Lekcja 1
Czytanie Ewangelii świętej według św. Mateusza

Mt 6:16-21
Onego czasu: Mówił Jezus uczniom swoim: «Gdy pościcie, nie bądźcie smutni jako obłudnicy. Twarze bowiem swoje wyniszczają, aby okazali ludziom, że poszczą. Zaprawdę powiadam wam, że wzięli nagrodę swoją.

Ale ty, gdy pościsz, namaść głowę swoją i obmyj oblicze swoje, abyś nie okazał ludziom, że pościsz, ale Ojcu twojemu, który jest w skrytości. A Ojciec twój, który widzi w skrytości, odda tobie. Nie skarbcie sobie skarbów na ziemi, gdzie rdza i mól psuje i gdzie złodzieje wykopują i kradną. Ale skarbcie sobie skarby w niebie, gdzie ani rdza zepsuje, ani mól stoczy i gdzie złodzieje nie wykopują ani kradną. Albowiem gdzie jest skarb twój, tam i serce twoje».

Homilia świętego Augustyna, Biskupa
Księga 2. o Kazaniu Pana na Górze, rozdz. 12., część 4.
Jasne jest, że te przykazania kierują całą naszą intencję ku radościom wewnętrznym, abyśmy szukając nagrody na zewnątrz, nie upodobnili się do tego świata i żebyśmy nie utracili przyrzeczonej szczęśliwości, o tyle trwalszej i silniejszej, o ile bardziej jest wewnętrzna, poprzez którą wybrał nas Bóg, abyśmy się stali podobnymi do obrazu Jego Syna. A w tym rozdziale szczególnie należy zauważyć, że może zachodzić chełpienie się nie tylko z blasku rzeczy cielesnych i z ich przepychu, ale nawet z samych brudów, pożałowania godnych. A jest to o tyle niebezpieczniejsze, o ile innych uwodzi pod pozorem służby Bożej.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Przyszedłem dzisiaj do źródła i modliłem się do Pana, mówiąc: * Panie, Boże Abrahama, Ty spełniłeś moją prośbę.
℣. Niechaj dziewczyna, której powiem: Daj mi wody z dzbana, abym się napił: a ona mi odpowie: Pij, panie, a i wielbłądy twe napoję; będzie tą, którą przeznaczył Pan dla syna pana mojego.
℟. Panie, Boże Abrahama, Ty spełniłeś moją prośbę.

Lekcja 2
Kto przeto wyróżnia się nieumiarkowaną dbałością o ciało i odzienie albo zbytkownością w pozostałych rzeczach, ten łatwo może być uznany za zwolennika światowego przepychu i nikogo nie zwiedzie podstępnym obrazem świętości. Kto natomiast w wyznawaniu chrześcijaństwa zwraca na siebie oczy ludzi niezwykłym niechlujstwem i brudem, czyniąc to dobrowolnie, a nie znosząc tego z konieczności, to na podstawie innych jego czynów można poznać, czy czyni to z pogardy dla zbytku, czy też z jakiejś ambicji. Dlatego Pan nakazał strzec się wilków pod owczą skórą. Powiedział: Po ich owocach poznacie ich.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Pan powiedział do Abrama, mówiąc: * Nie obawiaj się, Abramie, bo Ja jestem twoim obrońcą; nagroda twoja będzie sowita.
℣. Albowiem Ja jestem Pan, Bóg twój, który ciebie wywiodłem z Ur chaldejskiego.
℟. Nie obawiaj się, Abramie, bo Ja jestem twoim obrońcą; nagroda twoja będzie sowita.

Lekcja 3
Gdy bowiem z powodu jakichś prób zacznie im brakować tych rzeczy albo im tego odmówią, co pod tą pokrywką osiągnęli albo osiągnąć pragną, wtedy nieodparcie okaże się, czy są wilkami w owczej skórze, czy prawdziwymi owcami. Albowiem chrześcijanin nie powinien zbytnim strojem zwracać spojrzenia ludzi dlatego, że owego skromnego i koniecznego ubrania często także kłamcy używają, aby oszukać nieostrożnych. A więc i te chrześcijańskie owce nie powinny zdejmować z siebie swych skór, chociaż niekiedy okrywają się nimi wilki.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Ruszywszy tedy namiot swój, Abram przyszedł i mieszkał przy dolinie Mambre: * I zbudował tam ołtarz Panu.
℣. I rzekł Pan do niego: Podnieś oczy swoje, i pojrzyj: wszystkę ziemię, którą widzisz, tobie dam i nasieniu twemu aż na wieki.
℟. I zbudował tam ołtarz Panu.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. I zbudował tam ołtarz Panu.

Modlitwy {z Temporału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.

Daj, Panie, wiernym Twoim, aby uroczystość tego świętego postu z prawdziwą pobożnością rozpoczęli i w nim z niezmiennem nabożeństwem wytrwali.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.

Chcesz czytać wszystko?

Wykup abonament.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki