Kategoria: 07. Święta w lipcu

Św. Julita nawalczyła się przed sądem, ale nie wyrzekła się zbawienia, by sprawę wygrać.

Św. Marcie można zarzucać wiele, ale kwietystką z pewnością nie była. Od rana do wieczora pracowała, także nad własnym zbawieniem. Jest patronką zakonów czynnych, jak Maria kontemplacyjnych. Ale jedni muszą pracować, by inni mogli kontemplować, a również kontemplujący muszą pracować, bo na tym świecie stałej kontemplacji nie ma.

Św. Pantaleon dokonał cudu mocą imienia Jezusa będąc jeszcze poganinem, więc Pan Bóg czyni cuda, gdzie chce dla wyższego dobra.

Chociaż Matka Boska „zwykłą dziewczyną z Nazaretu” nie była, to miała ona zwykłych rodziców, którzy, w przeciwieństwie od niej, nie byli zachowani od grzechu pierworodnego. Jak układały im się relacje? Tego nie wiemy, ale możemy założyć, że Maryja, w przeciwieństwie do licznych innych kobiet, nie miała tendencji do winienia własnej matki za wszystko. Naśladujmy ją przynajmniej w tym.

Św. Jakub w drodze na stracenie nawrócił i ochrzcił swojego prześladowcę, więc nigdy nie jest za późno i to dla żadnej ze stron.

Dlaczego to akurat ojcowie poganie tak bardzo pastwili się nad swoim córkami – chrześcijankami? Bo odrzucały ich autorytet, religię i wpływy. Była to forma ostatecznego buntu i samostanowienia. Ale Urban nabrał podejrzenia, gdy jego dwunastoletnia córka okazywała współczucie, nie okrucieństwo, chociaż to jego krew.

Św. Maria Magdalena jest nadzieją dla wszystkich przeszłych, obecnych i przyszłych prostytutek i kobiet złego prowadzenia się.

Św. Małgorzata Antiocheńska pokonała smoka i jest patronką od ciężkich porodów i bólów porodowych. Warto sobie to zapamiętać i wpisać ją do kajecika.

W życiu św. Wincentego a Paulo widać wyraźnie, jak bardzo to, co wysokie styka się z tym, co niskie i jakiego uniżenia trzeba, by potem być przez Boga wywyższonym. Św. Wincenty nie wybrał sobie niewolnictwa, ale empatia, która wówczas w nim powstała, pozoliła mu zrozumieć sytuację galerników, potem arystokracji, potem królewskiego dworu. Wszędzie zamknięcie, wszędzie przymus.

Św. Fryderyk, podobnie jak św. Jan Chrzciciel i św. Jan Chryzostom, padł ofiarą zemsty kobiety. Cesarzowa Judyta nie chciała usunąć się do klasztoru i kazała do zamordować. Odmawiał właśnie modły dziękczynne po odprawionej Mszy, więc był na śmierć gotowy.