Ewangelia

J 21:19-24

Onego czasu: Rzekł Jezus do Piotra: «Pójdź za mną». Piotr obróciwszy się ujrzał onego ucznia, którego miłował Jezus, idącego za sobą, który też przy wieczerzy spoczywał na piersiach Jezusa i mówił: «Panie, kto jest ten, co Cię wyda?» Tego to zobaczywszy Piotr pyta Jezusa: «Panie, a z tym co będzie?» Powiedział mu Jezus: «Chcę, aby on został, aż przyjdę, co tobie do tego? Ty pójdź za mną». Rozeszła się tedy ta wieść między braćmi, że uczeń ów nie umrze. Ale Jezus nie powiedział: «Nie umrze», jeno: «Chcę, aby on został, aż przyjdę, co tobie do tego?» I właśnie ów uczeń daje świadectwo o tym i napisał to, a wiemy, że świadectwo jego jest prawdziwe.

Lekcja 7

Homilia świętego Augustyna, Biskupa
Traktat 124. na Ewangelię wg św. Jana, w 2. połowie
Zna Kościół dwa rodzaje życia sobie zapowiedziane i zalecone, z których jedno polega na wierze, drugie na widzeniu; jedno w czasie pielgrzymowania, drugie w wiecznym mieszkaniu; jedno w pracy, drugie w wypoczynku; jedno w drodze, drugie w ojczyźnie; jedno na polu działalności; drugie w nagrodzie kontemplacji; jedno uchyla się od złego i czyni dobro, drugie nie ma żadnego zła, od którego miałoby się odsuwać, a ma wielkie dobro, jakiego zażywa; jedno walczy z wrogiem, drugie bez wroga króluje.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. W tym dniu zabiorę ciebie, mego sługę, i położę cię jakby pieczęć przed Moim obliczem:
* Gdyż Ja cię wybrałem, mówi Pan.
℣. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec żywota.
℟. Gdyż Ja cię wybrałem, mówi Pan.

Lekcja 8

Jedno życie wspomaga potrzebującego, drugie jest tam, gdzie żadnego potrzebującego nie znajduje; jedno przebacza cudze grzechy, aby jego własne były darowane, drugie nie doznaje niczego, co by przebaczyć mogło, ani nie czyni nic takiego, aby o przebaczenie prosić musiało; jedno biczują zła, aby się w dobrych nie wynosiło, drugie dzięki takiej pełni łaski od każdego zła jest wolne, iż bez jakiejkolwiek podniety do pychy trzyma się Najwyższego Dobra.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Oto jest Jan, który przy wieczerzy spoczywał na piersi Pana:
* Szczęśliwy Apostoł, któremu zostały objawione tajemnice nieba.
℣. Zdroje wód Ewangelii czerpał z samego świętego źródła w sercu Pana.
℟. Szczęśliwy Apostoł, któremu zostały objawione tajemnice nieba.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Szczęśliwy Apostoł, któremu zostały objawione tajemnice nieba.

Lekcja 9

A więc jedno jest dobre, ale jeszcze udręczone, drugie jest lepsze i szczęśliwe. To wyobraża Apostoł Piotr, tamto Jan. To tutaj się dzieje aż do skończenia świata i znajduje tam swój koniec; tamto będzie odroczone, aby po końcu świata się uzupełnić i w przyszłym świecie się nie zakończy. Dlatego temu powiedziano: Pójdź za Mną, o tamtym zaś: Chcę, aby on został, aż przyjdę, co tobie do tego? Ty pójdź za Mną. Co to znaczy? O ile to wiem, o ile pojmuję, to czyż to nie oznacza czego innego jak: Chodź za Mną, znosząc doczesne utrapienie; on niechaj pozostanie, aż przyjdę, aby go wiecznymi wynagrodzić dobrami.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

Módlmy się.
Panie oświecać zawsze Kościói Twój święty, aby, poznawszy naukę błogosławionego Jana Apostoła Twego i Ewangelisty, dostąpił dóbr wiekuistych.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.

Spodobało się? Wspieraj nas!

Kartą, paypalem lub bezpośrednim przelewem.

Datki