Wyobraź sobie, że jesteś dobrą przyjaciółką innej kobiety, której mąż zdradza ją z różnymi kobietami. Ponieważ nie akceptujesz cudzołóstwa i wiesz, że twoja przyjaciółka jest kochającą żoną i matką, która nie zasługuje na zdradę, czujesz się w obowiązku poinformować ją o podwójnym życiu, jakie prowadzi jej mąż. Kiedy rozmawiasz z nią o niewierności męża, wpada w złość i mówi, że nigdy więcej nie chce się z tobą widzieć ani rozmawiać. W gruncie rzeczy popada w stan znany jako „psychologiczne zaprzeczenie”.
Zaprzeczanie przez kobietę brutalnej prawdzie jest formą samoobrony, mającą na celu zapobiegnięcie załamaniu emocjonalnemu. Obawiając się zmiany, kobieta obawia się, że poruszenie tematu romansów może doprowadzić do bolesnego rozstania, rozwodu lub rozpadu życia rodzinnego. Martwi się również i wstydzi tym, co inni mogą pomyśleć o jej nieudanym małżeństwie. Stosując psychologiczne zaprzeczenie, kieruje gniew na przyjaciółkę, która wyjawiła prawdę, zamiast skonfrontować się z niewiernym mężem.
Po latach badania i zgłaszania przypadków wykorzystywania seksualnego przez duchownych, często czuję się jak kobieta, która poinformowała przyjaciółkę o niewierności męża. Kiedy piszę o papieżach, kardynałach, biskupach i księżach, o których wiem, że są wiarygodnie oskarżani o nadużycia seksualne, homoseksualne nadużycia, tuszowanie nadużyć i represje wobec sygnalistów, jest mi bardzo przykro, gdy ludzie uciekają się do swoistej formy „duchowego zaprzeczenia”, oskarżając mnie, a nie niewiernych duchownych.
Czy katolicy angażują się w „duchowe zaprzeczenie”, ponieważ obawiają się, że ich wiara w Kościół rzymskokatolicki może zostać naruszona, jeśli przyznają, że wielu członków duchowieństwa jest jak uczeni w Piśmie i faryzeusze, których Jezus ganił za ich hipokrytyczne życie? Czy obawiają się, że odmówi im się pochówku w Kościele lub zostaną niesprawiedliwie ekskomunikowani, jak arcybiskup Carlo Maria Viganò, zlaicyzowani, jak prałat Ricardo Coronado, lub usunięci ze stanowiska, jak biskup Joseph Strickland, gdyby oni również mieli skonfrontować się z przywódcami Kościoła za angażowanie się w i tuszowanie nadużyć seksualnych i homoseksualnych wykroczeń? Podobnie jak kobieta, która nie chce znać prawdy o swoim zdradzającym mężu, wielu katolików nie chce znać prawdy o papieżach, takich jak Franciszek i Leon, a także o 160 biskupach wiarygodnie oskarżonych o nadużycia , ponieważ – zarówno duchowo, jak i psychologicznie – nie są w stanie poradzić sobie z prawdą.
Niektórzy katolicy kwestionują moje pisma, ponieważ w swoich przekonaniach o wiele bardziej kształtują ich przekonania to, co czytają lub oglądają na temat papieża Leona w mediach głównego nurtu i mediach katolickich, takich jak EWTN, CNA, Crux i NCR , których doniesienia o hierarchii katolickiej, moim zdaniem, przypominają doniesienia o Związku Radzieckim publikowane przez agencje TASS i Pravda w okresie zimnej wojny. Zastanów się, w jaki sposób media głównego nurtu i media katolickie ukrywały wszystkie nadużycia, które papież Franciszek zatuszował w Argentynie, jak udokumentowano w tym krótkim klipie wspaniałego dokumentu Martina Boudota, Nadużycia seksualne w Kościele: Kod milczenia. Po obejrzeniu tej produkcji można zrozumieć, dlaczego Franciszek nigdy nie wrócił do rodzinnej Argentyny i dlaczego Watykan uważał, że był bardziej narażony na śmierć z rąk ocalałego z nadużyć duchownego lub krewnego ofiary nadużyć niż ktoś taki jak Mehmet Ali Ağca, który zastrzelił i poważnie zranił papieża Jana Pawła II 13 maja 1981 r. na placu Świętego Piotra.
O zbliżającej się wizycie papieża Leona w Peru w listopadzie dyskutują katoliccy podcasterzy, tacy jak Anthony Stine z Return to Tradition . W swoim ostatnim podcaście zatytułowanym „ Some very dark accusations are coming to light about Pope Leo in Peru ” Stine przedstawia chronologię niewłaściwego postępowania papieża Leona w sprawie nadużyć w diecezji Chiclayo, których dopuścił się ksiądz Eleuterio Vásquez, który był bardzo blisko sekretarza Leona, prałata Edgarda Ivána Rimaycuna Inga, z którym Leon zaprzyjaźnił się, gdy miał (według Stine’a) około 15-17 lat. Stine porusza również kwestię zemsty papieża Leona na prałacie Ricardo Coronado, który ujawnił, że papież ukrywał nadużycia, o czym donosiła nawet Sieć Ocalałych z Nadużyć ze strony Księży (SNAP). Doniesienia Stine’a na temat Rimaycuny, które opierają się na artykule w InfoVaticana zatytułowanym „Osobisty sekretarz Leona XIV był uczniem Lute, księdza z Chiclayo oskarżonego o molestowanie seksualne, którego Rzym odmawia zbadania”, mogą sprawić, że ludzie zakwestionują prawdziwą naturę relacji Rimaycuny z papieżem Leonem i drapieżnym ojcem „Lute” Vásquezem.
Jednym z powodów, dla których uważam, że media głównego nurtu i media katolickie nie będą badać, w jaki sposób Papież mógł zatuszować znacznie więcej nadużyć, niż to, o co jest już oskarżany, jest to, że ofiary twierdzące, że Leo zatuszował ich nadużycia, gdy był Przeorem Generalnym Zakonu Augustianów w latach 2001-2013, wciąż nie pozwoliły mi ujawnić ich tożsamości z obawy przed represjami. Taka sama sytuacja miała miejsce, gdy 12 seminarzystów i księży obawiało się represji, gdyby upublicznili zarzuty nadużyć wobec byłego kardynała Theodore’a McCarricka, którymi podzielili się z moim kolegą, adwokatem ofiar nadużyć seksualnych i psychoterapeutą Richardem Sipe. Te zarzuty, którymi Sipe podzielił się z ówczesnym biskupem San Diego Robertem McElroyem w lipcu 2016 r., bez ujawniania nazwisk ofiar McCarricka, nigdy nie zostały wspomniane w wybielonym Raporcie McCarricka .
O ile przywódcy Kościoła i media ukrywali oskarżenia, jakoby papież Franciszek molestował nowicjuszy jezuickich i tuszował niezliczone przypadki molestowania seksualnego w Argentynie, a nawet o tyle, o ile InfoVaticana obaliła przedstawienie papieża Leona w Crux autorstwa Elise Allen jako ofiary kampanii oszczerstw prowadzonej przez Sodalicio i monsignora Coronado, należy się spodziewać, że te same współwinne media będą unikać angażowania się w autentyczne dziennikarstwo śledcze zarówno przed, jak i w trakcie zbliżającej się podróży papieża do Peru.
Rzadko mija tydzień, żeby jedna lub więcej ofiar nie podzieliła się ze mną swoimi historiami o nadużyciach. Niestety, ponieważ papież Leon X i większość biskupów nie bada i nadal tuszuje nadużycia o najohydniejszym charakterze, nie mogę ich szanować, wiedząc, że ofiary często cierpią bardziej z powodu tuszowania ich nadużyć przez kościelne władze niż z powodu samych nadużyć. Podobnie jak kobieta, której mąż był wiarołomcą, katolicy i media mogą zaprzeczać lub ignorować moje doniesienia o nadużyciach i tuszowaniu, ale czuję się w obowiązku je zgłosić.
W maju 2002 roku zgłosiłem kapelana Johna „Matta” Lee za homoseksualne nadużycia. Wówczas ówczesny arcybiskup Edwin O’Brien cofnął mi kościelne pozwolenie na pełnienie funkcji kapelana wojskowego , a moje zgłoszenie zostało zatuszowane na pięć lat, zanim Lee został aresztowany za napaść seksualną na podchorążych Akademii Marynarki Wojennej i żołnierzy piechoty morskiej, będąc nosicielem wirusa HIV. Lee odsiaduje obecnie 30-letni wyrok więzienia. Pozostaje pytanie, czy papież Leon i kilku prałatów, których zgłoszono mi za dopuszczanie się lub tuszowanie nadużyć, kiedykolwiek zostaną pociągnięci do odpowiedzialności.
Ofiary nadużyć, w tym zakonnice, które zgłosiły gwałt dokonany przez ojca Marko Rupnika, z pewnością z zadowoleniem przyjmą wiadomość, że skorumpowani i współwinni duchowni, którzy dopuszczają się nadużyć i handlu ludźmi w mojej nadchodzącej, współautorskiej powieści „Den of Iniquity”, spotkają jeszcze gorszy los niż kapelan Lee. Pierwszy rozdział „Den of Iniquity” jest dostępny na stronie https://gomulka.org/books .
Polski 
English
Możliwość komentowania dla zalogowanych użytkowników.