Ewangelia na Uroczystość Wszystkich Świętych

Mt 5, 1-12 Onego czasu: Jezus, widząc rzesze, wstąpił na górę i gdy usiadł, przystąpili ku Niemu uczniowie Jego. A otworzywszy usta swoje, nauczał ich mówiąc: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem synami Bożymi będą nazwani. Błogosławieni, którzy prześladowanie cierpią dla sprawiedliwości, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą i prześladować was będą, i ze względu na mnie wiele zlego mówić będą kłamliwie przeciw wam. Radujcie się, a weselcie, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech».

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Wtóry stopień: Błogosławieni cisi, to jest którzy się gniewać nie umieją, którzy się złemu nie sprzeciwiają, ale raczej złe dobrym zwyciężają i rychlej swego własnego ustępują, niźliby się o nie swarzyć, wadzić i pozywać mieli, którzy nie mszczą krzywdy swojej, ale raczej dobrze czynią tym, którzy je prześladują. Taki był Abram, Mojżesz, Dawid i inni patryarchowie św., ale nade wszystkie Pan Jezus Chrystus, który się Mistrzem i zwierciadłem cnoty ozywa, kiedy mówi: Uczcie się ode mnie, iżemci ja jest cichy i pokorny na sercu, to jest ubogi w duchu. Otóż tacy cisi, nie uporni, nie mściwi ludzie, którzy nad sobą dopuszczają koły łamać, co się nie umieją wadzić, ani swarzyć, ani prawować, ci posiądą i odziedziczą ziemię, nie tylko onę ziemię żyjących, którą po śmierci otrzymają, ale i ciało swoje, i tę ziemię, na której teraz siedzą, jako się w Dawidzie, Józefie i w wielu innych jaśnie pokazało.

Trzeci stopień: Błogosławieni, którzy płaczą, bo będą pocieszeni. Płaczą, mówię, nie utrat doczesnych, ale raczej dusznych, płaczą za grzechy swoje, jako Dawid, Piotr, Magdalena, albo i za cudze, jako Mojżesz za grzechy ludu swego, Samuel za grzechy Saulowe, Paweł za cielesnych ludzi; płaczą, patrząc na wzgardę imienia Bożego, na spustoszenie św. chwały jego i na rozliczne krzywdy, które się Bogu od złych ludzi dzieją. Którzy tu tak płaczą, ci będą prawemi pociechami i w tym życiu i w onym pocieszeni.

Czwarty stopień: Błogosławieni, którzy pragną i łakną sprawiedliwości, to jest grzechów odpuszczenia i zupełnego przed Bogiem usprawiedliwienia, ażeby tu zawsze chodzili w sprawiedliwości i w świątobliwości przed oblicznością Pańską przez wszystek czas żywota swojego, oddawając każdemu, co jest jego: Bogu – miłość, jako Ojcu, a bojaźń, jako Panu a Sędziemu, sobie samemu karność i ostrożność, bliźniemu przełożonemu poczciwość i posłuszeństwo, równemu miłość społeczną, inszemu poradę i wspomożenie. I dlategoż wnet przyłożył: Iż błogosławieni miłosierni, to jest którzy czynią uczynki miłosierne tak duchowne, jako i cielesne (a niektórzy tylko wierzą), ci dostąpią miłosierdzia, gdy niemiłosierni, którzy łaknącego Chrystusa nie karmili, pragnącego nie napoili, nagiego nie okryli, choć dobrze wierzyli, zostaną przeklęci i skazani do ognia wiecznego.

Szósty stopień: Błogosławieni czystego serca, to jest które myślami próżnemi, plugawemi, cielesnemi, świeckiemi, ziemskiemi nie są pomazane, ani zbytnimi pracami tego żywota obciążone, ale zawsze pałają ogniem Boskiej miłości, którym się więcej a więcej wyczyszczają. O, jako rzecz żałosna, iż ludzie serca swego, nad które nic nie mają droższego, i w którem sam Pan Bóg mieszkać raczy, tak niedbale strzegą i czynią je warsztatem wszystkich złości, a prawie jaskinią czartowską? Dlatego to cięższa i sprośniejsza, niż gdyby kto Kościół Boży, albo pałac królewski w stajnią albo w sprośny chlew obrócił. Kto tedy chce czyste serce swe zachować, trzeba, aby je często oczyszczał przez modlitwę częstą a pokorną spowiedź, prosząc z Dawidem prorokiem: Serce czyste racz we mnie sprawić, miły Panie, a ducha prostego odnów w wnętrznościach moich.

Siódmy stopień: Błogosławieni spokojni, którzy nie tylko sami mają pokój z Bogiem i z ludźmi, ale i drugie niespokojne jednają, i wszystkie do zgody a miłości społecznej, a do prawego przywodzą, albo którzy grzeszne a obłędliwe ludzie nauką i przykładem do Boga pokoju nawracają. Ci są nazwani synami Bożymi, ponieważ urząd Syna Bożego wypełnili, przez którego my wszyscy pojednani mamy pokój z Bogiem, który uspokoił we krwi swojej i te, co na niebie, i te, co na ziemi, jako pośrednik prawy. Lecz jako błogosławieni spokojni, tak przeklęci są wszyscy niespokojni, heretycy, potwary, ossocznicy, szemracze, podszczuwacze, którzy pokój, jedność i zgodę targają, którzy wojny i rozruchy między ludźmi sieją, a co Pan Chrystus zgromadził krwią swoją, to oni niezbożnie rozpraszają. Albowiem ci wszyscy są też synowie djabłowi, który jest ojcem wszystkich rozterek i niepokoju i był zawżdy łgarzem a mężobójcą od początku

Modlitwa

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, który dozwalasz nam wspólnym obchodem czcić zasługi Wszystkich Świętych: prosimy Cię, abyś nam udzielił tym obfitszych łask upragnionego zmiłowania Twego, im liczniejszych mamy pośredników. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.