Kategoria: 01. Święta w styczniu

W styczniu 2021 trudno mówić o boskim pochodzeniu papiestwa jako o ostatecznym zabezpieczeniu prawdziwości i prawowierności Kościoła, skoro antypapież Bergoglio głosi herezje, a prawdziwy papież Benedykt milczy, więc popiera. Trzeba jednak założyć, że nie po to Chrystu swoją Krew przelał i prymat ustanowił, żeby długo na ten stan rzeczy pozwalał. Wiemy też do czego służyli papieże Renesansu. Do tego, byśmy dzisiaj rzec mogli: “Przynajmniej byli prawomyślni”.

św. Antoni Pustelnik tak skutecznie podczas swojego 105 letniego życia zwalczał demony, że samo wezwanie jego imienia pomagału opętanym. Ale do takich zasług dochodzi się po wieloletnich i ciężkich bojach.

św. Marceli papież sprzątał odchody po zwierzętach w cyrku, przez co jego autorytet ani osobisty ani papieski nie ucierpiał. I każdy papież tamtych czasów przygotowany był na śmierć i męczeństwo.

św. Paweł Pustelnik przypuszczalnie marzył także o tym, by wymienić poglądy na temat życia duchownego z kimś innym, co w odosobnieniu jaskimi było trudne. Ale dokładnie pod koniec życia zesłał mu Pan Bóg św. Antoniego, który nie dość, że z nim porozmawiał, to jeszcze go pochoda. Wniosek dla nas wszystkich: Opatrzność czuwa.

Św. Hilary z Poitiers jest jednym z pierwszych Ojców Kościoła Zachodu i nauczycielem św. Marcina z Tours. Życie spędził na walce z arianizmem, a swoje najlepsze dzieła dogmatyczne napisał na wygnaniu.

Św. Arkadiusz mógł się ukrywać, a dobrowolnie zgłosił się na męczeństwo, by nie cierpiał za niego niewinny. Odcinano mu członek po członku, więc męczeństwo miał ciężkie.

Święci rozpoznają świętych, a pustelnicy pustelników, bo rzeczywiście działa w nich ten sam Duch Św.

św. Wilhelm z Bourges, zwany też Wilhelmem z Donjeon szukał ukrycia, a skończył na wyżynach arcybiskupstwa.

św. Seweryn przybył z Bliskiego Wschodu, by nawrócić Austrię i nawracać do pokuty podczas wędrówki ludów, gdzie jeden bicz Boży następował po drugim. Jedni posłuchali go, inni nie.

św. Lucjan z Antiochii został ścięty tuż przed edyktem Mediolańskim, a przebywał w więzieniu lat 9. On i podobni jemu wysłużyli wolność dla innych.

Epifania to nie tylko święto pokłonu pogaństwa przed Chrystusem, ale również astrologii i magii.

Św. Szymon Stylita ukazuje nam, że Pan Bóg ma zupełnie inne zapatrywania na świętość od ludzi. Gdyż święty był samotnikiem, był ekstrawagancki, widowiskowy, szkodził zdecydowanie swemu zdrowiu i nie miał żadnego przełożonego nad sobą. Gdyby nie wydalono go z klasztoru, nigdy nie doszedłby do tych realnych i metaforycznych wyżyn słupnictwa. I tak wszystko czemuś służy.

A jak wyglądała codzienność pustelników? Głód, brud, zimno, niewygoda, pokusy powrotu do świata oraz przekonanie, że zmarnowało się życie i nie osiągnęło się nic pod względem duchowym i światowym. Do tego ataki złego ducha, widma, halucynacje i tym podobne. A św. Makary wytrwał i doczekał się też pociech, oczywiście duchowych.

W sumie nie zdajemy sobie sprawy z tego, że nawet nasze narządy rodne zostały uświęcone. Męskie przez Obrzezanie Chrystusa, żeńskie przez poczęcie, ciążę i narodziny NMP. I to, co za sprawą grzechu pierworodnego jest do dziś przyczyną nieszczęścia i zamętu w ten sposób zostało niejako odkupione. Gdyż niestety siedzibą konkupiscencji są właśnie te organy ciała.