Lekcja 1
Początek Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
1 J 1:1-5
1 Co było od początku, cośmy słyszeli, cośmy widzieli oczyma naszemi, cośmy oglądali i czego ręce nasze dotykały o słowie żywota,
2 I żywot oznajmiony jest; i widzieliśmy, świadczymy i opowiadamy wam żywot wieczny, który był u Ojca i zjawił się nam.
3 Cośmy widzieli i słyszeli, wam opowiadamy, abyście i wy towarzystwo mieli z nami: a towarzystwo nasze było z Ojcem i z Synem jego Jezusem Chrystusem.
4 A to wam piszemy, abyście się radowali, a radość wasza zupełna była.
5 A to jest opowiadanie, któreśmy słyszeli od niego, i opowiadamy wam: Iż Bóg jest światłością, a żadnéj ciemności w nim niemasz.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Po swéj męce, przez czterdzieści dni się im ukazując, i mówiąc o królestwie Bożem, alleluja.
* I widzieli, jak podniesion jest, alleluja: a obłok wziął go od oczu ich, alleluja.
℣. A z nimi jedząc rozkazał im, aby nie odchodzili z Jeruzalem; ale czekali obietnice Ojcowskiéj.
℟. I widzieli, jak podniesion jest, alleluja: a obłok wziął go od oczu ich, alleluja.

Lekcja 2
1 J 1:6-10
6 Jeźlibyśmy rzekli, iż towarzystwo mamy z nim, a w ciemności chodzimy, kłamamy, a prawdy nie czynimy.
7 Lecz jeźli w światłości chodzimy, jako i on jest w światłości, towarzystwo mamy między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu.
8 Jeźlibyśmy rzekli, iż grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy a prawdy w nas niemasz.
9 Jeźlibyśmy się spowiadali grzechów naszych, wierny jest i sprawiedliwy, aby nam odpuścił grzechy nasze i oczyścił nas od wszelakiéj nieprawości.
10 Jeźlibyśmy rzekłi, żeśmy nie grzeszyli; kłamcą go czynimy i niemasz w nas słowa jego.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Pan umieścił swoje piękno ponad gwiazdami;

* Jego wspaniałość spoczywa w obłokach nieba, a Jego Imię trwa na wieki. Alleluja.

℣. Jego pochodzenie sięga krańców nieba, a Jego obieg sięga ich krańców.

℟. Jego wspaniałość spoczywa w obłokach nieba, a Jego Imię trwa na wieki. Alleluja.

Lekcja 3
1 J 2:1-6
1 Synaczkowie moi, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. Ale jeźliby kto zgrzeszył, rzecznika mamy u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego;
2 A on jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze, ale i wszego świata.
3 A przez to wiemy, iżeśmy go poznali, jeźlibyśmy przykazania jego zachowywali.
4 Kto mówi, że go zna, a przykazania jego nie chowa, kłamcą jest, a prawdy w nim niemasz.
5 Lecz kto zachowywa słowo jego, prawdziwie się w nim miłość Boża wykonała: i przez to wiemy, iż w nim jesteśmy.
6 Kto mówi, iż w nim mieszka, powinien jako on chodził, i sam chodzić.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Podnieś się, Panie, alleluja,
* W mocy twojéj, alleluja.
℣. Wyniosła się wielmożność twoja, nad niebiosa Boże.
℟. W mocy twojéj, alleluja.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. W mocy twojéj, alleluja.

Lekcja 4

Z kazań św. Augustyna, biskupa Hippony.

Drugie kazanie na Wniebowstąpienie

Drodzy bracia, nasz Zbawiciel wstąpił od nas do nieba, ale nie martwmy się na ziemi. Niech tylko nasze serca będą tam z Nim, a tutaj zaznamy pokoju. W międzyczasie wznosimy się tam w sercu wraz z Chrystusem, a gdy nadejdzie ten radosny dzień, który On obiecał, nasze ciało pójdzie za nami. Musimy jednak wiedzieć, bracia moi, że są rzeczy, które nie mogą wznieść się wraz z Chrystusem – nie może tego pycha, ani chciwość, ani brutalność; żadna z naszych chorób nie może wznieść się tam, gdzie jest nasz Uzdrowiciel. Dlatego też, jeśli chcemy podążać za naszym Uzdrowicielem, musimy koniecznie zostawić za sobą nasze choroby i grzechy. Wszystkie te rzeczy wiążą nas niejako więzami i krępują w sidłach sieci grzechów, ale z Bożą pomocą powiemy wraz z psalmistą: „Rozbijmy ich więzy” (Ps 2, 3), abyśmy mogli szczerze powiedzieć Panu: „Rozwiązałeś moje więzy, złożę Ci ofiarę dziękczynną” (Ps 115, 16–17).

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Nadeszła godzina, abym powrócił do Tego, który Mnie posłał – mówi Pan. Nie smućcie się i niech się serca wasze nie trwożą.

* Modlę się do Ojca za was, aby was strzegł. Alleluja, Alleluja.

℣. Jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was; tam, gdzie Ja pójdę, poślę Go do was.

℟. Modlę się do Ojca za was, aby was strzegł. Alleluja, Alleluja.

Lekcja 5

Zmartwychwstanie Pańskie jest naszą nadzieją, a Wniebowstąpienie Pańskie – naszym uwielbieniem. Dzisiaj obchodzimy uroczyste święto Wniebowstąpienia. Jeśli więc nasze świętowanie ma być właściwe, wierne, gorliwe, święte i pobożne, musimy również w naszych sercach wznieść się i podnieść nasze serca ku Panu. Kiedy wznosimy się, nie możemy być wyniosłymi, ani pochlebiać sobie naszymi dobrymi uczynkami, jakby były one naszą własnością. Musimy wznieść nasze serca ku Panu. Gdy serce człowieka jest wyniosłe, ale nie ku Panu, takie wyniosłość jest pychą; wznieść serce ku Panu oznacza uczynić Najwyższego naszym Schronieniem. Oto, bracia moi, wielki cud. Bóg jest wysoki, ale jeśli jesteś wyniosły, On ucieka od ciebie, podczas gdy jeśli się uniżasz, On zstępuje do ciebie. Dlaczego? „Pan jest wysoki, a jednak zwraca uwagę na pokornych, ale wyniosłych zna z daleka”. Ps. cxxxvii. 6. Pokornych On miłuje, aby ich wywyższyć; pysznych rozpoznaje z daleka, aby ich poniżyć.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.

℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Niech się nie trwoży serce wasze; idę do Ojca, a gdy odejdę od was, poślę wam, alleluja,

* Ducha Prawdy, a serca wasze będą się radować. Alleluja.

℣. Będę prosił Ojca, a On da wam innego Pocieszyciela.

℟. Ducha Prawdy, a serca wasze będą się radować. Alleluja.

Lekcja 6

Chrystus zmartwychwstał, aby dać nam nadzieję, że to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność. On uchronił nas przed beznadziejną śmiercią i przed myślą, że śmierć oznacza koniec życia. Byliśmy zaniepokojeni, nawet jeśli chodzi o duszę, ale Chrystus, powstając z grobu, zapewnił nas również o zmartwychwstaniu ciała. Uwierz więc, abyś mógł stać się czysty. Najpierw musisz uwierzyć, jeśli w końcu chcesz godnie ujrzeć Boga dzięki wierze. A czy chcesz ujrzeć Boga? Wsłuchaj się w Jego własne słowa: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”. Mt 5, 8. Zastanów się więc najpierw, jak oczyścić swoje serce; usuń z niego wszystko, co widzisz w nim i co nie podoba się Bogu. Bóg chce przyjść do ciebie, wysłuchaj Jego słów: Ja i Ojciec przyjdziemy i uczynimy u niego mieszkanie.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Wstąpiwszy Chrystus na wysokość, wiódł więźnie poimane.
* I dał dary ludziom, alleluja, alleluja, alleluja.
℣. Wstąpił Bóg przy okrzykach radosnych, i Pan przy odgłosie trąb.
℟. I dał dary ludziom, alleluja, alleluja, alleluja.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. I dał dary ludziom, alleluja, alleluja, alleluja.

Lekcja 7
Czytanie Ewangelii świętej według Marka
Mk 16:14-20

Onego czasu: Ukazał się Jezus jedenastu, gdy siedzieli u stołu, i ganił niedowiarstwo ich i twardość serca, że nie uwierzyli tym, którzy Go widzieli zmartwychwstałego. I rzekł im: «Idąc na cały świat, głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony. A tym, którzy uwierzą, takie cuda towarzyszyć będą: w imię moje będą czarty wyrzucać, nowymi językami mówić będą, węże będą brać, i choćby coś trującego pili, szkodzić im nie będzie; na chorych ręce kłaść będą, a wyzdrowieją». A Pan Jezus potem, gdy do nich przemówił, wzięty był do nieba i zasiadł na prawicy Bożej. Oni zaś wyruszywszy, przepowiadali wszędzie, a Pan im dopomagał i utwierdzał mowę przez cuda w ślad za nimi idące.

Homilia świętego Augustyna, Biskupa
Traktat 92. na Ewangelię wg św. Jana
Pan Jezus w mowie, jaką wypowiedział do swych uczniów po wieczerzy, będąc blisko męki, mając odejść i opuścić ich w swej cielesnej postaci, a ze wszystkimi swoimi w przyszłości do końca świata pozostawać obecnością duchową, zachęcił ich do znoszenia prześladowań od bezbożnych, którym nadał imię „świata”. Powiedział jednak, iż z tego świata wybrał uczniów swoich, aby wiedzieli, iż dzięki łasce Boga są tym, czym są, a z powodu swych własnych win byli tym, czym byli.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Ja prosić będę Ojca i innego Pocieszyciela da wam,
* Aby pozostał z wami na zawsze, Ducha prawdy, alleluja.
℣. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was, a jeśli odejdę, poślę Go do was.
℟. Aby pozostał z wami na zawsze, Ducha prawdy, alleluja.

Lekcja 8

Jeśli mnie prześladowali, to i was będą prześladować”. Tutaj wyraźnie wskazuje na Żydów, prześladowców zarówno Jego samego, jak i Jego uczniów, tak że widzimy, iż ci, którzy prześladują Jego świętych, są w równym stopniu mieszkańcami świata potępienia, co ci, którzy prześladowali Jego samego. Mówi On: „Nie znają Tego, który Mnie posłał” (21), a jeszcze raz (24): „Nienawidzili zarówno Mnie, jak i Mojego Ojca” (xv. 24), to znaczy zarówno Posyłającego, jak i Posłanego, a znaczenie tych słów omówiliśmy już w innych rozważaniach, po czym przechodzi do słów: „Aby się wypełniło słowo napisane w ich Prawie: Nienawidzili Mnie bez powodu”.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Jeźli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was, a jeźli odejdę, poślę go do was.
* Lecz gdy przyjdzie, nauczy was wszelkiéj prawdy, alleluja.
℣. Bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i co przyjść ma, oznajmi wam.
℟. Lecz gdy przyjdzie, nauczy was wszelkiéj prawdy, alleluja.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Lecz gdy przyjdzie, nauczy was wszelkiéj prawdy, alleluja.

Modlitwy {z Temporału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.
Daj nam, prosimy Cię, Wszechmogący Boże, abyśmy, którzy w cudowne wniebowstąpienie Syna Twego Jednorodzonego, a Odkupiciela naszego wierzymy, sercem i myślą z Nim w niebie przebywali.
Przez tegoż naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.