Św. Sylwester wyprowadził Kościół z podziemia i sterował nim podczas sporów ariańskich i innych herezji, przy chwiejnym Konstantynie i jego następcach. Najwyraźniej nie uważał, że po przyjęciu chrztu przez cesarza wszystko będzie dobrze i wystarczy poczekać na „triumf Niepokalanego Serca”. Życie minęło mu na walce i dyplomacji.
Św. Zygmunt został świętym, chociaż za radą swojej drugiej żony kazał zamordować własnego syna. Klęski, które potem na niego spadły były karą za tą zbrodnię, podobnie jak pokuta i męczeństwo. Dziwne życie niektórzy mają.
Rozważania o dobrym pasterzu na tle święta św. Tomasza Becketta.
Św. Tomasz Becket należy do grona poświątecznych męczenników. I znowu leje się krew, a mózg bryzga na posadzkę. A czy nie dałoby się tak inaczej? Ciepło-rodzinnie, przynajmniej po Świętach? Nie, bo chrześcijaństwo to nie sentymentalizm i „nastrój”.
Wrogowie wiary traktują ją najpoważniej. Herod wierzył w mesjaństwo Chrystusa i kazał go zamordować, podobnie jak później Ananiasz i Kajfasz. Wierni czasem nie są równie konsekwentni.
Św. Jan Apostoł nakazywał miłować wszystkich, ale nie chciał przebywać w jednej łaźni z heretykiem-gnostykiem Ceryntem. Miłość bowiem musi być oparta na prawdzie.
Męczeństwo św. Szczepana wyrywa z rodzinnej sielskości Świąt …
Od Wcielenia się Boga nastąpiła nowa epoka i nowa rachuba czasu. To, co duchowe i transcendentne stało się cielesne i immanentne. A cielesna Obecność Chrystusa trwa w Najświętszym Sakramencie, gdyż podczas każdego Przeistoczenie dokonuje się cud Wcielenia.
W przeddzień narodzin Drugiego Adama – Chrystusa Kościół obchodzi święto Adama i Ewy – Pierwszych Rodziców. Im zawdzięczamy wszystko z grzechem pierworodnym włącznie, który przechodzi na nas w momencie poczęcia. Wszyscy rodzimy się zatem „na minusie”, nie na plusie, a całe życia i współpraca z łaską polega na tym, by ten minus wyrównać.
św. Serwulus żebrak utrzymywał z jałmużn matkę i wielu obcych pielgrzymów.
Im lepsza była św. Anastazja dla swojego męża, tym bardziej jej nienawidził. A Dioklecjan, „który miłował pieniądze więcej, aniżeli bogów” skazał ją na męczeństwo, by przejąć jej majątek. Powodem pierwszej i drugiej nienawiści była zawiść. W pierwszym wypadku o dobro duchowe, a w drugim o dobro materialne.
Liturgia mówi, że niewiara św. Tomasza doprowadziła do wiary wielu, gdyż to na skutek jego powątpiewania Chrystus ukazał się ponownie.
Św. Wiktoria i Anatolia porzuciły narzeczonych dla Chrystusa – Oblubieńca, za do poniosły srogie mężczeństwo.
Św. Tymoteusz i Maura byli małżeństwem, które po okrutnych torturach zostało ukrzyżowane obok siebie.
Św. Winibald wyruszył z Włoch do Anglii, a osiadł w Bawarii zostając mnichem i opatem Heidenheim. Prawdziwie europejskie i katolickie życie.
Św. Pelagia była prostytutka i późniejsza pustelnicy zawdzięcza być może swoje nawrócenie modlitwie pustelnika, który spojrzał na nią inaczej niż inni. Stwierdził, że jest pełną profesjonalistką, która w przeciwieństwie do niego zdobi staranniej swoje ciało niż on swoją duszę. I tak pustelnik widząc grzech cudzy zaczął myśleć o swoim grzechu.
Brewiarzowe czytanie na święto św. Euzebiusza.
Św. Adela cesarzowa miała życiorys, którym można by obdarzyć kilka telenoweli i seriali przygodowych. Więzienie, śmierć męża, nienawiść dzieci, wyniesienia i upadki oraz audiencja u papieża, który słynął z nieobyczajności. I nie dlatego została świętą, ale pomimo tego. A nam źle i ciężko!
Św. Krystyna była niewolnicą i służącą a dzięki wytrwałości w spełnianiu obowiązków stanu pozyskała łaskę uzdrawiania chorych dzieci.
Św. Maria Franciszka otrzymała więcej ran w swoim życiu niż tylko pięć, a za ojca, który ją katował przyjęła nawet kary czyśćcowe. Bohaterskie.
O Sądzie Ostatecznym, celibacie, św. Łucji i eschatologii Ratzingera.
Męczeństwo św. Łucji dowiodło, że przez czystych i niepokalanych przemawia Duch Św. Przez innych niestety nie.
Św. Otylia odzyskała wzrok i wypiękniała przez chrzest. Dlaczego? Bo ślepotę i brzydotę wywołują demony, które po chrzcie tracą swoje prawa.
Św. Leokadia była prawdziwą męczenniczką, gdyż umarła z odniesionych ran. Św. Ildefons, biskup Toledo, poświadcza cud, w którym święta na krótka ożyła i przemawiała.
You cannot copy content of this page
Polski 
English
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.