Ewangelia na Niedzielę Palmową

Mt 26, 1-75; 27, 1-66

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Spytasz dalej, jako się do tego Sakramentu przygotować, abyśmy go godnie przyjąć mieli? Dwie rzeczy potrzebne przypomina Paweł święty: jedna, aby się człowiek pierwiej sam spróbował, a tak dopiero pożywał tego Sakramentu, a druga, aby rozsądzał Ciało Pana Chrystusowe. Próbowanie samego siebie na tym zależy, abyś obaczył: jeśli masz pokój z Bogiem, pokój z Kościołem i pokój z bliźnim swoim? Bo póki ty w grzechach chcąc i wiedząc leżysz, póty nie masz pokoju z Panem Bogiem, albowiem grzech dzieli nas z Panem Bogiem i czyni nas nieprzyjaciółmi Jego. Także pókiś jest w kacerstwie albo w odszczepieństwie, póki inaczej rozumujesz i wierzysz, niżeli Kościół święty powszechny, z Ducha świętego i z słowa Bożego nauczony, rozumie i wierzy, póty nie masz pokoju z Kościołem. Także, póki masz gniew i nienawiść w sercu ku bliźniemu, póty nie masz pokoju z bliźnim sowim i niegodnie przyjmujesz Sakrament jedności i pokoju. Bo się nie możesz zjednoczyć i zgodzić z głową, jeśli się pierwiej nie zgodzisz z ciałem, to jest z Kościołem, i z każdym członkiem ciała tego, to jest z każdym wiernym.

Rozsądzanie zasię Ciała Pańskiego w tem leży, żebyśmy prawie wierzyli z Kościołem o tym Sakramencie, to jest, że to już nie jest chleb, ale iż mocą słowa Bożego przez Ducha św. przemienia się wszystka substancja, albo istność chleba w Ciało, i wino w Krew Pana naszego, tak iż nic inszego nie zostaje, jeno pod osobami chleba i wina prawe Ciało i Krew Pana Chrystusowa, to jest zupełny Pan Chrystus z Bóstwem i z człowieczeństwem, tenże, który siedzi na prawicy Boskiej. Nadto trzeba wierzyć, iż używanie obojej osoby nie jest każdemu potrzebne, ale iż tak równie jest Pan Chrystus pod jedną osobą, jako i pod obiema i owszem pod najmniejszą cząstką którejkolwiek osoby; i owszem że ciężko grzeszą, którzy przeciw zwyczajowi i ustawie kościelnej dają albo przyjmują pod oboją osobą, bo tego Pan Chrystus nigdzie nie rozkazał i Kościół św. powszechny błądzić nie może, który od dawnych czasów używa pod jedną. I Pan Chrystus onym dwu w Emaus i apostołowie onym w Jeruzalem pod jedną osobą Sakrament rozdawali. I Pan Chrystus u Jan w szóstym, mówiąc wiele o tym Sakramencie, kielicha nie wspomina, ale mówi: Kto pożywa tego chleba będzie żyw na wieki. Nakoniec, iż heretycy miasto Sakramentu, nie dawają jeno prosty chleb i wino, gdyż nie mają porządnych kapłanów, którzy sami ten Sakrament sprawować i poświęcić mogą.

A tu żaden niech nie mówi z kafarnitami: Jakoż nam ten ciało swe dać może ku jedzeniu? Ale raczej niech z aniołem mówi: iż nie masz u Pana Boga nic niepodobnego. On rzekł, i stało się wszystko. On przykazał i stworzone są wszystkie rzeczy. Słowem swoim stworzył z niczego wszystko i tymże słowem swoim przemienia chleb i wino w Ciało i Krew swoją. A jeśli się dziwujesz, iż tenże Chrystus jest na ołtarzu, który jest i w niebie, dziwujże się też temu, iż to słońce które nas tu ogrzewa i oświeca, jest zarazem i na niebie, i na wschodzie, i na zachodzie, i po wszystkich stronach świata. Jeśli się dziwujesz, iż jeden Pan Chrystus w wielu hostiach i nie miej jest w jednej, jako i we wszystkich, i nie więcej we wszystkich, niżeli w jednej, dziwujże się też temu, iż ten jeden głos mój i u mnie jest w uściech i u was wszystkich w uszach pospołu, chociaż jeden jest głos w wielu uszach. Jeśli to znajdujemy w rzeczach stworzonych, daleko to snadniej być może w słońcu sprawiedliwości, Chrystusie, aniżeli w słońcu stworzonym, i w słowie Buzom, niż w słowie człowieczym.

Jeśli się dziwujesz, że tak często Chrystus przyjęty przecież nie bywa strawiony, dziwujże się też, że chociaż z jednej świecy tysiąc świec zapalisz, a wżdy światła onej świecy najmniej nie ubędzie. A to, co może być o tym widomym świetle, daleko więcej być może w Bogu, który jest prawe światło, zawsze świecące tym, którzy są w domu. Jeśli się dziwujesz, jako w tak małej hostji jest zupełny Pan Chrystus, dziwujże się też, jako w małej źrenicy oka i największe miasto albo góra ogarnąć się może.

A tak nie badajmy się wiele, jako niewiernicy, o dziwnych a wysokich tajemnicach tego Sakramentu, ale wierzmy słowu Bożemu i mówmy po prostu z aniołem: Iż u Boga żadna rzecz nie jest niepodobna.

Modlitwa

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, chcąc dać rodzajowi ludzkiemu do naśladowania przykład pokory, sprawiłeś, że Zbawiciel nasz przyoblekł ciało i poniósł śmierć na krzyżu; dozwól miłościwie, abyśmy z Jego cierpliwości czerpali skuteczną naukę i zasłużyli na uczestnictwo w Jego zmartwychwstaniu. Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.