Kategoria: 09. Święta we wrześniu

Doprawdy trudno wyobrazić sobie, co by było, gdyby rządzili nami święci, jak cesarzowa Pulcharia. Ale święci muszą podzielić los Chrystusa oczernienie, wygnanie i cierpienie. Do tego nie każdy jest zdolny, a w polityce to już w ogóle.

A czy św. Korbinian po 14 letnim pustelnictwie miał “odpowiednie przygotowanie psychologiczno-pastoralne”, by działać na kilku królewskich dworach oraz na terenach dzisiejszych Niemiec, we Francji, w Szwajcarii, w Austrii i we Włoszech? Nie miał, ale Pan Bóg już wie, kogo do czego powołuje, więc zdajmy się na niego.

św. Piotr Klawer pokonał barierę rasizmu, którą każdy z nas nosi w sobie. Ludzie, którzy twierdzą, że nie są rasistami po prostu nigdy na dłużej z innymi rasami pod jednym dachem nie żyli. Człowieka ciągnie automatycznie do ludzi, którzy wyglądają jak on sam, a to co obce budzi lęk i odstręcza. Czarnych z Afryki łapali muzułmańscy Arabowie i sprzedawali ich nominalnie katolickim Portugalczykom, którzy sprzedawali ich południowoamerykańskim katolikom. Nikt nie traktował ich jako ludzi. Ale mimo wszystko dzięki katolicyzmowi Ameryka Południowa nie ma problemu rasizmu, bo Afrykańczyków chrzczono i wcielano do Kościoła i potem byli takimi samymi katolikami jak wszyscy. Bez św. Piotra Klawera nie byłoby to możliwe.

Św. Wawrzyniec był jako dziecko małomówny i wolał towarzystwo dorosłych. Otoczenia interpretowało to jako pychę, a było to oznaką dojrzałości, bo trudno mówić dużo, gdyż się myśli o tym, co się mówi i trudno uniknąć głupiej wypowiedzi, gdy się mówi dużo.

Działalność św. Róży z Viterbo była też polityczna. Nawoływała miasta włoskie do porzucenia cesarza Fryderyka II i przejście na stronę papieża. Czasami Pan Bóg bezpośrednio ingeruje i w takie kwestie. Kościół nie ma pozostać w zakrystii.