℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Błogosławieństwem nieustannym niech nas błogosławi Ojciec przedwieczny. Amen.

Lekcja 1
Początek Pierwszego Listu św. Piotra Apostoła
1P 1:1-5

1 Piotr, Apostół Jezusa Chrystusa, wybranym przychodniom rozproszenia Pontu, Galacyi, Kappadocyi, Azyi i Bithynii,
2 Wedle przejrzenia Boga Ojca, ku poświęceniu Ducha, ku posłuszeństwu i pokropieniu krwie Jezusa Chrystusa. Łaska wam i pokój niech się rozmnoży.
3 Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który wedle wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywéj przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,
4 Ku dziedzictwu nieskazitelnemu i niepokalanemu i niezwiędłemu, na niebiesiech dla was zachowanemu,
5 Którzy mocą Bożą strzeżeni jesteście przez wiarę ku zbawieniu zgotowanemu, aby się okazało czasu ostatecznego.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Szymonie Pietrze, pierwej niżem cię wezwał z łodzi, znam cię, i nad ludem moim uczyniłem cię książęciem:
* I klucze królestwa niebieskiego oddałem tobie.
℣. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebiesiech, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi będzie rozwiązane i w niebiesiech.
℟. I klucze królestwa niebieskiego oddałem tobie.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Jednorodzony Syn Boży niech raczy nas błogosławić i wspierać. Amen.

Lekcja 2
1P 1:6-9 

6 W czem radować się będziecie trochę teraz, jeźli potrzeba zasmucić się w rozmaitych pokusach,
7 Aby doświadczenie wiary waszéj, daleko kosztowniejsze nad złoto, (którego przez ogień próbują), było nalezione ku chwale i czci i sławie, w objawienie Jezusa Chrystusa:
8 Którego nie widziawszy, miłujecie, w którego téż teraz nie widząc go wierzycie, a wierząc radować się będziecie weselem niewymownem i chwalebnem,
9 Odnosząc koniec wiary waszéj, zbawienie dusz.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Jeśli, miłujesz mię, Szymonie Piotrze, paś baranki moje. Panie, Ty wiesz, że cię miłuję.
* A duszę moję kładę za ciebie.
℣. Choćby by mi z tobą przyszło umrzeć, nie zaprzę się ciebie.
℟. A duszę moję kładę za ciebie.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Łaska Ducha Świętego niech oświeca zmysły i serca nasze. Amen.

Lekcja 3
1P 1:10-12

10 O którem zbawieniu wywiadowali się i badali prorocy, którzy o przyszłéj na was łasce prorokowali:
11 Badając się, na który albo na jaki czas okazował w nich Duch Chrystusów, opowiadając pierwéj o utrapieniach tych, które są w Chrystusie, i o chwałach za nimi idących:
12 Którym objawiono jest, iż nie samym sobie, ale wam tem usługowali, co się teraz wam opowiada przez te, którzy wam Ewangelią przepowiadali, przez Ducha Świętego z nieba posłanego, na którego pragną patrzyć Aniołowie.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Ty jest opoka, a na téj opoce zbuduję kościół mój, a bramy piekielne nie zwyciężą go
* I tobie dam klucze królestwa niebieskiego.
℣. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebiesiech, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi będzie rozwiązane i w niebiesiech.
℟. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Bóg Ojciec wszechmogący niech będzie nam przychylny i łaskawy. Amen.

Lekcja 4
Z Kazania św. Augustyna, biskupa Hippony.
16-te o Świętych
Uroczystość dzisiejsza otrzymała od naszych przodków nazwę Katedry św. Piotra w Antiochii, ponieważ istnieje tradycja, że właśnie tego dnia Piotr, pierwszy z Apostołów, został intronizowany na biskupim tronie. Słusznie więc Kościoły obchodzą pierwszy dzień tej Katedry, do której prawo Apostoł otrzymał na zbawienie Kościołów od samego Pana Kościołów, ze słowami: Ty jesteś Piotr, i na tej skale zbuduję Mój Kościół.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Tyś jest pasterzem owiec, Książęciem Apostołów, tobie Bóg przekazał wszystkie królestwa świata.
* I dlatego tobie powierzone są klucze Królestwa Niebieskiego.
℣. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebiesiech, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi będzie rozwiązane i w niebiesiech.
℟. I dlatego tobie powierzone są klucze Królestwa Niebieskiego.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech Chrystus obdarzy nas radością życia wiecznego. Amen.

Lekcja 5
To Pan sam nazwał Piotra fundamentem Kościoła, dlatego słusznie jest, że Kościół czci ten fundament, na którym wznosi się jego potężna struktura. Słusznie jest napisane w Psalmie, który właśnie usłyszeliśmy: Niech go wywyższą w zgromadzeniu ludu i chwalą go w zgromadzeniu starszych. Błogosławiony niech będzie Bóg, który nakazał, aby błogosławiony Apostoł Piotr był wywyższony w zgromadzeniu! Godny czci przez Kościół jest ten fundament, z którego wznoszą się jej piękne wieże, wskazujące na niebo!
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Jam prosił za tobą, Pietrze, aby nie ustała wiara twoja:
* A ty niekiedy nawróciwszy się, potwierdzaj bracią twoję.
℣. Ciało i krew nie objawiła tobie, ale Ojciec mój, który jest w niebiesiech.
℟. A ty niekiedy nawróciwszy się, potwierdzaj bracią twoję.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech Bóg wznieci w sercach naszych ogień swojej miłości. Amen.

Lekcja 6
W hołdzie, który dziś oddaje się inauguracji pierwszego tronu biskupiego, oddaje się hołd urzędowi wszystkich biskupów. Kościoły świadczą sobie nawzajem, że im większa godność Kościoła, tym większy szacunek należy się jej kapłanom. Gdy wyznaję, jak słusznie pobożny zwyczaj wywyższył to Święto w ocenie wszystkich Kościołów, tym bardziej dziwię się wzrostowi tej szkodliwej błędnej nauki, która w dzisiejszych czasach sprawia, że niektórzy niewierzący kładą jedzenie i wino na grobach zmarłych, jakby dusze, już wolne od ciała, miały jeszcze jakąkolwiek potrzebę cielesnego pożywienia.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Piotrze, czy miłujesz mię? Ty wiesz, Panie, że cię miłuję.
* Paś baranki moje.
℣. Symonie Janów, czy miłujesz mię więcej niźli ci? Ty wiesz, Panie, że cię miłuję.
℟. Paś baranki moje.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Paś baranki moje.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Czytanie Ewangelii niech będzie nam zbawieniem i obroną. Amen.

Lekcja 7
Czytanie Ewangelii świętej według św. Mateusza
Mt 16:13-19

Onego czasu: Przyszedł Jezus w okolice Cezarei Filipowej i pytał uczniów swoich, mówiąc: «Za kogo mają ludzie Syna Człowieczego?» A oni powiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, drudzy za Eliasza, a inni za Jeremiasza albo jednego z proroków».
Rzekł im Jezus: «A wy za kogo mię macie?» Odpowiadając Szymon Piotr rzekł: «Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego». A odpowiadając Jezus rzekł mu: «Błogosławionyś, Szymonie Bar Jona, bo ciało i krew nie objawiły tobie, jeno Ojciec mój, który jest w niebiesiech. A ja ci powiadam, że ty jesteś Opoką, a na tej Opoce zbuduje Kościół mój i bramy piekielne nie zwycięża go. I tobie dam klucze Królestwa Niebieskiego: a cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebiesiech; a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebiesiech».

Homilia świętego Leona, Papieża
Kazanie 3. na rocznicę swego wyboru, w 1. połowie
Wszystkich Apostołów zapytuje Pan, co o Nim ludzie sądzą. Dopóki powtarzają oni chwiejne przekonania ludzkiego umysłu, jednakową wszyscy dają odpowiedź. Gdy jednak padło pytanie, za kogo uczniowie Go uważają, pierwszy wyznaje Pana ów, co pierwszą piastuje godność w gronie Apostołów. Mianowicie taką daje odpowiedź: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. Na to znowu odpowiada Jezus: Błogosławionyś, Szymonie Bar Jona, bo ciało i krew nie objawiły tobie, jeno Ojciec mój, który jest w niebiesiech. Znaczenie tej odpowiedzi takie jest: Dlatego błogosławiony jesteś, że Ojciec mój ciebie oświecił; że nie dałeś się zwieść ziemskim mniemaniom, bo światło niebieskie było ci natchnieniem; że nie ciało i krew, jeno objawił Mnie tobie Ten, którego jestem Synem Jednorodzonym.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Rzekł Jezus uczniom swoim: Za kogo mają ludzie Syna Człowieczego? Odpowiadając, Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego.
* A Ja ci powiadam, że ty jesteś Opoką, a na tej Opoce zbuduję Kościół mój.
℣. Błogosławionyś, Szymonie Bar Jona, bo ciało i krew nie objawiły tobie, jeno Ojciec mój, który jest w niebiesiech.
℟. A Ja ci powiadam, że ty jesteś Opoką, a na tej Opoce zbuduję Kościół mój.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Ten, którego święto obchodzimy, niech wstawia się za nami u Pana. Amen.

Lekcja 8
A Ja tobie powiadam – mówi dalej – co się wykłada: Jak mój Ojciec objawił ci moje Bóstwo, tak i Ja daję ci poznać twoje wyniesienie: Że ty jesteś Opoką, to znaczy Jam ci wprawdzie sam jest Opoką niewzruszoną, Jam kamieniem węgielnym, który dwoje czyni jednym, Jam fundamentem poza którym nikt nie może założyć innego, ale także i ty jesteś Opoką, ponieważ moją mocą jesteś ugruntowany, aby to, co przysługuje mojej władzy, stało się również twoim udziałem. A na tej Opoce zbuduję Kościół mój i bramy piekielne nie zwyciężą go. Na tym umocnieniu – powiada – wieczną zbuduję świątynię, na potędze tej wiary wzniesie się niebosiężny gmach mego Kościoła.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Pan wybrał cię na kapłana, abyś Mu składał
* Ofiarę chwały.
℣. Składaj Bogu ofiarę pochwalną, spełnij swoje śluby wobec Najwyższego.
℟. Ofiarę chwały.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Ofiarę chwały.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech słowa Ewangelii zgładzą nasze grzechy. Amen.

Lekcja 9
Komemoracja ferii
Czytanie Ewangelii świętej według Mateusza
Mt 15:21-28

Onego czasu: Wyszedłszy stamtąd Jezus udał się w okolice Tyru i Sydonu. I oto niewiasta chananejska wyszła z owych stron, i zawołała mówiąc do Niego: «Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawidowy: córka moja ciężko przez szatana jest dręczona». A On nie odpowiedział jej ani słowa. Tedy przystąpili uczniowie Jego i prosili Go, mówiąc: «Odpraw ją, bo woła za nami». On zaś odpowiadając rzekł: «Nie jestem posłany jeno do owiec, które zginęły z domu izraelskiego». A ona przyszła i złożyła Mu pokłon mówiąc: «Panie, wspomóż mię». Który odpowiadając rzekł: «Niedobrze jest brać chleb synowski, a rzucać psom». Ona zaś odpowiedziała: «Tak jest, Panie, ale przecież i szczenięta jedzą z odrobin, które spadają ze stołu panów ich». Wtedy odpowiadając Jezus rzekł do niej: «O, niewiasto! Wielka jest wiara twoja: niechaj ci się stanie, jako chcesz». I uzdrowiona była córka jej onej godziny.

Homilia świętego Hieronima, Kapłana
Księga 2 Komentarza, do rozdz. 15. Ewangelii wg św. Mateusza
Pan zostawił oszczerczych uczonych w Piśmie i faryzeuszy i przeszedł w okolice Tyru i Sydonu, aby zatroszczyć się o ich mieszkańców. Niewiasta zaś chananejska wychodzi ze swych dawnych granic, aby przez krzyk uzyskać zdrowie dla swej córki. Zauważ, że córka kananejska zostaje uzdrowiona na miejscu piętnastym. Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawidowy. Stąd potrafi wzywać Go jako Syna Dawida, że wyszła już ze swego kraju i zmieniając miejsce i wiarę, pozostawiła za sobą błąd Tyryjczyków i Sydończyków.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

Modlitwy {z Sanktorału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.
Boże, który św. Piotrowi, Apostołowi swemu, powierzyłeś klucze Królestwa niebieskiego i udzieliłeś mu najwyższej władzy wiązania i rozwiązywania, spraw, abyśmy wstawiennictwem jego od grzechów naszych uwolnieni zostali.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.