestwie Bożym, gromadzą się wierni, sprawiedliwi i godni pochwały. Musimy pamiętać, że to wolę Bożą, a nie naszą własną, powinniśmy wypełniać, gdyż ten, kto pełni Jego wolę, trwa na wieki, tak jak On trwa na wieki.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Oto są ci, którzy, żyjąc w ciele, zbudowali Kościół na krwi swojej:
* Kielich Pański wypili i stali się przyjaciółmi Boga.
℣. Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, ich słowa aż po krańce świata.
℟. Kielich Pański wypili i stali się przyjaciółmi Boga.

Lekcja 6

Tym więc, umiłowani bracia, z jasnym umysłem, mocną wiarą, prawdziwą odwagą i głęboką miłością, bądźmy gotowi czynić wszystko, czego Bóg pragnie, wytrwale przestrzegając wszystkich przykazań Pana, zachowując niewinność w prostocie, łagodność w miłości, skromność w pokorze, w służbie – gorliwość, w pomaganiu tym, którzy się trudzą – czujność, w niesieniu pomocy ubogim – miłosierdzie, w obronie prawdy – stanowczość, w utrzymywaniu dyscypliny – surowość, abyśmy nie okazali się niewystarczający w żadnym dobrym uczynku. Są to ślady, które pozostawili dla nas święci, którzy już powrócili do domu, abyśmy mogli podążać ich śladami i w ten sposób dołączyć do nich w ich radości.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Święci moi którzy w ciele będąc potyczkeście mieli
* Nagrodę prac waszych ja wam oddam.
℣. Pójdźcie błogosławienie Ojca mego, obejmijcie królestwo.
℟. Nagrodę prac waszych ja wam oddam.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Nagrodę prac waszych ja wam oddam.

Lekcja 7
Czytanie Ewangelii świętej według Mateusza
Mt 5:1-12

Onego czasu: Jezus, widząc rzesze, wstąpił na górę i gdy usiadł, przystąpili ku Niemu uczniowie Jego. A otworzywszy usta swoje, nauczał ich mówiąc: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem synami Bożymi będą nazwani. Błogosławieni, którzy prześladowanie cierpią dla sprawiedliwości, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą i prześladować was będą, i ze względu na mnie wiele złego mówić będą kłamliwie przeciw wam. Radujcie się, a weselcie, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech».

Homilia św. Augustyna, biskupa Hippony.

Księga I o Kazaniu Pańskim, rozdział 4

Po pierwsze: Błogosławieni ubodzy w duchu. Po drugie: Błogosławieni cisi. Po trzecie: Błogosławieni, którzy płaczą. Ci, którzy są błogosławieni w ramach tej trzeciej kategorii, mając wiedzę, opłakują to, że nie posiadają jeszcze Najwyższego Dobra, którego posiadanie należy do końca ich drogi. Po czwarte zaś: Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości. Tutaj pojawia się to żarliwe dążenie, z jakim umysł zmaga się, by oderwać się od tych rzeczy, których śmiertelna słodycz skłaniałaby go do trwania przy nich. Oto głód i pragnienie sprawiedliwości, a istnieje ogromna potrzeba stanowczości, gdyż to, co jest radością posiadać, musi być smutkiem utracić. Natomiast piąta zasada głosi: „Błogosławieni miłosierni”, a w tych słowach otwierają się drzwi pocieszenia i nagrody dla trudzących się. Człowiek uwikłany w takie trudności nie może być sobie sam pomocny, chyba że pomoże mu Ten, który jest silniejszy od niego; a jeśli otrzyma pomoc od Silniejszego, sprawiedliwe jest, by on z kolei pomagał tym, którzy są słabsi od niego. I tak: „Błogosławieni miłosierni”, gdyż oni z kolei otrzymają miłosierdzie od Boga.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Niechaj biodra wasze będą przepasane i pochodnie gorejące w rękach waszych.
* A sami bądźcie podobni do ludzi oczekujących powrotu pana swego z godów weselnych.
℣. Czuwajcie tedy, bo nie wiecie, o której godzinie przybędzie Pan wasz.
℟. A sami bądźcie podobni do ludzi oczekujących powrotu pana swego z godów weselnych.

Lekcja 8

Błogosławieni czystego serca. To szóste błogosławieństwo dotyczy tych serc, które dzięki czystej, jasnej świadomości dobrych uczynków potrafią spoglądać ku Najwyższemu Dobru, które dostrzega jedynie jasny, spokojny umysł. Na siódmym miejscu znajduje się wreszcie błogosławieństwo: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój”, to znaczy błogosławieni są ci, którzy kultywują mądrość, która jest kontemplacją Prawdy, ponieważ owocem tej kontemplacji Prawdy jest wywołanie w człowieku głębokiego i całkowitego wewnętrznego pokoju oraz uchwycenie odbicia Boskości; jest to idea wyrażona w słowach: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi”. Ósme zdanie stanowi powrót do pierwszego, ponieważ ukazuje pokorę ducha w jej aspekcie dopełnienia i ukoronowania; stąd królestwo niebieskie jest nagrodą wspomnianą w obu miejscach. Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni ci, którzy są prześladowani dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. W północy stało się wołanie:
* Oto Oblubieniec idzie, wynijdźcie przeciwko Niemu.
℣. Dziewice roztropne, oczyśćcie lampy wasze.
℟. Oto Oblubieniec idzie, wynijdźcie przeciwko Niemu.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Oto Oblubieniec idzie, wynijdźcie przeciwko Niemu.

Lekcja 9

Paweł mówi: „Któż nas oddzieli od miłości Chrystusowej? Czy ucisk, czy utrapienie, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz?”. Istnieje zatem siedem rzeczy, które prowadzą do doskonałości, gdyż ósmą jest uwielbienie i objawienie tego, co zostało udoskonalone, aby od tej głowy inni mogli ponownie zacząć i zostać doprowadzeni do końca. Wydaje mi się również, że te punkty i powiedzenia mają pewien związek z siedmioma darami Ducha Świętego, o których mówi Izajasz. Istnieje jednak różnica w kolejności, gdyż tam najpierw wymieniono to, co najwyższe, a tutaj to, co najniższe; tam mądrość Boża, a tutaj bojaźń Boża, ale początkiem mądrości jest bojaźń Pańska.

Modlitwy {z Sanktorału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.

Módlmy się.
Wszechmogący i wieczny Boże, który nam dozwalasz jedną uroczystością czcić zasługi wszystkich Świętych Twoich, daj nam, pokornie prosimy, dostąpić łask tem obfitszych, im liczniejszych do miłosierdzia Twego wzywamy pośredników.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.

Chcesz czytać wszystko?

Wykup abonament.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki