Month: June 2023

Św. Alojzy Gonzaga był wielkim rozczarowaniem dla swojej własnej rodziny, gdyż zachowywał się tak, jakby gardził ich stylem życia, co też rzeczywiście czynił. I nawet drogi kariery kościelnej nie obrał, tylko wstąpił do takiego zakonu, gdzie było to wykluczonej. Wcześnie osiągnął doskonałość i zmarł mając jedynie 23 lata.

Św. Sylweriusz był synem papieża św. Hormidasa i sam wpadł pod koła polityki kościelnej cesarzowej Teodory. Feministki, które uważają, że w dawnych czasach kobiety nie miały nic do powiedzenia najwyraźniej nie znają historii Bizancjum, gdzie cesarzowe rządziły, spiskowały i intrygowały jak chciały, bo ich własny małżonek się im nie sprzeciwiał. Kościół zyskał przez to sporo męczenników, więc na coś się też przydały.

A skąd kapłani pogańscy wiedzieli o Gerwazym i Protazym, którzy byli od 10 lat w domu zamknięci? Od demonów, bo im przeszkadzali.

Życie św. Wawrzyńca było rzeczywiście koszmarem niejednej pani domu, bo on, jako kucharz i brat zakonny, rzeczywiście cały dzień stał przy garach. Przy tym praktykował bogomyślność, by wyćwiczył się tak, że wszystko przypominało mu Boga i treści wiary. Można? Można.

Św. Benon chciał uciec od świata i mieć spokój w klasztorze, ale Pan Bóg postanowił inaczej i skierował go do walki w okresie najbardziej zaognionego sporu pomiędzy sacerdotium i imperium. Polityka kościelna, polityka światowa, cesarz i Saksończycy, papież Grzegorz VII, nawrót pogaństwa w sumie wszystko, co można było sobie wyobrazić. Św. Benon walczył i działał do 96 roku życia, A ponieważ już w młodych latach chciał być wolny od świata, toteż nic światowego do niego w tych walkach nie przyległo.

Ludzie z pewnością tłumnie przybywali na kazania św. Landelina, żeby go choćby zobaczyć przy tak barwnym życiorysie. Oddany do biskupa na wychowanie, uciekł od niego, by zostać rozbójnikiem, a przeżywszy śmierć towarzysza i wizję piekieł do biskupa wrócił i został wyświęcony na kapłana. Ponieważ sam grzechu doświadczył, potrafił o nim rozprawiać. Swoją drogą ciekawe, czy biskup Autbert nie wątpił sam o sobie mając takiego wychowanka. Oddali mu rodzice chłopca na wychowanie, a chłopiec został kryminalistą. Różnie więc bywa, a ludzkie drogi są zawiłe.

Z życiorysu błog. Jolanty dowiadujemy się nie tylko tego, że niegdyś Kalisz był stolicą, ale także tego, że ilość sacrum wylewanego na dziecko za młodu procentuje w wieku późniejszym. Ojciec Jolanty zadbał, by „w komnacie, gdzie stała jej kolebka, co dzień Mszę świętą odprawiano”. Zatem o „świadomym i aktywnym uczestnictwie” małej Jolanty mowy być nie mogło, a ojciec jakoś czuł i wiedział, że Msza Św. „działa”. I tak wychował najpierw małżonkę, a potem zakonnicę, bo i tak bywa.

Żywot św. Antoniego dowodzi, że trzeba wielkiej wytrwałości w odkryciu i realizacji własnego powołania. Także św. Antonii nie trafił za pierwszym razem, bo byłby został kanonikiem św. Augustyna, a i żaden klasztor franciszkański nie chciał go przyjąć, chociaż poznał samego św. Franciszka. Pan Bóg chciał go wypróbować, czy naprawdę mu zależy.

Żywot św. Onufrego uczy nas, że Opatrzność Boża troszczy się ekstremalnie o ludzi w ekstremalnych warunkach, wtedy posyła aniołów i czyni cuda. A o ludzi w warunkach zwykłych w zwykły sposób, poprzez rozum oraz zwykłe okoliczności.