Kategoria: 09. Święta we wrześniu

Maria znaczy po łacinie “morza”, ponieważ imię Maryi jest tak głębokie, że zawiera wszystko.

Św. Gwidon najpierw był kościelnym, a następnie niejako zawodowym pielgrzymem. Żadnej stałości, żadnej pewności, żadnej wygody. Bywa i tak.

Doprawdy trudno wyobrazić sobie, co by było, gdyby rządzili nami święci, jak cesarzowa Pulcharia. Ale święci muszą podzielić los Chrystusa oczernienie, wygnanie i cierpienie. Do tego nie każdy jest zdolny, a w polityce to już w ogóle.

Ślub oddania poczętego w przyszłości dziecka na służbę Bożą rzeczywiście często skutkuje powołaniem. Więc trzeba pamiętać, co się ślubowało i potem się nie dziwić.

A czy św. Korbinian po 14 letnim pustelnictwie miał “odpowiednie przygotowanie psychologiczno-pastoralne”, by działać na kilku królewskich dworach oraz na terenach dzisiejszych Niemiec, we Francji, w Szwajcarii, w Austrii i we Włoszech? Nie miał, ale Pan Bóg już wie, kogo do czego powołuje, więc zdajmy się na niego.

NMP jest najlepszym przykładem na to, że jednostka w historii coś znaczy, a zwłaszcza w historii zbawienia. Całe pokolenia niejako na nią “pracowały” i każdy grzech obrócił się na dobre. Krzepiące.

św. Piotr Klawer pokonał barierę rasizmu, którą każdy z nas nosi w sobie. Ludzie, którzy twierdzą, że nie są rasistami po prostu nigdy na dłużej z innymi rasami pod jednym dachem nie żyli. Człowieka ciągnie automatycznie do ludzi, którzy wyglądają jak on sam, a to co obce budzi lęk i odstręcza. Czarnych z Afryki łapali muzułmańscy Arabowie i sprzedawali ich nominalnie katolickim Portugalczykom, którzy sprzedawali ich południowoamerykańskim katolikom. Nikt nie traktował ich jako ludzi. Ale mimo wszystko dzięki katolicyzmowi Ameryka Południowa nie ma problemu rasizmu, bo Afrykańczyków chrzczono i wcielano do Kościoła i potem byli takimi samymi katolikami jak wszyscy. Bez św. Piotra Klawera nie byłoby to możliwe.

Św. Magnus zaczął swoją drogę do świętości od doglądania chorego, od którego się świętością niejako “zaraził”. Sam “naładował” się w swoim klasztorze tak bardzo świętością, że po drodze dosłownie świecił. Pocieszające.

Św. Wawrzyniec był jako dziecko małomówny i wolał towarzystwo dorosłych. Otoczenia interpretowało to jako pychę, a było to oznaką dojrzałości, bo trudno mówić dużo, gdyż się myśli o tym, co się mówi i trudno uniknąć głupiej wypowiedzi, gdy się mówi dużo.

Działalność św. Róży z Viterbo była też polityczna. Nawoływała miasta włoskie do porzucenia cesarza Fryderyka II i przejście na stronę papieża. Czasami Pan Bóg bezpośrednio ingeruje i w takie kwestie. Kościół nie ma pozostać w zakrystii.

Błog. Bronisława pochodziła ze świętej rodziny, nie, nie z tej z Nazaretu, als a rodziny Odrowążów, gdyż jej kuzyni św. Jacek i św. Czesław zostali kanonizowani. Czy istnieją “geny świętości”? Raczej nie, ale istnieje wpływ środowiska, z których najbliższym jest rodzina. I tak jak jej bracia stryjeczni promieniowali na nią, tak ona i później na swoje zgromadzenie. Czasami mamy wpływ na innych.

Skutki chrztu Węgrów odczuły narody ościenne, gdyż Węgrzy przestali napadać, mordować i plądrować jak późniejsi Tatarzy. Św. Stefan ochrzcił swój naród i został świętym, Mieszko I też ochrzcił i nie został. Kanonizacji “z automatu” wtedy jeszcze nie było.

Św. Idzi, po francusku Gilles, wypędził złego ducha bez pisemnego upoważnienia od biskupa nie będąc kapłanem. Więc można i tak.