℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Czytanie Ewangelii niech będzie nam zbawieniem i obroną. Amen.

Lekcja 1
Czytanie Ewangelii świętej według Jana
J 7:32-39

Onego czasu: posłali arcykapłani i faryzeusze sługi, aby pojmać Jezusa. Rzekł im tedy Jezus: «Krótki tylko czas będę jeszcze z wami i pójdę do Tego, który mię posłał. Będziecie mnie szukać, a nie znajdziecie, i gdzie ja będę, wy przyjść nie możecie».
Mówili tedy żydzi między sobą: Dokądże on pójdzie, że my go nie znajdziemy? Czyżby miał zamiar pójść do pogan na diasporę i pogan nauczać? Cóż to za nauka, którą wygłasza: Szukać mnie będziecie, a nie znajdziecie, i gdzie ja będę, wy przyjść nie możecie?
A w ostatnim wielkim dniu święta stanął Jezus i zawołał, mówiąc: «Jeśli kto pragnie, niech do mnie przyjdzie, a pije. Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza». A to mówił o Duchu, którego otrzymać mieli ci, którzy weń wierzą.

Homilia świętego Augustyna, Biskupa
Traktat 31. na Ewangelię wg św. Jana, blisko połowy
Jak mieli Go pojmać, gdy On jeszcze tego nie chciał? Ponieważ nie mogli Go pojmać wbrew Jego woli, posłani zostali, aby słuchać, jak naucza. A czego nauczał? Rzekł im tedy Jezus: „Krótki tylko czas będę jeszcze z wami”. Co chcecie uczynić, uczynicie, ale nie teraz, bo teraz nie chcę tego. Dlaczego jeszcze teraz tego nie chcę? Bo krótki tylko czas będę jeszcze z wami, a później pójdę do Tego, który Mię posłał. Muszę wypełnić swoje zadanie i tak dojść do mej męki.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Boże mój, wyrwij mnie z rąk grzesznika, z rąk występującego przeciw prawu i niegodziwego.
* Albowiem ty jesteś cierpliwość moja, Panie.
℣. Boże mój, nie stój z daleka ode mnie, Boże mój, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
℟. Albowiem ty jesteś cierpliwość moja, Panie.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Pomoc Boża niech będzie z nami zawsze. Amen.

Lekcja 2
Będziecie Mnie szukać, a nie znajdziecie, i gdzie Ja będę, wy przyjść nie możecie. Tu już zapowiedział swe zmartwychwstanie. Nie chcieli Go poznać, gdy był pośród nich obecny, ale będą Go szukać, gdy zobaczą, iż wielu z pospólstwa już w Niego uwierzyło. Wielkie bowiem stały się znaki i wtedy, gdy Pan zmartwychwstał, i gdy wstąpił do nieba. Później uczniowie wielkie rzeczy czynili, ale działał przez nich Ten, który sam dokonywał cudów. On przecież im powiedział: Beze Mnie nic uczynić nie możecie. Kiedy ów chromy, siedzący przy bramie, na głos Piotra wstał i szedł, posługując się swymi nogami, tak iż ludzie się dziwili, wówczas Piotr powiedział im, że nie swą władzą to uczynił, lecz mocą Tego, którego zabili. Wielu skruszonych powiedziało: Cóż mamy czynić?
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Ci, co czyhają na mą duszę, odbywają wspólnie narady. Mówią: Bóg Go opuścił,
* Gońcie Go i chwytajcie, bo nikt Go nie uratuje. Boże, nie stój z daleka ode mnie, Boże mój, wejrzyj ku wspomożeniu memu!
℣. Wszyscy nieprzyjaciele moi przeciwko Mnie zło zamyślali: słowo złośliwe przeciwko Mnie wymierzyli, mówiąc:
℟. Gońcie Go i chwytajcie, bo nikt Go nie uratuje. Boże, nie stój z daleka ode mnie, Boże mój, wejrzyj ku wspomożeniu memu!

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech Król Aniołów zaprowadzi swój lud do królestwa na wysokości. Amen.

Lekcja 3
Widzieli bowiem, iż dopuścili się strasznego występku bezbożności, gdy zabili Tego, którego powinni byli czcić i wielbić, i uważali to za czyn nie do przebaczenia. Wielka to wprawdzie była zbrodnia, a rozważanie jej doprowadziło ich do rozpaczy, lecz nie powinni byli ci rozpaczać, za których Pan, wisząc na krzyżu, raczył się modlić. Tak powiedział: Ojcze, zapomnij im, bo nie wiedzą, co czynią. Widział niektórych ze swoich wśród obcych; dla tych już prosił o przebaczenie, od których jeszcze otrzymywał zniewagi. Nie zważał na to, iż przez nich umiera, lecz iż za nich umiera.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. W spokoju rozmawiali ze Mną nieprzyjaciele moi, ale w gniewie Mnie dręczyli.
* Widziałeś, Panie, więc nie milcz dłużej, nie bądź ode Mnie daleko!
℣. A ja, gdy mnie dręczyli, wkładałem wór pokutny i umartwiałem moją duszę postem.
℟. Widziałeś, Panie, więc nie milcz dłużej, nie bądź ode Mnie daleko!
Chwała pominąć
℟. W spokoju rozmawiali ze Mną nieprzyjaciele moi, ale w gniewie Mnie dręczyli. * Widziałeś, Panie, więc nie milcz dłużej, nie bądź ode Mnie daleko!

Modlitwy {z Temporału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.
Uświęć, prosimy Cię, Panie, posty nasze i udziel nam w miłosierdziu swojem odpuszczenia wszystkich win naszych.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.