Św. Lambert umarł podobnie jak św. Jan Chrzciciel umarł w obronie małżeństwa nie chcąc błogosławić konkubinatowi króla Pipina, który był, jak to mówią Amerykanie „pussy whipped”, to jest zdominowany przez swoją konkubinę. Mord przebiegł także na sposób Herodiady: cudzymi rękoma poprzez namowę. Jakie to prawdziwe i smutne.
Co robił Chrystus w Wielką Sobotę, gdy Jego ciało spoczywało w grobie? Wyzwalał jako umarły wśród umarłych sprawiedliwych czekających na Niego w Otchłani. Otchłań „wypluła” ich jak ryba Jonasza.
Chrystusowi w momencie śmierci dosłownie „pękło serce”, gdyż wszystkie fragmenty tkanki pobrane z różnych cudów eucharystycznych na świecie dokładnie na to wskazują.
Dla odróżnienia tego świętego od innego Saby – pustelnika, ten nosi przydomek Got, bo był Gotem. Kiedy Rzymianie zaczęli tolerować chrześcijaństwo, zaczęli je prześladować Gotowie, najpierw chrześcijaństwo jako takie, a potem katolicyzm, bo byli arianami. Św. Saba dopiero w trzecim prześladowani stracił życie, a od męczeństwa się cały czas nie uchylał.
Historyczny Wielki Piątek ma miejsce zawsze podczas Przeistoczenia, kiedy to Ofiara Chrystusa nie jest powtarzana, ale uobecniana. List do Hebrajczyków ukazuje, że krzyż był prawdziwą ofiarą, która zakończyła judaizm i wszystkie ofiary Starego Testamentu i innych religii, które stały się niepotrzebne, Przebłaganie i Odkupienie dokonało się na krzyżu.
Chrystusowi w momencie śmierci dosłownie „pękło serce”, gdyż wszystkie fragmenty tkanki pobrane z różnych cudów eucharystycznych na świecie dokładnie na to wskazują.
Historyczny Wielki Piątek ma miejsce zawsze podczas Przeistoczenia, kiedy to Ofiara Chrystusa nie jest powtarzana, ale uobecniana. List do Hebrajczyków ukazuje, że krzyż był prawdziwą ofiarą, która zakończyła judaizm i wszystkie ofiary Starego Testamentu i innych religii, które stały się niepotrzebne, Przebłaganie i Odkupienie dokonało się na krzyżu.
Trudno nie wzruszyć się czytając żywot św. Lidwiny, po holendersku Liduiny. Chora, wzgardzona, zapoznana i jeszcze kłuta nożem przez gapiów. Przynajmniej spowiednika dobrego miała. Coś za coś.
Ciemne Jutrznie lub Matutiny Wielkiego Czwartku zgodnie z tradycją liturgiczną często antycypowano, to jest odmawiano je w przeddzień po godzinie 15.00. Oczywiście ideałem było odmawianie ich w nocy po godzinie 3.00 aż do rana, kiedy to rzeczywiście matutiny kończył się jutrznią, ale tak bywało jedynie w klasztorach. Natomiast poza nimi wierni gromadzili się w kościołach wieczorem w Wielką Środę, by wysłuchać Ciemnych Jutrzni śpiewanych nie tylko gregorianką przynajmniej przez kanoników w katedrze, ale także w innym ujęciu muzycznym, gdyż Ciemne Jutrznie komponowało wielu sławnych kompozytorów. Warto zapoznać się z tymi tekstami, które przedstawiamy pominąwszy psalmy, gdyż los Izraela zapowiadał los Kościoła.
Rządy Gotów w Europie, w tym Wizygotów w Hiszpanii to rządy arian. Chociaż Kościół na Zachodzie w szóstym wieku doktrynalnie przezwyciężył tę herezję, to nawróceni barbarzyńcy byli w większości arianami. Św. Hermenegild nawrócił się dzięki swojej żonie podziwiając jej cierpliwość. Więc żony czasami mają wpływ na swoich mężów, reszta stosunków rodzinnych nie do pozazdroszczenia, na wypadek, gdyby ktoś też miał problemy z teściem, ojcem i macochą.
W czytanej dzisiaj Męce według św. Łukasza akcent pada na tymczasową koalicję pomiędzy Piłatem i Herodem. Obydwaj chcą wykręcić się od odpowiedzialności i delegują nieprzyjemną sprawę „koledze po fachu”.
św. Makariusz nawet jako patriarcha Antiochii wiódł żywot ukryty, a im bardziej chciał ukrytym pozostać tym więcej cudów czynił i to po całej Azji Mniejszej i Europie. Pan Bóg bywa paradoksalny.
Św. Mechtylda miała nie tylko wczesne powołanie, ale także wizje Najświętszego Serca Jezusa, całe wieki przed wprowadzeniem tego święta. Pan Bóg jest konsekwentny i jeśli jakiś kult od Niego pochodzi, przygotowuje go wiekami.
Św. Maria Egipcjanka jest nie tylko kolejną nawróconą prostytutką, ale także dowodem na moc rozgrzeszenia sakramentalnego. Chociaż pokutowała przez 47 lat i przeszła przez wody Jordanu suchą nogą, to mimo to wyspowiadała się z całego życia przed kapłanem, gdyż pokutę odprawiła przedtem.
W piątek przed Wielkim Piątkiem Kościół obchodzi święto Matki Boskiej Bolesnej. Zatem współcierpienie przed właściwym cierpieniem i empatię przed bólem. Oczywiście po Wlk Piątku jest Zmartwychwstanie, więc trudno obchodzić po, ale może jest to także święto kobiecej intuicji, która niejedno przeczuwa.
Winston Churchill powiedział, że jeśli ktoś ma wrogów, to oznacza to, że o coś w życiu walczył. Św. Albert – łaciński patriarcha Jerozolimy – miał mnóstwo wrogów z urzędu zanim pozyskał wrogów osobistych. Po pierwsze Turków i muzułmanów, z którymi ta enklawa chrześcijaństwa na Bliskim Wschodzie ciągle walczyła, po drugie Żydów, którzy na tamtych terenach nadal żyli, po trzecie Bizancjum, którym patriarchat łaciński był cierniem w oku, na terenach tradycyjnie bizantyjskich i którzy słusznie mieli krzyżowcom za złe zrabowanie Konstantynopola w roku 1206. Dodajmy do tego zakony rycerskie, które zwalczały się między sobą i żadnej zwierzchności kościelnej czy świeckiej nad sobą mieć nie chciały, więc nie dziwi fakt, że ten święty mąż zmarł pchnięty włócznią w plecy i to nie metaforycznie, ale dosłownie.
Św. Herman Józef, dzisiaj całkowicie nieznany, jest rzadkim przykładem zaślubin mistycznych z Maryją. Mamy wiele opisów zaślubin mistycznych kobiet z Chrystusem lub mężczyzn z Chrystusem, którzy opisują swoją duszę jako ona (św. Bernhard z Clairvaux i św. Jan od Krzyża), a zaślubin mężczyzn z Maryją jest mało. Dlaczego? Ponieważ wymaga to niebywałej czystości i specjalnej łaski.
Uroczystość Bożego Ciała sięga objawień prywatnych św. Juliany, ale w Kościele był i przedtem kult eucharystyczny, w przeciwieństwie do kultu miłosierdzia, którego przed Faustyną nigdy nie było. I to nie jedyna różnica.
„Jeżeli Bóg dozwoli spaść klęskom na Kościół święty, to też zsyła zawsze mężów wielkich duchem, nauką i poświęceniem.” – czytamy u o. Prokopa Leszczyńskiego. Więc albo na tym mężów poczekamy, albo sami się nimi staniemy.
Św. Izydor z Sewilli jest ostatnim Ojcem Kościoła Zachodu i encyklopedystą, gdyż miał wiedzę doprawdy encyklopedyczną. A tutaj dowiadujemy się, że uciekł ze szkoły, w której być może się nudził. Oddał się nauce, ale musiał z celu klasztornej wyjść i objąć biskupstwo w burzliwych czasach. Biskupem został przymuszony przemocą, ale został.
Śledząc żywoty wielu świętych angielskich biskupów trudno nam uwierzyć, jak bardzo katolicka była niegdyś Anglia i jak to właśnie angielscy biskupi przodowali w przeciwstawianiu się monarchom.
Drogę św. Franciszka z Paoli zapoczątkowali jego rodzice, którzy oddali go do klasztoru. Widocznie dzieci mieli więcej, bo z jedynakiem by prawdopodobnie tak nie postąpili.
Za czasów św. Hugona „księża jawnie wstępowali w związki małżeńskie, trudniąc się nadto lichwą i kupiectwem”. I skąd my to znamy? Św. Hugon swoje biskupstwo uznał za karę, chciał od niego uciekać, więc wszystko w normie. Ponieważ sam był święty, toteż rozpoznał świętość św. Brunona, którego przybycie miał objawione we śnie. I dlatego go Pan Bóg w tak młodym wieku 27 lat powołał, żeby przez długie życie, a zmarł mając lat 80, diecezję do porządku doprowadzić. A miał co robić.
Żywot św. Leona padł na burzliwe czasy, więc dziw bierze, że był on w stanie pisać tak głębokie teksty tak piękną łaciną, o czym świadczy Brewiarz Trydencki i późniejsze brewiarze. Św. Leon nie miał spokoju, by tworzyć, ale wszelaki ucisk. Jak bardzo musiał być zjednoczony z Bogiem, by tego wszystkiego dokonać.
You cannot copy content of this page
Polski 
English
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.