Ewangelia na święto Chrystusa Króla

J 18, 33-37 Onego czasu: Rzekł Piłat do Jezusa: «Czy Ty jesteś Król żydowski?» Odpowiedział Jezus: «Czy sam od siebie to mówisz, czy inni ci o mnie powiedzieli?» Odpowiedział Piłat: «Czyż ja jestem Żydem? Naród Twój i najwyżsi kapłani wydali mi Ciebie. Cóżeś uczynił?» Odpowiedział Jezus: «Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby z tego świata było królestwo moje, słudzy moi walczyliby niechybnie, żebym nie był wydany Żydom. Ale teraz królestwo moje nie jest stąd». Rzekł Mu tedy Piłat: «Więc Tyś jest król?» Odpowiedział Jezus: «Sam mówisz, że ja jestem królem. Jam się na to narodził i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, który z prawdy jest, słucha głosu mego».

Encyklika Quas primas Papieża Piusa XI

Ponieważ więc Rok ten święty niejedną nastręczył nam sposobność do wyjaśnienia królestwa Chrystusowego, zdaniem naszem, uczynimy rzecz szczególnie odpowiadająca naszemu Apostolskiemu urzędowi, jeżeli przychylimy się do próśb bardzo wielu z pośród kardynałów, biskupów i wiernych, zanoszonych do Nas pojedynczo i zbiorowo, i ten właśnie Rok jubileuszowy zakończymy zaprowadzeniem w liturgji kościelnej osobnego święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa Króla. Od dawna już powszechnie nazywano Chrystusa królem w przenośnem tego słowa znaczeniu, a to z powodu najwyższego stopnia dostojeństwa, przez które wyprzedza wszystkie stworzenia i przewyższa je. Mówimy więc, iż Chrystus króluje w umysłach ludzkich, nie tyle dla głębi umysłu i rozległości Swej wiedzy, ile że On sam jest prawdą, a ludzie od Niego powinni prawdę czerpać i posłusznie ją przyjmować; mówimy też, iż Chrystus króluje w woli ludzkiej, ponieważ w Nim nietylko nieskazitelna wola ludzka stosuje się zupełnie i z całem posłuszeństwem do najświętszej woli boskiej, lecz także dlatego, że Chrystus tak wpływa natchnieniami swemi na nasza wolną wolę, iż zapalamy się do najszlachetniejszych rzeczy. Wreszcie uznajemy Chrystusa, jako króla serc, dla Jego „przewyższającej naukę miłości” i dla łagodności i łaskawości. która przyciąga dusze. Żaden bowiem człowiek nigdy nie był i nie będzie do tego stopnia ukochanym przez wszystkie narody, jak Jezus Chrystus. Lecz, jeżeli głębiej wnikniemy w rzecz, widzimy, iż w właściwem tego słowa znaczeniu imię i władzę króla, należy przyznać Chrystusowi jako Człowiekowi, albowiem tylko o Chrystusie jako Człowieku można powiedzieć, iż otrzymał od Ojca „władzę i cześć i królestwo”; Chrystus bowiem, jako Słowo Boga. będąc współistotnym Ojcu, wszystko ma wspólne z Ojcem, a więc także najwyższe i nieograniczone władztwo nad wszystkiem stworzeniem.

Modlitwa

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, Ty postanowiłeś wszystko odnowić w umiłowanym Synu Twoim jako Królu wszechrzeczy, spraw łaskawie, aby rodziny narodów rozdzielone na skutek ran grzechowych, poddały się Jego najsłodszemu panowaniu: Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.