Kiedy terapia zastępuje prawdę, apostazja przybiera maskę powrotu do zdrowia

Najnowsza , łzawa historia krążąca w „US Catholic” i jego kuzynie z NCR mówi nam, że „dawni tradycjonaliści” odnaleźli wolność w „inkluzywnej ortodoksji”. Innymi słowy: ludzie odeszli od mszy łacińskiej, dołączyli do tęczowych parafii anglikańskich, a teraz odmawiają różaniec pomiędzy marszami klimatycznymi i warsztatami dotyczącymi zaimków. Artykuł przedstawia apostazję jako terapię, prezentując Trad Recovery™ jako rodzaj Anonimowych Alkoholików dla katolików, którzy kiedyś spotkali się z szacunkiem i dyscypliną, a teraz zdecydowali, że wolą chaos i samoekspresję.

Zlikwidujmy ten przemysł wymyślonej traumy punkt po punkcie.

Wyprodukowana ofiara

Zauważ, że każda anegdota w artykule opiera się na tym samym schemacie. Ktoś wpada do kaplicy z mszą łacińską, odkrywa nabożność i katolicką moralność, a potem, jak w zegarku, pojawia się „trauma”. Różaniec nagle staje się źródłem niepokoju. Liturgia jest opisywana jako dusząca, nie dlatego, że w rzeczywistości taka jest, ale dlatego, że wymaga skupienia, nabożności i ciszy. I decydujący argument: ksiądz kiedyś potępił noszenie spodni, więc teraz cały ruch jest toksyczny.

To psychologiczny trik. Zwykły katolicki ascetyzm (pokuta, post, skromność, spowiedź) zostaje przemianowany na „znęcanie się duchowe”. Dlaczego? Ponieważ współczesny człowiek uznał, że wszelkie żądanie woli jest okrucieństwem. Powiedzenie „nie” grzechowi jest teraz równoznaczne z traumą. Męczennicy znosili lwy, tortury i ogień; dzisiejsi byli męczennicy mdleją na myśl o klęczeniu do Komunii.

Kościół spodni i zaimków

Rzekoma podróż ku uzdrowieniu prowadzi dokładnie tam, gdzie można się spodziewać: Lisa kupuje spodnie, Cecilia zmienia płeć i nagle cała ciemność znika. „Bóg traumy” znika w momencie, gdy przestają Mu być posłuszni. Mówi się nam, że to dowodzi ich powrotu do zdrowia; w rzeczywistości dowodzi to, że przekształcili religię w zwierciadło epoki.

Jeśli potrafisz wymyślić Chrystusa, który błogosławi śluby osób tej samej płci i różańce podczas czuwań drag queen, oczywiście poczujesz się „lżejszy”. Faryzeusz z Ewangelii Łukasza 18 również czuł się lżejszy, dziękując Bogu, że nie był jak ci osądzający tradycjonaliści. Ale ciężar prawdy nie jest po to, by go odrzucać. „Lekkie jarzmo” Chrystusa nie oznacza „braku krzyża”.

Fikcja Ex-Trad

W artykule w dużej mierze opiera się na trzech karykaturach:

1. Katherine – dziecko rzekomo z bliznami, bo matka powiedziała jej, że piekło istnieje. Wiadomość z ostatniej chwili: piekło istnieje. Każdy święty, każdy katechizm, każde objawienie nas przed nim ostrzegało. Odsłanianie dzieci przed wiecznymi prawdami w imię terapii to prawdziwe nadużycie.
2. Gary Campbell – zlaicyzowany były ksiądz Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X, znany jako „sygnalista z wewnątrz”. Mamy traktować poważnie jego twierdzenie, że tradycyjni biskupi wierzą w hierarchie rasowe i żydowskie spiski. Nieważne, że to papuga każdej wyświechtanej karykatury, której NCR używa od lat 70.
3. Cecilia – neuroatypowe dziecko, które przeszło drogę od katechizacji, przez serwery Discord, po próby samobójcze, by wreszcie odnaleźć spokój jako transpłciowa kobieta w anglokatolicyzmie. W jakim uniwersum jest to opowieść o tradycjonalizmie? To opowieść o nowoczesności pożerającej duszę, z tradycjonalistami przedstawionymi jako złoczyńcy, ponieważ przypominali jej o istnieniu grzechu.

Nie są to studia przypadków „toksycznej religii”, lecz kruchości w świecie, który karze za wytrwałość i kanonizuje bycie ofiarą.

Trad Recovery™ jako detoks ideologiczny

Organizacja stanowiąca serce tego dzieła, Trad Recovery, to program detoksykacji ideologicznej. Jej celem jest nauczenie byłych praktykujących tradycję reinterpretacji swojego sumienia jako traumy i postrzegania posłuszeństwa prawu Bożemu jako manipulacji. Korzyści są oczywiste: stają się uległymi członkami establishmentu Novus Ordo, wdzięcznymi za resztki banalnej liturgii i filmy z biskupem Barronem.

To ta sama taktyka, którą stosowali deprogramiści sekt w latach 70. Przekonują ludzi, że ich dawne oddanie było „praniem mózgu”, a następnie reedukują ich, by stali się częścią głównego nurtu. Jedyna różnica polega na tym, że tutaj sekta nazywa się Tradycją Katolicką, a deprogramowanie jest sponsorowane przez Kościół Katolicki w USA.

Trauma czy przekonanie?

Za całym tym melodramatem kryje się jeden niezbity fakt: tradycjonalizm przeraża tych ludzi nie dlatego, że jest fałszywy, ale dlatego, że jest prawdziwy. Nic nie przeraża współczesnego sumienia bardziej niż stwierdzenie: „Bóg żąda twojego nawrócenia”. Łatwiej jest krzyczeć „nadużycie”, niż przyznać, że po prostu nie chce się być posłusznym.

Artykuł to potwierdza. Mówi, że parafie tradycyjne rosną, pełne młodych konwertytów, podczas gdy Trad Recovery przyciąga kilkuset dezerterów po dwudziestce, którzy spędzają noce na forach internetowych, wymieniając się żargonem terapeutycznym. Przyszłość nie należy do nich.

Wnioski: Fałszywa ewangelia terapii

To, co ten artykuł naprawdę ujawnia, to religia naszych czasów: nie katolicyzm, lecz terapia. Cierpienie nie jest już odkupieniem, lecz patologią, spowiedź nie jest już oczyszczeniem, lecz traumą. Krzyż zostaje zastąpiony łożem, a rozgrzeszenie – „uprawomocnieniem”.

Ale Chrystus nie przyszedł, by nas usprawiedliwić. Przyszedł, by nas zbawić: od naszych grzechów, od naszego tchórzostwa, od naszych wymówek. Rewolucja Soboru Watykańskiego II oferuje religię, w której nikt nie grzeszy i nikt nie cierpi. Tradycyjny katolicyzm oferuje prawdziwą religię: gdzie grzech jest realny, cierpienie ma sens, a łaska jest jedynym lekarstwem.

Ci, którzy wybierają terapię zamiast prawdy, mogą na razie czuć się lżej. Ale ciężar osądu pozostaje, niezależnie od tego, czy przyznają się do tego, czy nie.

Chcesz czytać wszystko?

Wykup abonament.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki