Autor odmawiają wczoraj matutiny Niepokalanego Poczęcia uświadomił sobie, że jest zupełnie logiczne, że Matka Boska niepokalanie poczęta – to jest bez grzechu pierworodnego – być musiała, skoro to Ona dała ciało Bogu. Musiała być najczystszym naczyniem, jak określa Ją Kościół. Skoro była wzorem cnót, to przecież dlatego, że grzech pierworodny nie ciągnął ją w dół. Grzech pierworodny jest podstawą wszystkich innych grzechów, więc jej bezgrzeszność tłumaczy się tym, że grzechu pierworodnego nie miała. W załączeniu piękne kazanie św. Germana biskupa.

Homilia świętego Germana, Biskupa
Na święto Ofiarowania Bogurodzicy

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, od świętych świętsza i od niebios wyższa, chwalebniejsza od Cherubinów i czcigodniejsza od Serafinów; Ty swą godnością górujesz nad całym stworzeniem. Bądź pozdrowiona, gołębico, która nam przynosisz owoc oliwki oraz zwiastujesz Wybawcę z duchowego potopu i przystań zbawienia. Twoje skrzydła pokryte srebrem, a pióra o barwie złota opromienia blask najświętszego i oświecającego Ducha. Bądź pozdrowiony, najwdzięczniejszy duchowy raju Boga, zasadzony dzisiaj na Wschodzie przez Jego pełną łaskawości i wszechmocną prawicę. Ty rodzisz Mu wonną lilię i niewiędnącą różę jako lek dla tych, którzy na Zachodzie wypili zgubną i zatruwającą duszę gorycz śmierci. Witaj, raju, w którym dla poznania prawdy wyrasta życiodajne drzewo, darzące nieśmiertelnością tych, co skosztują jego owoców. Bądź pozdrowiony, najcudowniej zbudowany, niepokalany i najczystszy pałacu Boga, Króla Najwyższego, przyozdobiony dokoła Jego majestatem. Witaj, pałacu, który wszystkich przyjmuje w gościnę i posila na mistycznej uczcie. W Tobie znajduje się nie ręką ludzką uczyniona i jaśniejąca różnobarwnym blaskiem komnata weselna duchowego Oblubieńca. Tam właśnie Słowo, pragnąc przywołać zbłąkany rodzaj ludzki, złączyło się z ciałem, aby tych, co z własnej woli poszli na wygnanie, pojednać z Bogiem Ojcem.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Ogrodem zamkniętym jesteś, siostro ma, Oblubienico, ogrodem zamkniętym, źródłem zapieczętowanym.
* Latorośle Twoje są rajem, o Maryjo.
℣. Otwórz mi, siostro moja, przyjaciółko moja, gołąbko moja, niepokalana moja.
℟. Latorośle Twoje są rajem, o Maryjo.

Bądź pozdrowiona, Boża góro, urodzajna i cienista. Tyś wykarmiła duchowego Baranka, który poniósł nasze grzechy i słabości. Witaj, góro, z której się stoczył ów niewyciosany ludzką ręką kamień, co skruszył ołtarze bożków i stał się kamieniem węgielnym, cudem w naszych oczach. Bądź pozdrowiony, święty Boży tronie, boska skarbnico, domie chwały, przepiękna ozdobo, klejnocie wybrany, przebłagalnio całego świata i niebo głoszące chwałę Boga. Bądź pozdrowione, naczynie szczerozłote, napełnione niewypowiedzianą słodkością dusz naszych, Chrystusem, który jest prawdziwą manną. O najczystsza Dziewico, wszelkiej chwały i czci najgodniejsza, skarbnico Bogu poświęcona, przewyższająca swoim stanem wszelkie stworzenie, ziemio nietknięta, rolo niezaorana, winorośli rozkwitająca, zdroju wody żywej, Dziewico Rodzicielko i Matko nieznająca męża, ukryty skarbie niewinności i ozdobo świętości. Twoje prośby są miłe przed Panem i Bogiem, Stwórcą wszech rzeczy, oraz skuteczne swą macierzyńską powagą u Syna Twego, któregoś dziewiczo zrodziła: racz więc kierować Biskupami, dzierżącymi ster Kościoła, i doprowadź ich do bezpiecznej przystani.

℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Wielbi dusza moja Pana,
* Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte.
℣. Oto bowiem odtąd błogosławioną zwać mnie będą wszystkie pokolenia.
℟. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki