Kategoria: Poulain – O kwietyzmie

Im dalej będziesz postępował w drodze do doskonałości, tym wyraźniej będziesz widział prawdziwy obraz samego siebie, swoją grzeszność oraz niezmierzoną miłość, jaką ma Bóg do ciebie. Co na to odpowiesz? Jak szczerze kochasz Boga to zaczniesz Mu służyć z jeszcze większą gorliwością i wdzięcznością, a za swoje grzechy będziesz pokutował. Prawdziwa pobożność jest zaprzeczeniem kwietystycznych błędów.

Jak Bóg chce kogoś pokarać to odbiera mu rozum. Czytając te sprzeczne wewnętrznie twierdzenia, można śmiało założyć, że rozumu bardzo brakowało twórcą tych wypowiedzi.

Istnieje dość wyraźna granica między prostotą, a lenistwem i głupotą. I tak Modlitwę Pańską, której nas nauczył Pan Jezus jako doskonałą i którą powinniśmy się zwracać do Boga, kwietyści uznali za zgorszenie i zredukowali ją do „Bądź wola Twoja”.

W jaki sposób proponują dojść do Boga kwietyści? W taki sam jak buddyści do wiecznej pustki, należy o niczym nie myśleć, do niczego nie dążyć i nic nie działać. A tymczasem to co nas łączy z bytami wyższymi to wola i rozum. Dlatego nie zniżajmy się do poziomu bezrozumnych zwierząt, tylko wierzmy i używajmy rozumu, żeby odnaleźć Boga i drogę którą dojdziemy do zbawienia.

Patrząc po wypowiedziach kwietystów w człowieku rodzi się pytanie „skoro nic nie robienie jest cnotom i znakiem poddania woli Bożej to dlaczego oni coś robią szerząc swoją naukę?” Nie ma prawa wyłącznego środka, nie ma logiki w ich rozumowaniu. Są tylko wygodne furtki i lenistwo.

Kwietyści propagowali bardzo szybkie dojście do doskonałości. Wystarczyło, że kilka prostych rzeczy się wprowadzi i automatycznie będzie się wypełniało Wolę Bożą. Tyle, że to tylko iluzja. Trzeba działać i się potrudzić, całe życie.

Łatwo wprowadzić w błąd, mówiąc powszechnie znane słowo, lecz z nowym, nierzadko kompletnie innym znaczeniem. Bardzo zgubne jest również interpretowanie wyrażeń w sprzeczny z pierwotnym sensem sposób.

Co łączy buddyzm i kwietyzm? Podobne praktyki i rozumienie czym jest doskonałość. A co je różni? Powód, dla którego podejmują się określonych praktyk.

Według kwietystów droga do pobożności i zjednoczenia z Bogiem polega na porzuceniu modlitw ustnych, czasami zewnętrznych praktyk, a skupić się tylko na „kontemplacji”, czyli czekaniu i nic nie robieniu

Kwietyzm ze swoją zasadą „czekania na łaskę do wykonania każdego czynu” pokazuje jasno, że z nauką chrześcijańską nie ma nic wspólnego.

„Co sprawia, że błąd jest tak często wiarygodny? Ilość prawdy jaką zawiera w proporcji do nieprawdy.”

Bóg wymaga od nas działania, nie zrobi za nas wszystkiego, tylko nam pomoże wytrwać i dojść do celu. Warto to zrozumieć, bo błąd, polegający na wierze, że absolutnie nic nie trzeba robić, a Bóg niczym dżin z lampy wszystko zrobi za nas jest bardzo stary i bardzo szkodliwy. Bez pracy nad sobą i bez dokształcania się będziemy głupsi, gorsi, zmarnujemy sobie życie i jeśli będziemy mogli być czegoś pewni to tylko tego, że nic dobrego się nie wydarzy. Używajmy rozumu i róbmy swoje, ponieważ bezczynność jest początkiem końca.