Ewangelia na 22. Niedzielę po Pięćdziesiątnicy

Mt 22, 15-21 Onego czasu: Faryzeusze odszedłszy naradzali się, jakby Go pochwycić w mowie. I wysyłali do niego uczniów swoich z herodianami, mówiąc: «Nauczycielu, wiemy, żeś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz i nie dbasz o nikogo, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedzże nam tedy, co się tobie zdaje: Godzili się płacić daninę cesarzowi, czy też nie?» A Jezus, poznawszy ich przewrotność, rzekł: «Czemu mnie kusicie obłudnicy? Pokażcie mi monetę czynszową». A oni podali Mu denar. I rzekł im Jezus: «Czyj to wizerunek i napis?» Mówią Mu: «Cesarski». Wtedy powiedział im: «Oddajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu».

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Słuchajże dopiero, jako pięknie mówią: Mistrzu, wiemy, żeś jest prawdziwy, a iż drogi Bożej w prawdzie nauczasz, a nie dbasz na nikogo, bo nie patrzysz na osoby ludzkie. – Tu się każdy przypatrz obyczajom, sprawom i postawom pochlebców, zdrajców, odszczepieńców i inszych omylnych a obłudnych ludzi. Nadobneć to słówka i łagodne mowy, gładsze i miękciejsze nad olej, ale przecie są, jako strzały. Tymci obyczajem heretycy słodkiemi słowy i błogosławieństwy zwodzą serca prostych a niewinnych ludzi. Zowią Chrystusa Mistrzem swoim, którego uczniami być nie chcieli; mówią Mu: Panie, Panie, a woli Jego nie czynią, bo wola Jego jest, aby wszyscy byli jedno, jako On z Ojcem jedno jest, a ci tę jedność najwięcej targają.

Wszakże obacz, iż te wszystkie tytuły, które Panu choć nie z serca dają, prawdziwe są, bo Pan Chrystus prawdziwie jest Mistrzem naszym jako sam powiedział: Wy mię zowiecie Mistrzem i Panem, a dobrze mówicie, bomci jest nim. – Jest Mistrzem pokory i cichości, jako tamże dołożył: Bo jeślim ja, prawi, umył nogi wasze, będąc Panem i Mistrzem waszym, tedy i wy macie takoż jeden drugiemu nogi umywać i najniższe posługi ochotnie wyrządzać, gdyż nie jest uczeń nad mistrza, ani sługa nad pana swojego. – I na drugiem miejscu: Uczcie się, prawi, ode mnie nie umarłych wszkrzeszać, ani cuda czynić, ale uczcie się pokory a cichości. – Jest Mistrzem miłości, posłuszeństwa, cierpliwości, bo dla zbytniej miłości, którą nas umiłował, wydał sam siebie za nas i stał się posłusznym Bogu Ojcu aż do śmierci, a śmierci haniebnej krzyżowej.

Ale osobliwie jest Mistrzem prawdy, jako to i nieprzyjaciele Jego radzi nie radzi wyznawają – Wiemy, prawią, iżeś jest prawdziwy. – Takci jest, zdrajcy, nie inak, bo sam Pan Bóg prawdziwy, a każdy człowiek kłamliwy, jako i wy, kiedy sami z siebie mówicie. Lecz wy teraz sami z siebie nie mówicie, ale Duch Boży przez was, jako i ono przez Kaifasza i przez Balaama mówił, bo Chrystus jest prawdziwy wszelakim obyczajem, prawdziwy w żywocie, prawdziwy w nauce i prawdziwy w sprawiedliwości, bo żywot Jego święty był wszystek szczery a prawdziwy bez żadnej obłudności, nauka Jego bez fałszu żadnego, bo drogi Bożej prawdziwie nauczał, a ktemu tak prawdę mówił każdemu, że nie miał względu ni na kogo, ani patrzał, kto pan, a kto sługa, kto ubogi, a kto bogaty, to jest nie odstąpił od prawdy a sprawiedliwości ani dla bojaźni, ani dla łaski albo nienawiści, ani dla pożytku jakiego. Tacybyć mieli wszyscy chrześcijanie, a zwłaszcza przełożeni duchowni i świeccy, ale najwięcej kaznodzieje, aby i w prawdzie chodzi, i prawdy uczyli, i prawdę każdemu mówili, naśladując w tem Pana i Mistrza swego

Modlitwa.

Módlmy się. Boże, ucieczko nasza i mocy, wysłuchaj pokornych modłów Twojego Kościoła, skoro pobożność, która je zrodziła, Twoim jest dziełem, i spraw, abyśmy otrzymali wszystko, o co Cię z ufnością prosimy. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.