Katolik modlący się dawnymi modlitwami, bywający na Mszach Trydenckich lub Msze Wszechczasów zamawiający doświadcza, że to rzeczywiście „działa”, w tym rozumieniu, iż otrzymuje te łaski, o które prosi. Najpierw wewnętrzne i duchowe, następnie zewnętrzne i materialne. Jak świadczą doświadczenia piszącego te słowa z oracjami mszalnymi oraz licznych czytelników z zamawianymi mszami w Fontgombault Pan Bóg rzeczywiście udziela tych łask, o które się go w sposób niejako „formalny” prosi.
A dlaczego tak, a nie inaczej?
Ponieważ sam siebie najwyraźniej do tej liturgii ograniczył.
A czy inaczej nie można?
Jak dowodzą doświadczenia nas wszystkich z Novus Ordo oraz z tzw. modlitwą spontaniczną najwyraźniej nie. Jeśli zatem tak skuteczne są oracje mszalne odmawiane poza mszą prywatnie, to jakże skuteczne być muszą Msze Trydenckie odprawiane według specjalnego formularza?
A co to znaczy?
Że tzw. msze wotywne mają swoje proprium, kolektę, czytanie i Ewangelię, nie mając swojej prefacji.
Czym są msze wotywne?
Są to msze o uproszenie konkretnych łask, które odprawić można wtedy, gdy nie są one zakazane. Rubryki mszału rzymskiego z 1962 stanowią, co następuje:
-
Pod nazwą Mszy wotywnej rozumie się Mszę, której nie odprawia się ani o Oficjum lub wspomnieniach bieżącego dnia, ani o Tajemnicy lub Świętym wspomnianym w tym dniu w Martyrologium.
Są to zatem dni, w których nie ma żadnych innych świąt, nawet najniższej klasy. Zatem w jakimś dniu tygodnia, poza niedzielą. Praktycznie oznacza to, że zamawiając mszę wotywną musimy dłużej poczekać, gdyż:
- Kapłan może nie mieć wolnych intencji
- Kalendarz mszy wotywnej nie dopuści
Stąd najlepiej zamawiać jest je poza adwentem i Wielkim Postem.
Jakie mogą być msze wotywne?
- Msza wotywna może być
- o tajemnicach Pańskich;
- o Najświętszej Maryi Pannie;
- o Aniołach;
- o Świętych;
- w różnych potrzebach.
Skupmy się teraz na punkcie 312,
to jest na mszy wotywnej w różnych potrzebach.
-
Msze wotywne w różnych potrzebach („ad diversa”), które można odprawiać w specjalnych okolicznościach lub potrzebach, znajdują się w Mszale lub w jego Dodatku zatwierdzonym dla danego kościoła.
Kościół zna następujące msze wotywne w różnych potrzebach:
- Missa pro eligendo Summo Pontifice – Za wybór papieża
- In die Creationis et Coronationis Papae – W dniu ustanowienia i koronacji papieża
- In consecratione Episcopi – W dniu konsekracji biskupa
- In Anniversatio Electionie et Consecrationis Episcopi – W rocznicę wyboru i konsekracji biskupa
- Missa pro Sponso et Sponsa – Za oblubieńców
- Missa pro Fidei Propagatione – Za krzewienie wiary
- Missa contra paganos – Przeciwko poganom
- Missa ad tollendum schisma – Za zniesienie schizmy
- Missa tempore belli – W czasie wojny
- Missa pro pace – Za pokój
- Missa pro vitanda mortalitate – Msza o uniknięcie śmiertelności
- Missa ad postulandam gratiam Spiritus Sancti – Msza o uproszenie łaski Ducha Świętego
- Missa pro remissione peccatorum – Msza o odpuszczenie grzechów
- Missa pro peregrinantibus et iter agentibus – Msza za pielgrzymujących i podróżujących
- Missa pro infirmis – Msza za chorych
- Missa ad postulandum gratiam bene moriendi – Msza o uproszenie łaski dobrej śmierci
- Missa pro quacumque necessitate – Msza w jakiejkolwiek potrzebie
- Missa pro gratiarum actione – Msza dziękczynna
Ponieważ nas raczej msze od 1. do 10. nie dotyczą, to możemy skupić się na numerach od 11. do 18. Msza o uniknięcie śmiertelności odmawiana jest w okresie zarazy z prośbą o zachowanie przy życiu. Nazwy kolejnych mszy wotywnych mówią same za siebie. W połączeniu z 26. oracjami mszalnymi, o których była już mowa, możemy zamówić sobie mszę naprawdę na miarę naszych duchowych potrzeb.
Polski 
English
Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.