Czytanie Ewangelii świętej według Jana

J 14:23-31
Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie przestrzegał nauki mojej i Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i przebywać u niego będziemy. Kto mnie nie miłuje, nauki mojej nie przestrzega. A nauka, którą słyszeliście, nie jest moja, ale Tego, który mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem, wśród was przebywając. Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imię moje, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, cokolwiek wam powiedziałem.
Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam, nie jako daje świat, ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, żem ja wam powiedział: odchodzę i przychodzę do was. Gdybyście mnie miłowali, zaiste radowalibyście się, że idę do Ojca. Bo Ojciec większy jest niźli ja. I teraz powiedziałem wam, zanim się to stanie, abyście, gdy się stanie, uwierzyli. Już o wielu rzeczach wam mówić nie będę. Nadchodzi bowiem książę tego świata, lecz nie ma on nic we mnie. Ale, żeby świat poznał, że miłuję Ojca i jak Ojciec mi rozkazał, tak czynię».”

Homilia świętego Grzegorza, Papieża

Homilia 30. na Ewangelię
Pragnę, najdrożsi bracia, słowa przeczytanej Ewangelii krótko wyłożyć, abyśmy mogli potem dłużej się zatrzymać nad rozważaniem tak wielkiej uroczystości. Dziś bowiem Duch Święty nagłym szumem wichru zstąpił na uczniów i ich serca cieleśnie nastawione przemienił, iż Go ukochały. Zewnętrznie okazanymi ognistymi językami serca wewnętrznie zostały rozpłomienione, gdy bowiem Boga w postaci ognia przyjmują, słodką miłością goreją. Duch Święty bowiem jest miłością. Toteż i Jan mówi: Bóg jest miłością. Kto więc całą duszą Boga pragnie, z pewnością już ma Tego, kogo miłuje. Nie mógłby bowiem kochać Boga, gdyby nie miał Tego, kogo miłuje.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Gdy nadeszły dni Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na tym samym miejscu, alleluja. I stał się z nagła szum z nieba, alleluja.
* Jakby nadchodzącego wichru gwałtownego, i napełnił cały dom, alleluja, alleluja.
V. A gdy z bojaźni przed Żydami zgromadzili się uczniowie, stał się z nagła szum z nieba ponad nimi.
R. Jakby nadchodzącego wichru gwałtownego, i napełnił cały dom, alleluja, alleluja.

Lekcja 2

Lecz oto, gdyby każdego z was zapytać, czy miłuje Boga, z całą ufnością, spokojem ducha powiedziałby: „Miłuję”. Na początku jednak czytanej Ewangelii słyszeliście słowa Prawdy: Jeśli Mnie kto miłuje, będzie przestrzegał nauki mojej. Dowodem więc miłości jest okazanie jej czynem. Toteż w swym liście Jan pisze: Kto mówi: „Miłuję Boga”, a przykazań Jego nie zachowuje, kłamcą jest. Prawdziwie bowiem Boga kochamy i zachowujemy Jego przykazania, gdy nasze żądze tłumimy. Kto bowiem kieruje się niedozwolonymi pragnieniami, z pewnością Boga nie kocha, bo sprzeciwia się Jego woli.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Wszyscy napełnieni byli Duchem Świętym i poczęli mówić, jako im Duch Święty mówić dawał.
* I zbiegło się mnóstwo ludzi mówiących, alleluja.
V. Apostołowie mówili różnymi językami o wielkich sprawach Bożych.
R. I zbiegło się mnóstwo ludzi mówiących, alleluja.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. I zbiegło się mnóstwo ludzi mówiących, alleluja.

Lekcja 3

I Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i przebywać u niego będziemy. Pomyślcie, najdrożsi bracia, jak wielkim jest to zaszczytem gościć w swoim sercu przybyłego Boga. Z pewnością, gdyby do waszego domu miał przybyć jakiś bogaty, potężny przyjaciel, to z wielkim pośpiechem cały dom byłby czyszczony, aby przypadkiem czego nie było, co by oczy przyjaciela razić mogło. Niechaj więc usunie brud złego czynu, kto przygotowuje dla Boga dom swego serca. Lecz zwróćcie na to uwagę, co Prawda mówi: Przyjdziemy do niego, i przebywać u niego będziemy. Do niektórych bowiem serc Bóg przychodzi, lecz w nich nie zamieszkuje, choć bowiem dzięki skrusze łaskę Boga otrzymują, jednak w czasie pokusy zapominają o tym, co ich do skruchy pobudziło i powracają do grzechów, jakby ich wcale nie opłakiwali.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.