Jakże to wzruszające, że św. Roman na łożu śmierci pomyślał o pożytku bliźnich. Przewidując, że po śmierci u jego grobu dziać się będą cuda kazał pochować się poza klasztorem, tak by kobiety, którym do klasztoru męskiego wchodzić nie wolno, też coś z tego miały.
św. Leander z Sewilli, rodzony brat św. Izydor z Sewilli – Ojca Kościoła – zaczął swoje życie pod panowaniem ariańskim, a zakończył pod katolickim. Ileż wytrwałości i wysiłku musiał włożyć w to, by dożyć Synodu z Toledo. Jemu się udało, to może i my dotrwamy do katolickich czasów.
(Żył około roku Pańskiego 300). Gdy w Komanie, w Azyi Mniejszej, miano przystąpić do oboru nowego Biskupa, udano się z prośbą do świętego Grzegorza cudotwórcy, Biskupa w Nowej Cezarei, aby im odpowiedniego męża naznaczył. Grzegorz święty przybył osobiście do Komany, ale został niemile dotkniętym, słysząc, że mieszkańcy chcą mieć Biskupem osobę bogatą i wysokiego pochodzenia; przedstawili mu też kilku takich mężów, nie będąc sami z sobą zgodni, którego z nich obrać. Gdy im powiedział, że nie powinni zważać na zewnętrzne
Św. Maciej trafił niby “przypadkiem” do grona Apostołów. A tymczasem przypadków nie ma i wszystko było w planach Bożych przewidziane. Zdrada Judasza, przemyślenia pozostałych Apostołów, rzucenie losów i wygrana.
Sylwetka św. Piotra Damianiego na tle naszych czasów.
Jeśli ktoś chciałby uskarżać się na swoje ciężkie życie, winien przedtem przeczytać życiorys św. Piotra Damianiego. Odtrącony przez własną matkę i skazany na śmierć głodową, maltretowany przez brata. Następnie wstąpił do zakonu pełnego sodomitów, gdyż inaczej nie napisałby swego słynnego dzieła “Liber Gomorrhianus”. Obarczony godnością kościelną w okresie konkubinatu kleru (nikolaityzmu) i symonii (świętokupstwa), dwóch antypapieży, zamieszek i buntów politycznych oraz rywalizacji cesarza Henryka IV. z papiestwem. I mimo to został świętym i Doktorem Kościoła, chociaż złożył urzędy i opuścił Rzym, bo nie był w stanie znieść niemoralności tamtejszego kleru. I któż może być lepszym patronem naszych czasów, jak ten, kto tego wszystkiego na samym sobie doświadczył? Nic nowego pod słońcem.
św. Małgorzata z Kortony była z zawodu konkubiną lub jak to się dziś mawia sex worker. Nie wiadomo, na ile jej związek z bogatym kupcem był miłością, a na ile interesem. św. Małgorzata cierpiała na dwie pokusy charakterystyczne dla ciężkich grzeszników: 1. Nie ma dla nich przebaczenia i wszystko na nic, 2. Już dość pokutowali, trzeba pożyć. Jedno i drugie pochodzi od złego ducha, jedno i drugie prowadzi do rozpaczy.
Księgi, których nie chciał wydać św. Feliks biskup, to księgi liturgiczne – nośniki świętości.
Zawziętość Saprycjusza doprowadziła do męczeństwa Nicefora. Na męczeństwo bowiem też trzeba sobie zasłużyć.
W św. Konradzie łaska zaczęła działać jak utracił cały majątek. No proszę!
św. Szymon Biskup Jerozolimy był krewnym Chrystusa oraz świadkiem prześladowań chrześcijan przez Żydów.
św. Flawian znany jest głównie z listu dogmatycznego św. Leona Wielkiego Ad Flavianum. O tym, że był również męczennikiem wie niewielu. Wiatry dynastyczne i polityczne były w Bizancjum tak zmienne i porywiste, że lepiej było trwać przy swoim.
św. Juliana przez swoje męstwo wysłużyła sobie łaskę rozeznania złych duchów. Złego ducha poznała po tym, że namawiał ją do czegoś sprzecznego z jej uprzednim wyborem, więc logika dwuwartościowa też pomaga.
św. Efrem jest jedynym syryjskim Ojcem Kościoła i do tego poetą. Posługiwał podczas zarazy, a umarł we własnym łóżku.
Cesarz Klaudius II postąpił wobec św. Walentego jak Piłat wobec Chrystusa. Skazał go, choć pragnął to uwolnić, by nie utracić władzy.
Męczeństwo św. Klemensa z Ancyry trwało aż 28 lat, bo przenoszony był na nowe miejsce i męczono na nowo. Nie zniechęciło to ani jego samego, ani jego katów, którzy byli przekonani, że można go jednak zabić. Pomiędzy kolejnymi męczeństwa święty regenerował się i był gotów na nowe.
Ten sam Bóg, który natchnął św. Eulalię do dobrowolnego szukania męczeństwa pozwolił jej znieść męki, wsławić się cudami i spowodować nawrócenia niewiernych.
Rozważania na temat święta objawień w Lourdes na tle naszych czasów.
Założyciele Zakonu Serwitów długo nie chcieli żadnych nowych członków przyjmować aż Bóg poprzez cud i sen biskupa sam im to nakazał. Musieli sami dojrzeć, tak by dla innych stać się ubogaceniem i nie dać ściągnąć się w dół przez nowych przybyszów.
Św. Scholastyka chciała przynajmniej przed śmiercią do syta “nagadać się” z bratem o sprawach duchowych. Św. Benedykt nie chciał, a Bóg jej wysłuchał.
Prześladowanie chrześcijan, w którym męczeństwo poniosła św. Apolonia zapoczątkował czarnoksiężnik, który przeczuwał w chrześcijaństwie skuteczną religię i konkurencję dla własnego fachu, bo tam, gdzie chrześcijanie byli, tam demony uciekały i w czarach nie pomagały. św. Apolonia, choć w podeszłym wieku, dała sobie wyrwać wszystkie zęby i dobrowolnie rzuciła się na stos.
św. Jan z Maty i św. Feliks de Valois poznali się przez wizję, a papież Innocenty III miał sen, dzięki któremu zatwierdził ten zakon. Dlaczego? Ponieważ jeńcy chrześcijańscy narażeni byli przede wszystkim na zaparcie się wiary i potępienie wieczne, dlatego trzeba było ich wykupić. Bo pieniądz do muzułmanów przemawiał. Wydaje się, że samo istnienie tego zakonu polepszyło dolę jeńców, bo muzułmanie traktowali ich lepiej, jako chodliwy towar. Po co zabić, jak można zarobić? Pan Bóg niekiedy wspiera handel.
Św. Romualdowi przez pięć lat szatan nie dawał spać leżąc mu na nogach, a okoliczna ludność, bojąc się, że ją opuści, zamierzała go zabić, by przynajmniej mieć jego zwłoki i relikwie. To znaczy właśnie lubić kogoś do przesady.
Męczeństwo św. Doroty ukazuje co należy rozumieć przez “zasługi świętych i męczenników”. Właśnie takie znoszenie tortur, dzięki którym my korzystamy z łatwych odpustów. Ktoś musiał na nas “zarobić”, byśmy mieli łatwiej i wygodniej.
You cannot copy content of this page
Polski 
English
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.