Ewangelia na święto św. Jakuba Apostoła

Mt 20, 20-23. Onego czasu: Przystąpiła do Jezusa matka synów Zebedeuszowych z Synami swymi, składając Mu pokłon i o coś Go prosząc. A On rzekł jej: «Czegoż chcesz?» Rzekła mu: powiedz, aby ci dwaj synowie moi zasiedli w królestwie Twoim, jeden po prawicy Twojej, a drugi po lewicy». A Jezus odpowiadając rzekł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który ja pić będę?» Mówią Mu: «Możemy». Rzekł im: «Kielich mój wprawdzie pić będziecie, ale aby zasiąść po prawicy mojej albo po lewicy, nie jest moją rzeczą dać wam, lecz tylko tym, którym jest to zgotowane od Ojca mego».

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Słuchajmy teraz Pańskiej odpowiedzi na prośbę matki synów Zebedeuszowych i nauczmy się dzięki niej, jakie jest królestwo Pana Jezusa, i jako przyjść do niego, i komu ma się dostać, i kto w niem pierwsze miejsce trzymać ma. Nie wiecie, prawi, o co prosicie, albowiem nie mieli znajomości rzeczy tej, o którą prosili, ponieważ nie wiedzieli, jakie i kiedy miało być królestwo Chrystusowe i coby było w onem królestwie siedzieć po prawicy i po lewicy wedle Pana Chrystusa. Nie wiedzieli nadto, jako do uczestnictwa królestwa onego i do przełożeństwa w niem przyjść by mogli, gdyż mniemali, żeby je Pan Chrystus wedle zdania swego miał dać, komu by chciał, a zwłaszcza powinowatszym i tym, w których by się więcej kochał, jako bywa w królestwach tego świata.

Nie wiecie, prawi, o co prosicie, albowiem królestwo moje nie jest z świata tego, jako wy mniemacie, aby dla krewności, a nie z łaski lub zasługi miało być rozdawane. Nie wiecie, o co prosicie, bo zapłaty przed zasługą, pokoju przed pracą żądacie, ano pierwiej pracować trzeba niźli odpoczywać. Jako napisano: «Którzy we łzach sieją, będą żąć z weselem». I zasię: «Przez rozmaite dolegliwości mamy wnijść do królestwa niebieskiego» Żądacie grosza dziennego bez roboty, gdyż nie próżnującym, ale robotnikom samym płacić będą. Żądacie korony przed bitwą, gdy jest napisane: «Iż żaden nie będzie koronowan, jeno który wygra». Żądacie zakładu przed gonitwą, ano napisano: «Tak biegajcie, jakobyście zakład otrzymali.»

Takci też nie wiedzą, czego proszą, którzy się urzędów, dygnitarstw i przełożeństwa, biskupstwa, plebanii, starostwa domagają, albowiem ze wszystkich swych poddanych mają dać srogą liczbę Panu Bogu swemu, a jeżeli którego z nich dusza zginie, tedy Pan Bóg krwi jego będzie szukał z ręki przełożonego⁶. Nie wiedzą, czego żądają: «Albowiem będzie sąd bardzo twardy z tymi, którzy przełożeni byli».⁷ Przetoć oni ludzie święci przed biskupstwy i przełożeństwy na puszczę uciekali, których dzisiaj nasi, niestety przez pieniądze,, albo przez niewiasty, albo przez przyczyny powinowatych swych dostępują. Tym ci nie Chrystus jest drzwiami do owczarni, ale mamon, ale niewiasta, albo ciało i krew, to jest ciało i zasługa świecka. Co gdyby oni na ostateczne rzeczy swe, to jest na śmierć, na sąd Pański straszliwy, na męki piekielne i na chwałę niebieską, pamiętali, snadźby się po nią na ziemię nie schylili. Jako św. Hieronim powiedział, że lękał się, by był biskupem został, aby nie był z liczby potępionych. Ale dziś taka jest szalona niektórych ambicja, że choć wiedzą, że im pewnie przyjdzie zginąć, a wżdy nic nie dbają, aby jeno na krótki czas zwierzchność i powagi tego świata użyć. Jako czytamy o Agrypinie, matce Neronowej, której, gdy wieszczkowie powiadali, iż twój syn zostanie cesarze, ale cię zabije – ona odpowiedziała – ba niech już zabije, aby jeno był cesarzem. Ale onej nie dziw, gdyż poganka była, o przyszłym żywocie mało co wiedziała. A u chrześcijan skąd taka ślepota?

Modlitwa

Módlmy się. Bądź, Panie, dla ludu Twego tym, który uświęca i strzeże, aby wsparty opieką Apostoła Twego Jakuba, podobał Ci się swym postępowaniem i służył Ci w spokoju ducha. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.