Wrogowie wiary traktują ją najpoważniej. Herod wierzył w mesjaństwo Chrystusa i kazał go zamordować, podobnie jak później Ananiasz i Kajfasz. Wierni czasem nie są równie konsekwentni.
Św. Jan Apostoł nakazywał miłować wszystkich, ale nie chciał przebywać w jednej łaźni z heretykiem-gnostykiem Ceryntem. Miłość bowiem musi być oparta na prawdzie.
Męczeństwo św. Szczepana wyrywa z rodzinnej sielskości Świąt i ukazuje o co w chrześcijaństwie chodzi: o świadectwo aż do przelewu krwi. Tak było na początku, tak będzie zawsze.
Od Wcielenia się Boga nastąpiła nowa epoka i nowa rachuba czasu. To, co duchowe i transcendentne stało się cielesne i immanentne. A cielesna Obecność Chrystusa trwa w Najświętszym Sakramencie, gdyż podczas każdego Przeistoczenie dokonuje się cud Wcielenia.
W przeddzień narodzin Drugiego Adama – Chrystusa Kościół obchodzi święto Adama i Ewy – Pierwszych Rodziców. Im zawdzięczamy wszystko z grzechem pierworodnym włącznie, który przechodzi na nas w momencie poczęcia. Wszyscy rodzimy się zatem „na minusie”, nie na plusie, a całe życia i współpraca z łaską polega na tym, by ten minus wyrównać.
św. Serwulus żebrak utrzymywał z jałmużn matkę i wielu obcych pielgrzymów. Doszedł do znajomości Pism i umarł jako święty. Więc każdy stan i położenie jest dobre, jak człowiek potrafi to na dobre obrócić.
Im lepsza była św. Anastazja dla swojego męża, tym bardziej jej nienawidził. A Dioklecjan, „który miłował pieniądze więcej, aniżeli bogów” skazał ją na męczeństwo, by przejąć jej majątek. Powodem pierwszej i drugiej nienawiści była zawiść. W pierwszym wypadku o dobro duchowe, a w drugim o dobro materialne.
Liturgia mówi, że niewiara św. Tomasza doprowadziła do wiary wielu, gdyż to na skutek jego powątpiewania Chrystus ukazał się ponownie. I czasem późniejsi święci mają przedtem największe pokusy co do wiary.
Św. Wiktoria i Anatolia porzuciły narzeczonych dla Chrystusa – Oblubieńca, za do poniosły srogie mężczeństwo. I dlaczego je Oblubieniec tak wymęczył? By wynagrodzić im w przyszłym życiu. Tak to jest.
Św. Tymoteusz i Maura byli małżeństwem, które po okrutnych torturach zostało ukrzyżowane obok siebie. Żona chciała nawrócić męża na światowość, a on nawrócił ją do męczeństwa. Wzruszające.
Św. Winibald wyruszył z Włoch do Anglii, a osiadł w Bawarii zostając mnichem i opatem Heidenheim. Prawdziwie europejskie i katolickie życie.
Św. Pelagia była prostytutka i późniejsza pustelnicy zawdzięcza być może swoje nawrócenie modlitwie pustelnika, który spojrzał na nią inaczej niż inni. Stwierdził, że jest pełną profesjonalistką, która w przeciwieństwie do niego zdobi staranniej swoje ciało niż on swoją duszę. I tak pustelnik widząc grzech cudzy zaczął myśleć o swoim grzechu.
Św. Adela cesarzowa miała życiorys, którym można by obdarzyć kilka telenoweli i seriali przygodowych. Więzienie, śmierć męża, nienawiść dzieci, wyniesienia i upadki oraz audiencja u papieża, który słynął z nieobyczajności. I nie dlatego została świętą, ale pomimo tego. A nam źle i ciężko!
Św. Krystyna była niewolnicą i służącą a dzięki wytrwałości w spełnianiu obowiązków stanu pozyskała łaskę uzdrawiania chorych dzieci.
Św. Maria Franciszka otrzymała więcej ran w swoim życiu niż tylko pięć, a za ojca, który ją katował przyjęła nawet kary czyśćcowe. Bohaterskie.
Męczeństwo św. Łucji dowiodło, że przez czystych i niepokalanych przemawia Duch Św. Przez innych niestety nie.
Św. Otylia odzyskała wzrok i wypiękniała przez chrzest. Dlaczego? Bo ślepotę i brzydotę wywołują demony, które po chrzcie tracą swoje prawa.
Św. Leokadia była męczenniczką, gdyż umarła z odniesionych ran. Św. Ildefons, biskup Toledo, poświadcza cud, w którym święta na krótka ożyła i przemawiała. Widać tak było, bo to zdarzenie niecodzienne i zdecydowanie nadprzyrodzone.
Czy przeniesienie Domku Loretańskiego przez aniołów jest teologicznie możliwe? Jest, ponieważ aniołowie mają wpływ na ruch przestrzenny i przedmioty poruszać i przenosić potrafią. Nie tylko te upadłe, ale także te dobre. Skoro przeniosły ciało św. Katarzyny Aleksandryjskiej, to Domek Loretański też mogły. Oczywiście, że to cud, ale czy nie było rzeczą stosowną, by Pan Bóg zachował miejsce Wcielenia od pohańbienia przez niewiernych? Jak najbardziej. Piszący te słowa czytał gdzieś „racjonalistyczne” wydarzenie, że to nie aniołowie, a rodzina kupiecka o nazwisku Angeli, nie w powietrzu, ale na statku, nie cudownie, ale naturalnie Domek Loretański przenieśli. Kłania się Radio Erewań. Ale znając kupiecką mentalność, szczególnie południowo-bliskowschodnią tłumaczenie to wydaje się absurdalne, bo który kupiec będzie cudzy dom na statek ładować, fracht płacić i za darmo na wybrzeżu wystawić. Więc przeniesienie przez aniołów jest nie tylko bardziej teologiczne, ale i logiczne.
Dobro pochodzi z zewnątrz. Chrystus zstąpił na świat z łona Ojca, pierwszy apostoł Niemiec – św. Bonifacy był Irlandczykiem, drugi – św. Piotr Kanizjusz Holendrem, a apostołem był św. Wojciech – Czech.
Divinum Officium – Sancta Missa INTROITUS Is 61:10 Gaudens gaudébo in Dómino, et exsultábit ánima mea in Deo meo: quia índuit me vestiméntis salútis: et
Przymuszenie cesarza Teodozjusza do pokuty publicznej przez św. Ambrożego ukazywane jest często jak wyższość władzy duchownej nad władzą świecką. I tak jest rzeczywiście, ale cesarz dlatego ukorzył się przed Bogiem, Kościołem i św. Ambrożym, ponieważ to właśnie biskup Mediolanu był jedynym, który cesarzowi nie schlebiał i pozostał surowy ryzykując własne życie. I tak wszyscy uczymy się, że na autorytet moralny trzeba sobie zasłużyć.
Prawdziwy św. Mikołaj nie jest Santa Claus, gdyż za podarkami tego pierwszego kryje się historia dla dorosłych. Dzieciom należy mówić prawdę, mimo wszystko.
św. Mikołaj był tak empatyczny, że ufundował trzy posagi, by przy panny nie zostały sprzedane do domu publicznego przez ich własnego ojca. Nie myślał ojca nawracać, a finansowo zaradził potrzebie.
You cannot copy content of this page
Polski 
English
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.