Ewangelia na święto Ofiarowania NMP

Łk 11, 27-28 Onego czasu: Gdy Jezus mówił do rzesz, pewna niewiasta z tłumu donośnym głosem rzekła do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, któreś ssał». A On rzekł: «Raczej ci są błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go».

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Dzisiaj ofiarowania błogosławionej Panny Maryi od kościoła pamiątkę obchodzimy, to jest jako Ona jeszcze w trzecim roku od rodziców do kościoła wprowadzona i na służbę Bożą oddana i poświęcona była. Rzecz nowa, a przedtem w starym zakonie niesłychana, bo acz mężczyzny wedle zakonu do kościoła ofiarowane i Bogu oddane czytamy, ale nie białegłowy. Zostawił Bóg ten przywilej Matce swojej, aby jako On sam jest nam mężczyznom i czystości i innych wszelakich cnót przykładem, tak też Matka Jego białymgłowom stała się mistrzynią panieńskiej czystości. Bo acz i innych panien wiele jest i było potem przywiedzionych i Bogu poślubionych, ale po Niej, jako Dawid mówi¹, Ona najpierwsza była, która czystość swą panieńską Bogu poślubiła. Co abyśmy lepiej zrozumieli, naprzód historię ofiarowanie tej Najświętszej Panny usłyszymy, a potem z niej nauki niektóre ku zbawieniu naszemu wybierzemy.

W księga Królewskich czytamy, jako Anna, Samuelowa matka, będąc niepłodną bardzo długo (co było naonczas w żydowstwie rzecz sromotna) i cierpiąc ciężkie przymówki od towarzyszki swej, dla tejże niepłodności, na koniec uciekła się do Boga z gorącą modlitwą i z płaczem obfitym ślub uczyniła, mówiąc²: Panie Zastępów, jeśli wejrzawszy oglądasz udręczenie sługi Twojej, a wspominasz na mię, a nie zapamiętasz służebnicy swojej, a dasz słudze twej syna, daruję go Panu na wszystkie dni żywota jego, i brzytwa nie wstąpi na głowę jego. I wysłuchał ją Pan Bóg i dał jej syna, którego nazwała Samuelem, to jest od Boga danym, przeto iż go u Pana uprosiła, który potem był wielkim prorokiem i sędzią żydowskim, którego, skoro od piersi odsadziła, czyniąc dosyć ślubowi swojemu, przywiodłą go z sobą do domu Bożego i oddała go Bogu na służbę wieczną aż do śmierci.

Którą historję Chryzostom św. nadobnie³ wykłada i rozbiera, okazując, jaka jest moc wiary i modlitwy, zwłaszcza ze ślubem złączonej, i jaka była cierpliwość tej świętej niewiasty, która trojaki krzyż, to jest niepłodność, prześladowanie od towarzyszki i przymówki od kapłana tak mężnie wytrzymała, ktemu wychwalając jej modlitwę, iż długo na niej trwała, a iż się modliła przed oblicznością Bożą nie tak usty, jako prawem sercem swoim.

A tę historję zdało mi się przywieść na początku, iż jest bardzo podobna do historji święta dzisiejszego, o którem acz w Piśmie Świętym nic nie mamy, ponieważ nie wszystko napisano, ale starsi doktorowie, zwłaszcza greccy zgodnie o tym piszą, iż prawie tymże sposobem Anna święta, matka tej Najświętszej Panny, będąc z Joachimem, małżonkiem swym, przez długi czas niepłodną, często a gęsto prosiła Pana Boga, aby ją też płodem obdarzyć raczył i odjąć od niej zelżywość zakonną, którą niewiasty niepłodne nosić musiały, i ślubiła takoż Panu Bogu, coby porodziła, ofiarować je i oddać do kościoła na wieczną służbę. Także też i małżonek jej Joachim, będąc sam na górze i poszcząc przez czterdzieści dni, tegoż też prosił Pana Boga. A gdy już czas nadchodził naszego odkupienia a wcielenia Syna Bożego, chciał też Pan Bóg statek, albo pałac nagotować, któryby ogarnął nieogarnionego i, wysłuchawszy modlitwy obydwu, zesłał do nich anioła swego, aby im zwiastował poczęcie Panny błogosławionej, która miała być godnym a przystojnym przybytkiem Syna Bożego, jeszcze przed narodzeniem Bogu poświęcona. Porodziła tedy Anna córkę i nazwała imię jej Marya, to jest Pani. Albowiem prawdziwie stała się Panią wszego stworzenia, gdy się stałą Matką wszystkich Stworzyciela. I wnet skoro Ją odchowawszy, spełniła obietnicę swoją i, zaprowadziwszy ją do Kościoła w wieku trzecim, wedle ślubu swego Panu Bogu ją poświęciła, którą przyjąwszy kapłani za dar osobliwy a święty, ustanowili, aby na przykład Samuela w domu Bożym wychowana była, kędy od wszelkich myśli, od mów i spraw świeckich oddalona, mieszkała przez lat jedenaście na ustawicznej modlitwie, w bogomyślności i na służbie Bożej bez żadnej makuły⁴, mając towarzystwo z anioły świętymi, od których i pokarmy brała (jako niektórzy piszą), jako przystało Tej, która w sem najświętszym ciele Boga nosić miała.

Modlitwa

Módlmy się. Boże, dzisiaj z Twojej woli Najświętszą Maryję Pannę, mieszkanie Ducha Świętego, stawiono w świątyni; racz sprawić, byśmy za jej przyczyną stali się godni stanąć w świątyni Twojej chwały. Przez Pana naszego Jezus Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen