Ewangelia na 4. Niedzielę po Wielkanocy

Onego czasu: rzekł Jezus uczniom swoim: «Idę do Tego, który mnie posłał, i nikt z was nie pyta mnie: Dokąd idziesz? Ale, żem to wam powiedział, smutek napełnił serca wasze. Lecz ja prawdę wam mówię: Lepiej dla was żebym odszedł, bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do Was, a jeśli odejdę, poślę Go do was. I gdy On przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu, mówię, że nie wierzą we mnie, o sprawiedliwości, bo idę do Ojca i już mnie nie ujrzycie, i o sądzie, bo książę tego świata już został osądzony. Wiele jeszcze mam wam powiedzieć, ale teraz znieść nie możecie. Lecz gdy przyjdzie ów Duch Prawdy, nauczy was wszelkiej prawdy. Bo nie od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, powie, i co ma nadejść, oznajmi wam. On mnie uwielbi, bo z mego weźmie, a wam oznajmi».

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

„A On, gdy przyjdzie będzie karał świat z grzechu i ze sprawiedliwości i z sądu.”

Będzie karał świat z grzechu, mianowicie z grzechu niedowiarstwa, iż wielu nie uwierzyło w Syna Bożego, nie chcieli go przyjąć jako Mesjasza, Dobrodzieja i Odkupiciela swego, nie dali wiary Boskim Jego słowom. Grzech bowiem niedowiarstwa jest niejako źródłem i początkiem każdego innego grzechu. I pierwsi rodzice zgrzeszyli niedowiarstwem, i poganie są winni tego grzechu, i Żydzi, gdyż Chrystusa odrzucili, a tymczasem (jak uczy św. Paweł) bez wiary niepodobna się Panu Bogu podobać.

Będzie jeszcze Duch św. karał świat ze sprawiedliwości, to jest okaże mu sprawiedliwość Jezusową, potępiając niesprawiedliwość świata, niechcącego się poddać sprawiedliwości Bożej. Żydzi pokładali sprawiedliwość w zachowaniu prawa Mojżeszowego, poganie zaś w życiu zewnętrznie cnotliwym. Lecz Duch Święty uczy, że ani jedna, ani druga sprawiedliwość nigdy sama nie mogła nas uczynić przyjemnymi Panu Bogu. Wszystka bowiem sprawiedliwość nasza ma swe źródło w zasłudze męki i śmierci Zbawiciela, gdyż On umarł dla grzechów naszych i zmartwychwstał dla usprawiedliwienia naszego, stąd bez łaski i zasługi Jego, bez wiary i miłości ku Niemu, wszystkie uczynki nasze, choćby najlepsze, nam nieba nie otworzą.

Będzie Duch Św. karać świat będzie z sądu, czyli z umysłu przewrotnego, bo świat i Żydzi złośliwie osądzili Chrystusa za opętanego i działającego cuda mocą Belzebuba. Otóż przeciw temu Duch Św. nauką i cudami okaże światu przez apostołów, iż nieprzyjaciele Zbawiciela niesprawiedliwie Go osądzili i potępili, ponieważ diabeł już jest przez Syna Bożego osądzony i potępiony, stąd wynika, iż Pan nasz nigdy z nim żadnego uczestnictwa nie miał i że taki zarzut był bluźnierstwem i niesprawiedliwym sądem. A jako czart, nazwany księciem tego świata, już jest potępiony, tak i świat przewrotny, naśladując go w pysze i bezbożności, nie bacząc na przyszły sąd Boży, usłyszy kiedyś ów straszny, choć sprawiedliwy wyrok: „Idźcie ode mnie przeklęci w ogień wieczny, który jest zgotowany diabłu i jego aniołom”. Bo jeśli Bóg aniołom grzeszącym nie przepuścił, bez wątpienia nie przebaczy i światu, który idzie drogami książęcia swego.

Modlitwa

Módlmy się. Boże, który sprawiasz, że dusze Twych wiernych mają jedno dążenie, daj ludom Twoim to miłować, co nakazujesz, tego pragnąć, co obiecujesz, abyśmy wśród zmienności świata tam utkwili nasze serca, gdzie są prawdziwe radości. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.