Ewangelia na pierwszą Niedzielę Wielkiego Postu

Mt 4, 1-11 Onego czasu: Jezus zawiedziony był na pustynię od Ducha, aby był kuszony przez szatana. A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, potem łaknął. I przystąpiwszy kusiciel rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzecz, aby te kamienie chlebem się stały». On zaś odpowiadając rzekł: «Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale wszelkim słowem, które pochodzi z ust Bożych». Wtedy wziął Go diabeł do miasta świętego i postawił na szczycie świątyni i powiedział Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się na dół; albowiem napisane jest, iż Aniołom swoim rozkaże o tobie, a oni na rękach cię poniosą, abyś snadź nie zranił o kamień nogi swojej». A Jezus odrzekł: «Powiedziane jest również: Nie będziesz kusił Pana Boga twego».Znowu wziął Go diabeł na górę wysoką bardzo i ukazał Mu wszystkie królestwa świata i wspaniałość ich, i rzekł Mu: «To wszystko oddam tobie, jeśli upadłszy złożysz mi pokłon». Tedy mu rzekł Jezus: «Idź precz, szatanie, albowiem napisane jest: Panu Bogu twojemu kłaniać się będziesz i jemu samemu służyć będziesz».Wówczas opuścił Go diabeł, a oto Aniołowie przystąpili i służyli Jemu.

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

„Był zawiedziony Jezus na puszczę od Ducha, aby był kuszony od dyabła”. Nie sam Chrystus swoją ludzką wolą udał się na puszczę, ale był tam zawiedziony od Ducha Świętego. Jest w tem ważna dla nas nauka, mianowicie, abyśmy spraw i przedsięwzięć naszych nie rozpoczynali lekkomyślnie, kierując się tem, co bardziej dogadza własnej pysze, chciwości lub zmysłowości, ale we wszystkim oglądając się na wolę Bożą. Gdy zaś wola Boża zakryta jest przed nami, należy prosić Ducha Świętego o oświecenie i radzić się ludzi rozumnych i bogobojnych, a Pan Bóg tym, którzy szczerze szukają Jego woli, nie pozwoli zejść na manowce. – Chrystus był zawiedziony na puszczę, na którą go Duch Święty prowadzi. Co to za puszcza? Dawni pustelnicy uciekali od świata na miejsca odludne, aby ich świat nie zbałamucił i swemi ułudami od Boga nie odwiódł. Ty, chrześcijaninie, na taką puszczę nie pójdziesz, bo choćbyś chciał nie możesz opuścić żony, dziatek, starych rodziców, gospodarstwa lub urzędu swego. Ależ za to taką puszczą jest dla ciebie unikanie okazyi grzechowej, pokuta święta, unikanie obrazy Bożej, odwracanie oczu od marności światowych, powściąganie języka, powstrzymywanie się od towarzystwa ludzi przewrotnych, modlitwa, umartwienie i praca, aby cię nieprzyjaciel twej duszy nie zastał próżnującym. Na taką puszczę Duch Święty rad nas wywodzi i chce, abyśmy na niej wszyscy Panu Bogu służyli. Nie obejdzie się tu wprawdzie bez pokus, boć czart tych właśnie nagabywa, którzy chcą stać wiernie przy woli Bożej i strzec przykazań Boskich. Lecz obawiać się zbytnio nie potrzebujemy, ponieważ Zbawiciel dał nam oręż do ręki i nauczył, jak nim zwyciężać podniety grzechowe. A tym orężem jest post święty.

Modlitwa

Módlmy się. Boże, który co roku oczyszczasz swój Kościół przez czterdziestodniowy post, spraw, aby rodzina Twoja wykorzystała przez dobre uczynki łaskę, którą stara się otrzymać poszcząc. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.