Kategoria: Rok liturgiczny

Św. Gerard przygotowywał się do misji przez pustelnictwo, co czyniło wielu świętych ze św. Benedyktem na czele przenosząc tak wewnętrzną walkę duchową na zewnątrz. Być może przypuszczał, że na urzędzie biskupim czasu na modlitwę będzie miał mniej, tak iż zbierał niejako modlitewne zapasy, jak zwierzęta zbierają tłuszcz na zimę. Zakończyło się to męczeństwem, na które Gerard był od dawna gotowy. (Żył około roku Pańskiego 1046). Około roku 1003 szło kilku pielgrzymów przez kraj Węgierski do Ziemi świętej nawiedzić Grób Pana

W sumie to ciekawe, że zepsute czasy Renesansu w przededniu reformacji wydały akurat w Polsce dwóch święty: Władysława z Gielniowa (zm. 1505) i Kazimierza Królewicza (zm. 1484). Więc stan Kościoła nie był aż tak opłakany, skoro występowali w nim święci, zatem inaczej niż po 1962 roku. (Żył około roku Pańskiego 1505). Błogosławiony Władysław był rodem z Gielniowa, małego miasteczka dyecezyi Gnieźnieńskiej. Przyszedł na świat roku Pańskiego 1440, z rodziców stanu mieszczańskiego, którzy sami pobożni i jego od dzieciństwa w bojaźni

Jak wiadomo krew św. Januarego upłynnia się co prawie co roku, a jeśli tego nie czyni, wtedy zwykle następują różne katastrofy. Jakże wierny jest Bóg, że do dziś posługuje się tym świętym. (Żył około roku Pańskiego 305). Kościół główny w Neapolu obchodzi w tym dniu uroczystą oktawę, na którą zbiera się z blizka i z daleka wielkie mnóstwo ludu. Uroczystość ta jest wyrazem czci i wdzięczności dla Patrona miasta, świętego Januaryusza, którego relikwie wystawiono w dwóch kaplicach. W jednej z

(Żył około roku Pańskiego 1555). Urodził się w roku 1488 we wiosce hiszpańskiej, dokąd rodzice jego, majętni i poczciwi mieszczanie, mieszkając przedtem w Wilanowie, przed zarazą się schronili. Ponieważ wychował się w Wilanowie, nadano mu przydomek Tomasza z Wilanowa. Ojciec jego, młynarz, zmieloną w czwartek mąkę rozdawał nazajutrz między ubóstwo, a co dzień kosz chleba.  Nie mniejszą szczodrobliwością odznaczał się też syn Tomasz. Pościł aż do obiadu, a śniadame dawał współuczniom, którzy rano nic nie jedli. Ze szkoły wracał często