Pewien czytelnik przesłał zapytanie, czy naszym zdaniem wybór Leona XIV byłby ważny, gdyby prawdziwi kardynałowie, to jest mianowani przez Jana Pawła II i Benedykta XVI, głosowali na Prevosta.

Naszym zdaniem nie, ponieważ powyższeniem elektorów ponad 120 pogwałcona została konstytucja Universi Dominici Gregis.

Wydaje się jednak, że prawdziwi kardynałowie mogli na Prevosta głosować, gdyż lista kandydatów składała się z:

• Parolina,
• Tagle,
• Prevosta.

Skoro wyboru dokonano tak szybko, to przyjąć można, że nie było żadnego rozproszenia głosów.

Załóżmy więc, dla dobra dyskusji, że prawdziwi kardynałowie rzeczywiście głosowali większością 2/3 głosów na Prevosta.

Czy jego wybór był tym samym ważny?

Naszym zdaniem nie, ponieważ ustalenia konstytucji Universi Dominici Gregis (1996), o wakacie Stolicy Apostolskiej i wyborze Biskupa Rzymskiego, nie zostały zachowane.

Chyba wszyscy jakoś zapominamy o tym, że skoro w ogóle papież jest wybierany, to dlatego, że procedura wyboru, a nie aklamacji, dziedziczenia lub mianowania, jest obowiązującym kościelnym prawem.

Od Bergoglio zapominamy również, że w Kościele obowiązuje prawo i logika.

Przyjrzyjmy się „kościelnej ordynacji wyborczej”:

• Wybór przez jedynie przez kardynałów wprowadzony został w 1059 roku.
• Wybór większością 2/3 głosów wprowadził Sobór Laterański III (1179) konstytucją Licet de vitanda discordia.
• Kolejne kościelne ustawodawstwo te powyższe wymogi zachowało.
• Obecnym „prawem wyborczym” Kościoła jest konstytucja Universi Dominici Gregis z 1996 roku.

Podobnie jak w państwie tylko te wybory są ważne, które zgodne są z daną ordynacją wyborczą, tak w Kościele ważny jest ten wybór papieża, który zgodny jest z obowiązującym prawem kościelnym.

Załóżmy, że mamy grupę prawdziwych kardynałów, to pojawia się pytanie, według jakiej „ordynacji” mają oni głosować?

Ponadto powstaje kwestia, dlaczego akurat ci kardynałowie są kardynałami, a inni nie są?

Zatem:

• gdyby nawet Bergoglio był papieżem i mianował prawdziwych kardynałów,
• gdyby papieżem nie był, ale wszyscy prawdziwi kardynałowie głosowali na Prevosta,
• to wybór i tak byłby nieważny z powodu pogwałcenia nr. 33 Universi Dominici Gregis, który dopuszcza jedynie 120 elektorów.

Zakładając, że Bergoglio był papieżem i nie popadł w herezję, to chcąc umożliwić ważny wybór swojego następcy musiałby:

• poprzestać na 120 kardynałach elektorach zgodnie z Universi Dominici Gregis, nr. 33,
• lub unieważnić nr. 33 UDG ważnym aktem administracyjnym z zachowaniem formy.

Wtedy przyszłe wybory w świetle UDG byłyby ważne. Byłyby ważne także faktycznie, gdyby prawdziwi kardynałowie głosowali na tego samego kandydata, co kardynałowie bergogliańscy. I przypuszczalnie właśnie dlatego Bergoglio zmian UDG nie przeprowadził, by wykluczyć wszelkie ważne konklawe w przyszłości.

W wolnej chwili obliczymy, kiedy to ilość 120 elektorów została przekroczona, ale zakładamy, że kilka dobrych lat temu. Zatem Bergoglio wiedział, co robił, podobnie jak ludzie w jego otoczeniu. Nie zmienił prawa, bo nie chciał, a brak decyzji to także decyzja.

Ann Barnhardt i Spółka zakładają, że wybór jest ważny oraz czekają na przyszłe kroki elekta. Uważają, że jeśli byłby nieważny, to dalsze kroki Leona XIV to wykażą.

Autor uważa, że wybór jest nieważny i dalsze kroki elekta również to wykażą. Zatem pragmatycznie się zgadzamy.

Faktycznie dobrym testem lakmusowym papiestwa byłoby ponowne przedstawienie Dubiów z roku 2016, na które katolicki papież powinien odpowiedzieć zgodnie z nauką Kościoła.

Katolicki papież powinien też unieważnić:

1. Amoris Laetitia,
2. Fiducia supplicans,
3. Oświadczenie z Abu Zabi,
4. Traditionis custodes

żeby wymienić tylko najważniejsze. Jeśli tego nie uczyni Leon XIV nie jest papieżem, gdyż nie został ważnie wybrany. Koło się zamyka – quod erat demonstrandum.

[ays_poll id=149]

[ays_poll id=150]

Chcesz czytać wszystko?

Wykup abonament.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki